Schrijfster, met mij alles ok, blij met het meeleven
van iedereen, voelen dat er een vreemd stuk in je been
zit is nog geen pijn, en dat moet wennen, alweer
door de tijd.
Tijd heelt alle wonden he!
Bo,ke, ook jij van harte welkom. Passend schrijven, maar
als ik langs kom hoef ik geen bel, je brugje ligt er toch nog.
Vandaar naar de achterdeur, bekenden komen hier ook
langs de achterdeur.
Voor beiden een knuffel!
Bomi.
-
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
Bomi,
elke dag weer, nieuwe moed verzamelen
om de soms zo moeilijke weg te gaan.
Steeds weer hernieuwde krachten vinden
om voor de nieuwe dag weer open te staan!
Iedereen kent ze wel
overal kom je ze tegen
je weet onmiddellijk
wie ze bedoelen,
in elke straat
in elk dorp of stad
lopen ze samengetroept.
Hordes slungels,
zolang ze samen zijn
groot lawaai, geduw
en aan elkaar getrek.
Legerbottines log en zwaar
te lange mouwen
broekspijpen omgeslagen,
hun handelsmerk een
pet met grote klep
achterstevoren op het hoofd.
De wereld, het leven,
is van hen, hoort hen toe.
Neem elk van hen
eens even apart, om er
een praatje mee te maken,
hun ganse houding
hun taalgebruik
verandert, naar normaal
zelfs uiterst beleefd.
Weg stoere venten,
weg lawaai en bla bla bla,
snel worden ze, op een
paar uitzonderingen na,
weer moeders zonen,
voor ons niet echt te vatten.
Ze zijn gewoon jong
vol ambitie, moeten alles
nog zelf ondervinden,
de jeugd van deze tijd,
anders dan wij vroeger
maar niet slechter of beter…
Bomi
( 2009 )
- - - - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!