Rankje,
Genoten van jouw dromenland in woord en beeld
Ik heb ook mijn tekstje meegebracht
Nog een knusse avond voor jullie
groetjes
Neske
De vroege jaren zestig
Op de radio hoor ik Elvis zingen You're the devil in disguise.
Ik glimlach en denk terug aan mijn kindertijd,
we woonden toen in een staminee
en hadden ook al een zwartwit tv.
Hij stond op een schap, redelijk hoog,
wel pijnlijk voor je nek om steeds omhoog te kijken.
Maar moeder zei dat hij daar moest staan,
want anders, zo zei ons moe,
zal hij vlug naar de knoppen gaan.
Het waren gezellige tijden
want ook de buren kwamen bij ons tv kijken.
Stond de tv uit werd er veel gebabbeld en plezier gemaakt,
dan werd er met de vogelpik gegooid
of speelde men met de pitjesbak of bakschieten.
Er werd ook veel gekaart
en soms was er al eens een onenigheid
als men een verkeerde kaart had getrokken
met daarbij nog het commentaar
van diegenen die achter de kaarters stonden.
Later is er dan nog een flipperkast bijgekomen
die telkens tilt sloeg als men ze te wild schudde
en er kwam ook nog een sjotterbak,
daar heb ik wel enkele keren een por in mijn lijf gekregen
van de nogal ruwe tegenpartij.
Onder onze tv stond een mooie jukebox,
een blinkende Wurlitzer,
voor vijf frank kon je drie plaatjes kiezen,
daar is mijn liefde voor muziek ontstaan.
We speelden veel op de straat
en met mijn zus en vriendinnen zongen wij dan de jukebox liedjes na,
al was het vaak meer neuriën of van la la laa
als we de tekst niet kenden.
Ik had een lijst met titels opgeschreven en zong zo luid ik kon:
wokklakkenneengel (walk like an angel)
zo had ik het opgeschreven
en zò is het me bijgebleven.
neske