Gedichtenhoekje van Nienka.(TE BEWAREN!!)

Onmacht
Dat voelt aan als het einde van je kracht
Als jij je niet verweren kunt
Omdat je geen weerwoord wordt gegunt
Dingen totaal verkeerd zien
Of ze willen zien op die manier misschien
Woorden als kogels
Als een zwerm aanvallende vogels
Doen je bukken
Alles uit het verband te zien rukken
Met verwijten wordt te snel gegooid
Je wordt even van je verstand berooid
Een mes in de rug
Daar heb je niet van terug
Een kaars is helemaal gedoofd
Je bent weer van je geloven in beroofd
Je hebt het warm maar voelt steenkoud
De weg terug dat verhaal is al oud
Een ster flikkert, verdwijnt
Een klein licht dat ook niet meer schijnt
Het is donker
Geen sterrengeflonker
Het is goed je te laten invriezen
Want er is toch niets meer te verliezen
Door de kou voel je niets meer
Ben je beschermd tegen onbetrouwbaar verkeer
Onbetrouwbaar omdat er spookrijders zijn
Die kunnen hun gang gaan en voelen zich daarbij fijn
Maar eens gaat dat mis
En weten zij ook wat het is
Om niet de juiste weg te bewandelen
En onbetrouwbaar te handelen
Het is te hopen dat ze nog op tijd omkeren
Om zich de goede richting aan te leren
Anders rijdt jij je vast
En ben je eens jezelf tot last
Beter op bevroren wegen glijden
Dan een scheve schaats te rijden...

KLIKJE Nienka

Verlammende eenzaamheid

De stilte houdt me stevig vast
Zijn greep doet hevig pijn
Mijn woorden blijven steken
En ik voel dat ik verdwijn

Tranen komen in mijn ogen
Ik richt me tot oneindigheid
En prevel zachtjes een gebed
Maar verlies uiteindelijk de strijd

De tranen komen zelfs niet meer
Mijn dromen zijn vervlogen
De stilte doet, wat stilte wil
Zonder mededogen

Schrijver: Marjan

Jammer voor mij
maar heb zo weinig tijd
voor schrijven van postings
en het lezen ervan
en al dat soort aardigheid

Jammer, want het is zo leuk
en ik doe het ook zo graag
een nieuwe passie
in mijn leven
maar wanneer is vaak de vraag

Jammer, dus helaas
weinig gelezen en gereageerd
en dan mis ik het allemaal weer
al die mooi levenstukjes van jullie
en het word wederzijds zo gewaardeerd

Jammer, heel jammer
maar het is echt helaas
ik heb het druk, druk, druk
van ‘s morgens vroeg tot ’s avonds laat
en vaak ben ik dan ook wel stuk


nica

Gedachten dwalen
Allerlei verhalen
Dwarrelen nog door je hoofd
Maar heb jij je zelf niet beloofd
Alles te relativeren
Zo te bekijken dat heel weinig je nog kan deren
Alles van een veilige afstand bekijken
Niets maar dan ook niets laten blijken
Wat je denkt of wat je voelt
Alleen duidelijk zeggen hoe je iets bedoeld
Wat belangrijk leek is al niet meer
Verspilde energie, keer op keer
Het leven is zo breekbaar, zo broos
Het lijkt soms wel maar het is niet eindeloos
Klamp je niet vast aan muizenissen
Laat niemand over jouw denken beslissen
Bekijk het van de kant zoals jij het wilt zien
Laat varen het afvragen waarom en misschien
Leef volop vandaag, morgen zie je wel weer
Wat je nu beleefd, waardeer je morgen dan meer
Leven is leven
Er zijn voor elkaar en laten leven...

KLIKJE Nienka

Woorden die we horen.
Horen we vaak niet.
Omdat we niet kunnen luisteren
En vreugde of verdriet
Dat we trachten te uiten
Gaan..als door een vergiet

Niet gehoorde woorden
Zijn vaak een signaal
Maar we weten niet te luisteren
Zijn te druk met ons verhaal
En het doof zijn van ons
Ontreddert de ander vaak totaal

Luisteren naar woorden
Luisteren naar ons hart
Kan de vreugde doen verdubbelen
Of halveert de smart
Dan pas ontstaat
Een goede communicatie/uitwisseling
En zijn we samen op pad
onbekend

De lucht is blauw.
Zie de wolkjes als schapen.
Wolken die telkens verdwijnen.
Die langzaam veranderen.
Beelden van dagdromen.
Beelden die ik voor me zag.
Zittend weer aan de blauwe plas.
Zittend aan de waterkant.
Gedachten ze gaan maar door.
Een droom ver hier vandaan.
Er is geen haat ook geen verdriet.
Eenzame gedachten...
Een dans stil in de nacht.
Een dans van de vlucht.

Plotseling
Soms kniel ik ergens neer
soms voel ik even dat,
er wonder is...en meer
ik kan niet zeggen wat
dan is 't of ik heel even maar,
de zin der dingen zie
en'k fluister twee,drie woorden
ik weet niet tegen wie
in bed in bad of in de stad
of in een stille laan
en 't is of iemand ieder woord
gehoord heeft en verstaan.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

wisseling
Even ben ik oud en grijs
Omdat ik de moed verloor
even koud,dan smelt het ijs
en komt de zon weer door.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Denken
Ik denk me blij,ik denk me bang
Ik denk m'n dagen,kort of lang
maar waar ik nooit aan heb gedacht
heeft mij vaak geluk gebracht.

Gedichten uit het boek: DAN HEB JE GELUK, van TOON HERMANS
==========================================

Ik draag je mee

ik zou graag willen huilen
zachtjes
zonder haasten
in de herinnering
waar ik jou heb aangeraakt

in de liefkozing van je hand
toen ik jou droomde
tussen vroeger maar nooit later

ik zou graag willen liefhebben
eeuwig
enkel jij
in de tranen
waar ik jou heb gefluisterd

in de regendruppels
toen jij mij vlocht
tussen uren maar nooit dagen

maar ik ben niet
door de wind gedragen
mijn zomers zingen ook
geen zwaluwzang

er is nooit gesproken
toen ik jou was
tussen mij en nooit later

Schrijver: kerima,

Een mens is net een spin
Je weeft een web voelt je er veilig midden in
Door veel draden ben je omgeven
Je denkt hier komt niemand door ik heb een veilig leven
Maar net als de spin
Zit je daar midden in
Een web is beschermend om je heen
Maar toch zit je in het midden daar alleen
Voorzichtig kruip je even uit je schulp
Want de draden veranderen zo in pulp
Even niet uitkijken te snel erover heen lopen
En het kwaad is geschied er is een gat in je web geslopen
Snel springen naar een andere lijn
Ook die breekt,je voelt al een opkomende pijn
Het web is niet zo groot
Dus sta je snel open en bloot
Wat doe je,verder gaan
Of tussen het midden en het einde blijven staan
Je had het zo zorgvuldig geweven
Toch maakte je te veel sprongen om veilig te leven
Nu heb je pijn door de ontstane gaten
Voelt je van iedereen en alles verlaten
Je veilige plek daar midden in
Die weg terug dat heeft geen zin
De draden zijn kapot
Je voelt je hulpeloos en rot
Doorgaan tot de buitenste draad
Niet verstandig want je weet niet hoe het daarachter gaat
Proberen de draden te herstellen
Geen sprongen meer maken,jezelf niet kwellen
Beginnen met een nieuw web te weven
Oppassen en voorzichtig zijn dan kun je veilig leven
Wees tevreden met de plek daar midden in
Over dunne draden lopen is gevaarlijk heeft totaal geen zin
Blijf in je web laat niemand toe
Om steeds nieuwe draden te weven wordt je down en moe
Wees blij met de draden die je omgeven
Vertrouw daarop dan heb je een veilig fijn leven
Geen ondoordachte sprongen meer maken
Er voor zorgen dat de draden niet meer stuk raken
Want sommige draden zijn niet meer te maken
Je kunt alleen verder uit je veilige web raken...
KLIKJE Nienka