Te veel namen om te noemen, wel met plezier de teksten gelezen.
Een warm dank je wel met of zonder knuffel naar keuze.
Liefs,
bomi.
Stukjes.
Vol vergeten geheimen
weegt mijn oude hart
loodzwaar met bewaarde
niemendalletjes, mijn filmpjes,
ooit in het verleden zelf beleefd.
Telkens weer ontdekken,
langzaam herbeleven,
zachtjes je memorie wekken
weten hoe het is geweest.
Wit-zwart of in felle kleuren
mijn filmpjes als stukjes
van mijn denken, mijn leven
secuur in elkaar gepuzzeld
voor altijd van mij,
geleefd eenvoudig
door mij.
De dag dat ik voorgoed
mijn ogen sluit
wordt alles stil vanbinnen,
zoals bij een film die eindigt
gaan alle lichten uit,
een levensverhaal verteld,
beschreven voor het laatst.
bomi
( 2012 )
Hij en zij.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
In jouw gevoelige tekst zullen er zich nog wel herkennen.
Wat mij nog het meest ontroerde was die foto met de twee lege stoelen,
eenvoudig maar veelzeggend.
Bedankt voor je bezoekje en het moois dat je achterliet.
Die kleine geste is met grote dank aanvaard!
Ons leven is als een parelsnoer.
Je rijgt de pareltjes één na één aan een draadje.
Soms breekt de draad,
de parels dansen door de kamer.
Je zoekt ze,
rijgt ze weer opnieuw aan datzelfde draadje ook
al moet je er ergens een knoopje in leggen.
"Stukjes"
Ik heb het wel tien keer opnieuw gelezen
en tien verschillende antwoorden bedacht.
Het raakt me écht!
Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
allereerst een warm bedankje, voor het bezoek
dat je me bracht
De glimlach van die kleine clown deed me
een beetje aan mezelf denken,
alleen het vrolijke schrijven lukt me van geen kanten nu!
Indrukwekkend mooi je geschreven "Stukjes"
alle mooie en dierbare herinneringen verweven in een terugblik,
en de twee lege stoelen waarin ik heimwee en verlangen zie!
Breng je warme glimlach en
een dikke knuf van mij schrijfster