voor kinderen van 6-66plus

[*Joy*]

.
Inderdaad Janina.
Een prachtig gedicht.
Ik hou van je topic.
Als je dat maar weet.

*Joy*

[Janina]

Bedankt Joy!
Soms doet het goed een pluimpje te krijgen, wie zou dat durven ontkennen?


Mijn vrouw,

Zij is een tuin vol wilde bloemen
een boeket
zij is een bron
een maan een zon
een bed
zij is een ree
een fee
een aquarel
zij is mijn danstent
mijn kapel.
Zij is mijn song
mijn derde long
een koningin
een hert
zij is een warm concert
een park met duizend banken
duizend klanken
duizend lusten
zij is mijn welterusten
mijn ontbijt
zij is mijn tijd
mijn sterke drank
mijn berg,
mijn dal
mijn weiland
zij is mijn eiland
mijn stilte
en mijn storm
en koffie kan ze zetten...
enorm!

Toon Hermans



Met een weemoedige glimlach dit opnieuw gelezen terwijl een schuchter februarizonnetje wat warmte bracht!

Janina

[Janina]

Ik weet het wel, ik plaatste het eens maar er zijn zo van die dagen...ach...


handjes en voetjes

jouw kleine, onzekere handjes
stevig in de mijne
jouw linker en rechtervoetje
op die van mij
zo stapten we
lang voor je stappen kon
van de ene deur naar de andere
en weer andersom
op mijn voeten ging je mee
ik ging met jou
waar ik wou

wat later stond je stevig
op je eigen beentjes
geen handjes geven
geen voetjeslopen meer
je vond je eigen weg
en daarvoor kreeg je veel applaus

nu je groot bent
wordt het soms toch nog
een heel klein beetje handjes houden...
voetjes lopen ...
als alles tegenzit

dan gaan we samen weer op weg
stappen
naar waar?
ik weet het niet
we blijven stappen
tot jij een uitweg ziet.

J.S.


******************************

Janina

[Robol]

het blijft heerlijk om lezen en herlezen !

mvg

Robbe

[*Joy*]

.

.
Heel mooi Janina.

[Janina]

Altijd fijn wat respons te krijgen. Bedankt Robbe en Joy!

Poësie geschreven in wat modder.

weg is de weg
naar toen
nog steeds
weg van dit loonse landschap
tussen kluit en fruit
getekend met
een nieuwe draagkracht
voor altijd

weg van u


Wat de dichter of dichteres bezielde, weet ik niet.
gedichten moet je soms niet willen doorgronden...

[Janina]

Lamgeslagen als ik was,
kon ik niets zinnigs bedenken om op mijn forum te plaatsen.
Wat moet je zeggen?
Wat denk je?
Wat moet en zou je denken?
Je pluist de krant uit
en je zoekt naar een antwoord
dat er niet is...

Misschien toch maar blijven geloven
dat het anders kan...
ook al zou het een droom blijven...

Vliegen (Mies Bouhuys)

Vliegen is een beetje dromen
zonder einde en begin.
Ergens weggaan, ergens komen
en de droom daar tussenin:
aan de wolken kunnen raken,
dichter bij de sterren zijn
en de wereld kleiner maken.
Klein, klein, kleiner, kleinst...

Dromen is een beetje vliegen,
fladderen in het begin
leren stijgen, hoger komen
tussen twee gedachten in.
Even aan de wolken raken,
even bij de sterren zijn
en de wereld kleiner maken.
Klein, klein, kleiner, kleinst...

Leren vliegen,
toch weer dalen,
zien opnieuw omhoog te komen,
grijpen en het net niet halen,
dat is dromen.

Dromen is toch blijven vliegen,
weer beginnen bij ' t begin.
Dromen is een beetje liegen
tegen beter weten in


Paasgroetjes,



Janina

[Robol]

Een begrijpbare stilte, Janina

ook ik zou willen vliegen
maar ik lijd aan hoogtevrees.

mvg

Robbe

[Janina]

Een krans van madeliefjes



Als heimwee naar vervlogen jaren
me weer eens parten speelt
is mijn troost een fotoboek,
momentopnames
al dan niet vergeeld,
geluk… gevangen in een beeld.

Hier zit ik naast mijn oma
op haar piepklein gazonnetje.
Ze legt een kransje bloemen in mijn haar…
Ergens in de hoek,
de zelfgebouwde grot van Lourdes,
tegen de witgekalkte muur,
een bloeiende kerselaar
zij
glimlachend


Hier vlecht ik madeliefjes
voor mijn zusjes en voor mij.
Later plukten we die bloempjes,
stripten ze, blad na blad
tot op het kale hart
hij houdt van mij- een beetje –niet…
De eerste vlinders in de buik
maar toch nog erg verward.

Hier kniel ik in het gras,
pluk madeliefjes met mijn kindjes,
leer ze een kransje vlechten
en ’t ritueel van welles en van nietjes.

Hier vlecht ik voor mijn allerkleinsten.
en denk: ”Wat is het leven bitterzoet…
Mijn kleinzoon wil zelfs weten
hoe je zo’n kransje vlechten moet.

Geluksmomenten
bevroren in een album…
Mijn onvervangbaar unicum!
Mijn tonicum!
Mijn eigen opium.

Janine S.



Groetjes,

Janina

[*Joy*]

.
Heel graag komen lezen.
Mooi ...

Binnenkort jouw verjaardag janina?
Wel dan wens ik je al het goede toe.
Ik weet dat jij van natuur én dieren hou ...maar ook van "mensen"
Daarom wou ik deze mooie foto met je delen...

Vers van de pers



Ik weet het ...vogeltjes horen vrij in de natuur te vertoeven.
Maar dit is van mijn dochter én ze krijgt er zoveel liefde van terug.

Nog een fijn weekend verder.
*Joy*

[Janina]

Joy, fijn dat je graag komt lezen!

Ik verjaar pas als het nazomert.. alvast bedankt voor de lieve wensen!


Een vijftal jaren geleden had mijn kleinzoon een welgevulde en zelfgebouwde volière.
Met hart en ziel zette hij zich in voor zijn eigen kweekprogramma.
Als hij met zijn ouders enkele dagen op vakantie ging en wij voor de dieren zorgden, vonden we ons lijstje
van hoe het moest! Voor die vogeltjes moest DAT, voor andere wat meer of wat minder van Dat.
Wij hielden ons strikt aan die briefing en hoopten dat niets verkeerd zou lopen.
Toen liep niets verkeerd, later wel!
Eén na één verdwenen vogels, dwergkwartelfamilietjes , ruzie in de vogelhuisjes enz., enz...
Hij vermoedde dat het een rat was, plaatste een vloer van kippendraad en plastic voor de kooi...niets hielp!
Mijn kleinzoon is helemaal geen doetje, integendeel! De volière wordt nu beetje bij beetje afgebouwd want nu moet hij een keuze maken...tienerjaren zijn wel nog niet voorbij maar als ie binnenkort niet meer elke dag thuis komt en geen tijd heeft om zijn diertjes te verzorgen dan kan hij zijn ouders daarvoor ook niet nog eens inschakelen. In het leven moeten er keuzes gemaakt worden...zo gaat dat!

Vogeltjes horen vrij te vliegen waar ze willen. Gekweekte vogeltjes niet denk ik!
Er is die dreiging van roofvogels en ze zouden als eersten ten prooi vallen want ze leerden niets ter verdediging in die beschermde omgeving.
Geniet nu maar van dat vogeltje en dat eitje dat bebroed wordt maar blijf eraf!
In mijn tuinhuisje bewaar ik het als een relikwie,
een mezennestje met eieren die nooit werden uitgebroed omdat ik te nieuwsgierig was.
Althans dat denk ik maar het zou ook heel anders kunnen zijn.



Niet te veel piekeren hé!
Janina

[Janina]

Ze kon niet anders, zij haalde een meikever in zijn vlucht naar beneden.
Dat was het dan en haar interesse bleef bij het spelen... kruipt ie verder dan vang ik die weer, doet ie niets dan zie ik wel... Wij zagen! Die avond redden we die arme meikever, we zetten hem of haar terug in ons tuintje en de volgende morgen kruipt ie weer voor de achterdeur. Gehavend? ik denk het wel! (De daderes, Poes natuurlijk!)
We hebben hem of zij in ons voortuintje gezet, daar komt Poes nooit bij ons weten, ze is een angsthaas met korte oortjes en veel gekrijs als er een kater zijn charmes voor haar ten toon spreidt.

En toen moest ik weer denken aan dat sprookje van Godfried Bomans , Anita Dobbelmans...
Ik heb het met veel plezier weer eens voor de zoveelste keer gelezen en ervan genoten. Aanrader!

Mei groetjes,
Janina

[*Joy*]

.
Janina

Bedankt voor die mooie verhalen.
Enkele jaren geleden had ik een familie meesjes in mijn brievenbus.
Ik moest toen op reis én verwittigde de postbode, een tijdje mijn post bij de buren te leveren.
Aan mijn brievenbus had ik een plankje genageld " Nieuwe bewoners"
Voor mijn vertrek had ik er een foto van genomen.
Deze laat ik je nog wel zien ...moet nog effen zoeken.

Lieve groetjes,
*Joy*

[*Joy*]

Janina

Mits ik mijne pc volledig aan het opkuisen ben heb ik ze dan toch teruggevonden.
Gelukkig op mijn externe harde schijf.
Trouwens alles wat ik "koester" zet ik op bewaren.




Mooie taferelen deel ik graag.
Lieve groetjes,

*Joy*

petit oiseau

[sunset]

ik had even een korte rustpauze ingelast en ben komen rondneuzen. Een heel aangename ervaring voor mij.
Nog een heel vredevolle Pinksterzondagnamiddag en warme genegen groet,