Moederdagontbijt!
Na weken van voorbereiding was het eindelijk zover!
Om 6:30 begonnen de werkzaamheden met het starten van de koffieapparaten. Vlees- en kaassoorten werden gesneden en geschikt op grote schotels. Eieren werden gebakken op verschillende manieren, worstjes bruinden in de pan, fruit gesneden, boontjes in de microgolf,
de bedieningstafel werd aangevuld, de warmhoudbakken werden klaargezet, yoghurt, fruit en Vlaamse vlaai volgden, de boter werd in plakjes gesneden en op de tafels geplaatst.
Om 7:00 mochten de broodjes gehaald en konden worden uitgestald, we waren er klaar voor.
Rond 7:30 kwamen de eerste klanten binnen, twee lieve dames die gehaast waren, doch ze lieten het zich smaken.
Een poosje stilte wachtend op verdere klanten. Rond 8:00 was het zover, mensen liepen voortdurend aan, ik mocht handjes schudden en verwelkomen. Op een ogenblik was het zo druk dat we in allerijl tafels en stoelen moesten bijplaatsen op het podium.
De keuken draaide op volle toeren, gelukkig kon ik rekenen op de mannen van KWB die de keuken voor hun rekening namen, alsook voor enkele koorleden plaatsnemend achter de bedieningstafels, anderen ruimden de tafels af en zetten ze weer klaar voor de volgende klanten. De vaat kwam op volle gang..
Ondertussen werd nauwlettend in de gaten gehouden hoe de voorraad slonk. Mijn man was stand-by en moest tot twee keer toe op zoek naar bijkomende koffiekoeken, kramiek, bruin brood en eieren. In totaal werden een 130 eieren verbruikt.
Hoewel de laatste inschrijvingsdag voor het ontbijt 2 mei was, liepen er nadien tientallen bestellingen binnen. Ook op Moederdag zelf kwamen spontaan nog 12 mensen bij.
Waarvoor we gevreesd hadden was niet bewaarheid geworden. Er was die dag zoveel te doen in Ternat en toch mochten we voor 170 mensen en 15 medewerkers een uitgebreid lekker en gezond ontbijt verzorgen.
Omdat het ook Moederdag was kozen we voor een experiment en verkochten Cava, hij vloeide rijkelijk en bracht een aardige cent op!
We kregen nog van een aantal mensen die er niet konden bijzijn een milde gift geschonken.
Rond 12:15 konden we afronden met een gezamenlijke maaltijd van de medewerkers.
Nog een paar uurtjes aan het opruimen en de vaat.
Moe maar met een fijn gevoel konden we naar huis.
De werkende kindjes uit Peru zullen er wel bij varen, we denken dat na alle onkosten betaald er genoeg overblijft om het jaarloon van een onderwijzer te betalen
Onderwijs, de belangrijkste factor om uit de armoede te ontsnappen!
gustilpe

