Morgen
Onder de toren van de kerk
ga ik morgen bloemen plaatsen,
aan mijn ouders hun beider zerk
zal ik me even niet haasten.
Mijn Pa ligt daar al 56 jaar
als persoon voor mij onbekend,
voor mijn Moeder is het 't eerste jaar
daar geraak ik nooit meer aan gewend.
'k Geef toe, vorige jaren was het anders
de plicht als zoon dreef me er heen,
maar nu is het toch even anders
't is nu over beiden dat ik ween.
Verdriet maakt soms rare bochten
vooral aan die koude steen.
Onwetend over wat je ouders zochten
besef je opeens : ze zijn beiden heen.
En dan denk ik ook aan andere mensen
die net als ik aan graven staan.
Zouden zij, als ik, hetzelfde wensen,
nog even met hun geliefden samen gaan ?
Onder de toren van de kerk
ga ik morgen bloemen plaatsen,
aan mijn ouders hun beider zerk
zal ik me even niet haasten.
Mijn Pa ligt daar al 56 jaar
als persoon voor mij onbekend,
voor mijn Moeder is het 't eerste jaar
daar geraak ik nooit meer aan gewend.
'k Geef toe, vorige jaren was het anders
de plicht als zoon dreef me er heen,
maar nu is het toch even anders
't is nu over beiden dat ik ween.
Verdriet maakt soms rare bochten
vooral aan die koude steen.
Onwetend over wat je ouders zochten
besef je opeens : ze zijn beiden heen.
En dan denk ik ook aan andere mensen
die net als ik aan graven staan.
Zouden zij, als ik, hetzelfde wensen,
nog even met hun geliefden samen gaan ?

