Soms mag het even stil zijn
Stilte zegt soms meer
is soms duidelijker
als gesproken taal!
Kinderjaren....
ja het was fijn
we konden nog vrij
en vrolijk
KINDEREN zijn
en hadden daar heel weinig
gerief voor nodig!
Ook ik denk graag terug
aan mijn kinderjaren
Liefs
xxx *BiBi*
Zoals één zonnestraal een bloem doet opengaan kan een vriendelijk woord een gezicht doen stralen.
'k ben door je gedichten gewandeld,
en heb er enorm van genoten,
hoe jij die mooie woorden behandeld,
aaneenrijgt en in dichtvorm hebt gegoten,
je hoeft er zeker niet om te blozen,
'k schenk je figuurlijk een mooie ruiker rozen.
Alterego 1
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
IK HEB EEN WENS
DAT LICHTJE DAT AANWEZIG IS IN ONS HART,
DAT LICHTJE VAN VRIENDSCHAP.
DAT GEEF IK DOOR AAN JOU OPDAT JE HET ZOU BEWAREN.
DAAR IN JE HART.
EN WARMTE MOET HET JE GEVEN OPDAT JE NIMMER KOUD ZULT HEBBEN
EN LICHTJE, JA VEEL LIEFDE ZODAT JE HET DOOR KUNT GEVEN AAN DE GENENE DIE ZO DIERBAAR VOOR JOU IS.
EN DAT DIE HET OOK WEER DOOR GEEFT, ZODAT HET KAN GROEIEN
EN SCHITTEREN IN HET HART VAN IEDER MENS.
MUISKE
ZOMAAR VOOR IEMAND AARDIG ZIJN IS VOOR JE ZELF,
MAAR OOK VOOR DE ANDER FIJN
Jantje zag eens pruimen hangen,
o! als eieren zo groot.
't Scheen, dat Jantje wou gaan plukken
schoon ze vader het hem verbood.
Hier is, zei hij, nog mijn vader,
nog de de tuinman, die het ziet:
Aan een boom, zo vol geladen,
mist men vijf zes pruimen niet.
Maar ik wil gehoorzaam wezen,
en niet plukken: ik loop heen.
Zou ik, om een hand vol pruimen,
ongehoorzaam wezen? Neen.
Voord ging Jantje: maar zijn vader,
die hem stil beluisterd had,.
Kwam hem in het lopen tegen
voor aan op het middelpad.
Kom mijn Jantje, zei de vader,
kom mijn kleine hartedief!
Nu zal ik U pruimen plukken;
nu heeft vader Jantje lief.
Daar op ging Papa aan 't schudden,
Jantje raapte schielijkop;
Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen,
en liep heen op een galop.
MUISKE
ZOMAAR VOOR IEMAND AARDIG ZIJN IS VOOR JE ZELF,
MAAR OOK VOOR DE ANDER FIJN