Gestart door Bosrankje op 29 aug 2008, 08:381018 berichten421.894 keer gelezen
BosrankjeStartte dit onderwerp21 sep 2008, 14:51Antwerpen9.308 berichten
Lieve vrienden,
Als mijn belletje gaat, ik weet dat er iemand van jullie
op bezoek is gekomen en elke keer ga ik kijken met
een blij hart en vol nieuwsgierigheid naar wat jullie mij
te vertellen hebben.... bedankt
Gustilpe, je komt altijd je appreciatie schrijven
met de juiste woorden en men voelt dat je het meent,
daarvoor onze dank en je weet dat je welkom bent in
ons "liefdesnestje" zoals je het zo lief noemt !
Silver Wolf, ook heel blij met je bezoek en je
lovende woorden betreffend mijn herfstgedicht.
Bedankt voor je mooie poëtische mijmeringen !
Nele, je vindt mijn "Herstmijmeringen" mooi,
bedankt maar wees zeker dat wij hetzelfde denken
over je fijne ppt met je "Herfstkleuren" !
Bo, ook heel blij met je prachtige herfstige
bouwsteen en je verwarmde blije groet !
Lieve groetjes in vrede, vreugde en vriendschap
van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
BosrankjeStartte dit onderwerp22 sep 2008, 11:44Antwerpen9.308 berichten
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp22 sep 2008, 11:58Antwerpen9.308 berichten
Gisteren 21 september, Wereld Alzheimerdag
Maman,
Elke dag
een beetje meer verward....
Elke nacht
een beetje meer bang...
Maar 's morgens, ben je
klaarwakker en vrolijk
Tot ineens,
zonder voortekens,
onbekende schaduwen
je geest
vol twijfels overspoelen......
Je stelt mij,
telkens opnieuw,
dezelfde vragen
over dezelfde situaties,
over dezelfde mensen...
Jouw geheugen is moe
en wil niets meer onthouden
Je leeft in het NU
met af en toe een vleugje
verleden "au charme surrané"
en je vertelt over je jeugd,
je grote liefde en je "bébé"
ik dus...........
En dan,
als door een wonder,
verdwijnt mijn ongeduld.....
Ik ben terug in
mijn gelukkige jeugd...
en moet
tegen tranen vechten want
als je die ziet,
ben je zelf zo triest en dat
wil ik niet ......
Ik weet dat ooit,
misschien vlugger dan ik denk,
je ogen zullen mij wel zien
maar niet meer herkennen......
En dat doet mij pijn
want ik verlies je,
elke dag een beetje meer,
Maman .........
Bosrankje
Voor mijn moeder van bijna 93...
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
't Muisje ziet plots de eikels hangen,
zegt,hoera de Herfst is aangevangen
met die eikels kan ik het 'n tijdje uitzingen
in Bosrankje's Laar staan echt leuke dingen
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht