Dank je, nogmaals en graag, voor je lovende commentaar, elisa
In deze adventstijd komt mijn muze onrechtstreeks wat meer uit het kerstgebeuren.
Moedershanden
Ooit gekoesterd door je moeder
Wier vinger je omklemde
In een niet te lossen greep
Van altijd klamme vingertjes,
Gegroeid en afgericht
In spelletjes en werkjes,
Uitgedaagd door andere gelijke
Die wenken en strelen,
Verbinden en streven,
Werken om te bereiken,
Missen en verwerven.
Gestriemd door zorgen en de tuigen
Die ze rimpelend hebben geschapen
Om uiteindelijk te kunnen rusten
Stijf en stram door alle jaren
Meer betekenend dan alle gebaren
Die de tocht hebben gegidst,
Nu trillend op het blanke laken
Vangend de adem van mijn dank
Om wat ze deden al die jaren
Lang voor de mijne aangevangen
Maar nu haast uitgeteld
Gevouwen en berustend
In dankbaarheid.