nieuw rapke
-
neske - Lid geworden op: 01 aug 2007, 19:48
- Locatie: Vlaams Brabant
Zeg jongennnnnnn!!! 
(amaai deze keer zijn het er veel, dat wil zeggen dat ik serieus geïrriteerd ben.
Ten eerste, ik was dieje piet niet!
Ten tweede, dank zij jou hè vriend????? heb ik hier een slechte reputatie!!
Dus.. heb ik op aanraden van een echte vriend(in) Bomike natuurlijk) een advocaat genomen, geen om te drinken van den Bols)
Die gedistingeerde heer heeft me goede raad gegeven, welke stappen ik kan zetten en naar waar.. enz... schadevergoeding vragen wegens smaad aan mij...en roof op mijn eer.
Dan zei die echte gentleman nog stillekes tegen mij:" Dametje" weet je.. ginder in de West Vlaanderen daar rijden bijna geen treinen meer!
En hij lachte zo eens fijntjes naar mij...al knipogend.
Wat zou die mens hier nu mee bedoelen???
(Ps, voila, dat zal hem leren)
(amaai deze keer zijn het er veel, dat wil zeggen dat ik serieus geïrriteerd ben. Ten eerste, ik was dieje piet niet!
Ten tweede, dank zij jou hè vriend????? heb ik hier een slechte reputatie!!
Dus.. heb ik op aanraden van een echte vriend(in) Bomike natuurlijk) een advocaat genomen, geen om te drinken van den Bols)
Die gedistingeerde heer heeft me goede raad gegeven, welke stappen ik kan zetten en naar waar.. enz... schadevergoeding vragen wegens smaad aan mij...en roof op mijn eer.
Dan zei die echte gentleman nog stillekes tegen mij:" Dametje" weet je.. ginder in de West Vlaanderen daar rijden bijna geen treinen meer!
En hij lachte zo eens fijntjes naar mij...al knipogend.
Wat zou die mens hier nu mee bedoelen???
(Ps, voila, dat zal hem leren)
Zoek de zonnekant in het leven de schaduw volgt vanzelf
-
schrijfster - Lid geworden op: 26 sep 2008, 16:16
- Locatie: nijmegen
Spoed bericht!
Sinterklaas heeft Matilde maatsch.werkster in vertrouwen verteld dat hij gisteravond uren heeft zitten oefenen wat steeds mislukte,en op het cruciale punt dat het bijna goed ging,er bezoek binnen kwam wandelen,zodat Sint weer zijn plaatje de mist in zag gaan.
Als Sint over zijn piet praat gaan de veren op zijn kop rechtop staan en roept hij rapke ik krijg je nog te pakken!We worden van jouw mesjogge.
Wij vertrouwen erop dat de lezers Sinterklaas volledig ondersteunen.
Verslaggever dagblad:De Gelderlander.
Sinterklaas heeft Matilde maatsch.werkster in vertrouwen verteld dat hij gisteravond uren heeft zitten oefenen wat steeds mislukte,en op het cruciale punt dat het bijna goed ging,er bezoek binnen kwam wandelen,zodat Sint weer zijn plaatje de mist in zag gaan.
Als Sint over zijn piet praat gaan de veren op zijn kop rechtop staan en roept hij rapke ik krijg je nog te pakken!We worden van jouw mesjogge.
Wij vertrouwen erop dat de lezers Sinterklaas volledig ondersteunen.
Verslaggever dagblad:De Gelderlander.
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Beste Schrijfsterke, ik wil niet moeilijk doen, dat is niet van mijn gewoonte. MAAR de Nijmeegse Gelderlander, wat is me dadde ? een bankier ? of een soort privédedective ?
Dat Hollands woordgebruik is ook niet altijd gemakkelijk te verstaan zunne!!!!
rapke
Dat Hollands woordgebruik is ook niet altijd gemakkelijk te verstaan zunne!!!!
rapke
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
wat is dat hier allemaal, ik ben helemaal niet meer mee!
Moest de sint een plaatje maken?
schrijfster, mesjogge, wat is dat voor iets? ik heb ook moeite met die taal
ik hoop dat de goede sint nog op tijd bij de kindertjes kan komen!
neske, wel nee hoor, we kennen je wel, geen slechte reputatie hoor,
enkel bij een paar mensen op tit topic, maar dat lap je aan jouw laars!
'k zal hier de laatste blz eens goed moeten herlezen geloof ik!
gustilpe
Moest de sint een plaatje maken?
schrijfster, mesjogge, wat is dat voor iets? ik heb ook moeite met die taal
ik hoop dat de goede sint nog op tijd bij de kindertjes kan komen!
neske, wel nee hoor, we kennen je wel, geen slechte reputatie hoor,
enkel bij een paar mensen op tit topic, maar dat lap je aan jouw laars! 'k zal hier de laatste blz eens goed moeten herlezen geloof ik!
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
neske schreef:Zeg jongennnnnnn!!!
Ja ja
Ten eerste, ik was dieje piet niet!
Zegt gijLees dan maar eerst eens dat gazetje van Schrijfster
Ten tweede, dank zij jou hè vriend????? heb ik hier een slechte reputatie!!
Die reputatie hebt gij al van sinds dat de hele buurt wakker wordt om vijf na vijf
Dus.. heb ik op aanraden van een echte vriend(in) Bomike natuurlijk) een advocaat genomen, geen om te drinken van den Bols)
'Te veel' raad van 'te Bomi' ???????
Die gedistingeerde heer heeft me goede raad gegeven, welke stappen ik kan zetten en naar waar.. enz... schadevergoeding vragen wegens smaad aan mij...en roof op mijn eer.
Ja ja
Wat zou die mens hier nu mee bedoelen???
Rapke weet het, en heel Mechelen ook
(Ps, voila, dat zal hem leren)
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Ah Gustilpeke, goed dat ik jou hier tegenkom, want ik heb slecht nieuws voor jou. 
Ge weet wel he, die schuilnaam die ik gekozen had voor jou in mijn nieuwe roman, dat was Justineke he
maar dat zal niet gaan. Ik heb een pb'ke gekregen van een zekere Justineke die niet wil dat ik die naam voor jou gebruik.
Dus ik opteer voor Justilpe, de mensen gaan dan ook niet weten dat het over jou gaat he. Juf Mathilda haar naam mag ik wel gebruiken, die zit daar niet mee in
Allez, slukes zunne
Ge moet dat hierboven niet te veel lezen, Neske is een beetje over haar toeren
Ah ja, mesjogge, ik denk dat dat wil zeggen : heel goed bij zijn verstand, aangezien het over mij ging
Ge weet wel he, die schuilnaam die ik gekozen had voor jou in mijn nieuwe roman, dat was Justineke he
maar dat zal niet gaan. Ik heb een pb'ke gekregen van een zekere Justineke die niet wil dat ik die naam voor jou gebruik.Dus ik opteer voor Justilpe, de mensen gaan dan ook niet weten dat het over jou gaat he. Juf Mathilda haar naam mag ik wel gebruiken, die zit daar niet mee in
Allez, slukes zunne
Ge moet dat hierboven niet te veel lezen, Neske is een beetje over haar toeren
Ah ja, mesjogge, ik denk dat dat wil zeggen : heel goed bij zijn verstand, aangezien het over mij ging
-
schrijfster - Lid geworden op: 26 sep 2008, 16:16
- Locatie: nijmegen
hey neske,die rapke probeert ons allemaal gek te maken als een sluw slangske glibbert hij door onze beschuldigingen heen.
Misschien hebben juliie moeite met mijn taal
maar ik vroeg, of ik soms dat fotoke wat ik voor rapke op topic had gezet,en later weg heb gehaald weer op topic moet terug zetten stemmen alle dames ermee in! kunnen we rakpe ene keer te pakken nemen.Hij trekt onze
topic leeg hebben jullie gezien meneerke heeft binnen nog geen drie dagen zijne topic bomvol.
wacht op jullie bericht !groetjes schrijfster
als een sluw slangske glibbert hij door onze beschuldigingen heen.Misschien hebben juliie moeite met mijn taal
maar ik vroeg, of ik soms dat fotoke wat ik voor rapke op topic had gezet,en later weg heb gehaald weer op topic moet terug zetten stemmen alle dames ermee in! kunnen we rakpe ene keer te pakken nemen.Hij trekt onzetopic leeg hebben jullie gezien meneerke heeft binnen nog geen drie dagen zijne topic bomvol.
wacht op jullie bericht !groetjes schrijfster
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
-
Assa - Lid geworden op: 30 okt 2007, 15:29
- Locatie: Vlaams brabant
Goede middag iedereen ik kan ook niet meer volgen,heb hier en daar iets
uitgepikt
Schrijfster,dat is de eerste maal dat ik hoor dat de Sint een plaatje moet maken gewoonlijk zijn het de kids die plaatjes maken 
En die veren op het hoofd van de Sint,dat is toch den hoed van Brommi of niet
En Zwarte piet,dat moeten wij niet vragen wie dat is,dat is dat ventje dat twee jaar in de vogelkooi zat en nu in het .... zit,
Neske,je reputatie is bij mij nog oké,maar ja iedere morgen dat treintje
van 5 na 5u wordt ge daar niet moe van :lol:ik bedoel van al dat lawaai zo vroeg in de morgen
Grt en tot straks,assa
ik kan ook niet meer volgen,heb hier en daar ietsuitgepikt
Schrijfster,dat is de eerste maal dat ik hoor dat de Sint een plaatje moet maken
gewoonlijk zijn het de kids die plaatjes maken En die veren op het hoofd van de Sint,dat is toch den hoed van Brommi of niet
En Zwarte piet,dat moeten wij niet vragen wie dat is,dat is dat ventje dat twee jaar in de vogelkooi zat
en nu in het .... zit,Neske,je reputatie is bij mij nog oké,maar ja iedere morgen dat treintje
van 5 na 5u wordt ge daar niet moe van
:lol:ik bedoel van al dat lawaai zo vroeg in de morgen Grt en tot straks,assa
Laatst gewijzigd door Assa op 04 dec 2008, 14:24, 1 keer totaal gewijzigd.
Groetjes van assa
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
KNIPPEN en PLAKKEN, zoals in de kleuterschool.
Misschien een dankbaar verzetje voor alle vertellers, schrijvers en schrijfsters, kortom voor alle vrienden HIER. Terwijl ik copieer en plak kijk ik door het raam en zie de sneeuw gestadig vallen.
Tijd dus voor een winters verhaaltje, over vroeger...
Kerstmis, vroeger bij ons thuis!
Ken je ze nog, die oude blikken dozen van talk om de kindjes te verzorgen?
Ze werden bewaard en als het Kerstmis was werden ze verpakt in zilverpapier, verzameld uit de chocolade repen. Mijn vader tekende kerstfiguurtjes, die werden er op gekleefd. En een gouden koordje om op te hangen.
Ze schitterden niet zo fel als onze hedendaagse bollen, maar ze waren stemmig in het kaarslicht, van de echte flakkerende kaarsjes. Dennenappels, zilver gekleurd en engelenhaar.
Dat laatste vond ik het mooiste. En de geur van het verse groen van de kerstboom, die naar terpentijn rook, dat vond ik geweldig.
De kerststal had mijn vader zelf geschilderd en gemaakt uit stevig karton.
Het was een mengeling van Pieck en Timmermans. Ik weet spijtig genoeg niet waar hij gebleven is. Tussen 1946 en 1949 waren we met vier zusjes. Broertje werd geboren in de lente van 1950. Helaas moesten we die zomer verhuizen, uit ons warme nestje.
Maar ik vertoef nog een tijdje in gedachten en herinnering in mijn geboortehuis.
Het was een eenvoudige werkmanswoning, maar wel met twee verdiepen.
Mijn vader die zo ontzettend veel hield van zijn jonge bruid, had op de eerste verdieping een klein appartement voorzien voor zijn schoonouders.
Mijn moeder was de jongste uit een gezin van vijf en ze vond het zo erg dat ze haar bejaarde ouders alleen moest achterlaten. Dus verhuisden de grootouders mee naar de nieuwe woning.
Kerstmis was voor mij het mooiste feest van het jaar. Zoals ik mij de zomers herinner als warm en fel, zo herinner ik mij de winters met sneeuw en ijs. Binnen ronkten het kacheltje. Er was een voorkamer, waarvan de deuren openstonden als er gefeest werd. Dan leek de woonkamer eens zo groot. In de woonkamer stond een kachel, “ een continue “ genaamd. Die kon men dag en nacht brandend houden.
Mijn moeder had gouden handen, uit weinig toverde ze veel, vooral veel liefde en genegenheid. Mijn vader was de kunstenaar, in woord en beeld, mijn moeder de decoratiste. Slingers engeltjes en sterrren zweefden boven onze hoofden en kaarsjes maakten het geheel stemmig. De oude radio speelde in die tijd nog echte kerstmuziek.
In de kleine keuken stonden moeder en grootmoeder samen aan het fornuis, dat nog met kolen gestookt werd, maar een goede, grote oven bezat.
Ook het gasfornuis met 2 branders was in gebruik, want de zussen en hun gezin kwamen meevieren. Mijn grootmoeder, klein maar vinnig, was een echte keukenprinses.
In haar jeugd had ze “gediend”, zo noemde men dat, bij rijke burgers.
En haar moeder was zowel vroedvrouw als kokkin geweest. Daarom moest Marieke, mijn grootmoeder, dikwijls haar moeder vervangen thuis en voor haar vader en broers zorgen.
Ze is maar tot haar negende naar school geweest. Maar ze was een echte autodidact, ze leerde zichzelf lezen. Ik herinner mij, dat zij later elke dag de krant las van voor tot achter en zo wist te vertellen wat er overal in de wereld gebeurde. Toen ze 14 was werd ze als dienstmeisje uitbesteed in rijke gezinnen. Maar dat is een verhaal apart, soms zelfs echt tragisch.
Kerstavond vond ik het mooiste deel van het Kerstgebeuren. Dat werd in intieme kring gevierd. We luisterden naar mooie kerstmuziek, mijn vader vertelde kerstverhalen, mijn grootvader, die een prachtige stem had, zong de kerstliederen voor en wij zongen samen het refrein.
Er waren kleine geschenkjes, meestal zelfgemaakte dingen, want er was geen geld voor dure dingen. Mijn moeder was naaister, zelf kon ik toen al breien en haken. Heel het jaar door spaarde mijn moeder om van Kerstmis een echt feest te maken, ze had er een geheim spaarpotje voor.
Later, kregen wij van onze grootmoeder, grootvader was inmiddels overleden, een zilveren muntstuk, ook daar spaarde moemoeke lange tijd voor.
Op kerstavond gingen we allen met een tevreden gevoel naar ons bedje, met een warmwater kruik, voor onze voetjes, want er was geen verwarming op de hoogste verdieping. En dikwijls stond het ijs op de ramen van enkel glas. Maar we sliepen per twee, lepeltje in lepeltje, lekker geborgen en warm.
Kerstdag begon met de Eucharistieviering in de parochiekerk, waarin regelmatig kinderen en volwassenen een taak te vervullen kregen, rond de kerststal, of zingend. Dat was in die tijd een beetje revolutionair, vermits de Missen toen nog in het Latijn gebeurde. Terug thuis werd er ontbeten en luisterden we naar de rechtstreekse uitzending van uit Rome met de zegen Urbi et Orbi, aan de Stad en aan de Wereld.
Daarna was het tijd om de tafels feestelijk te dekken, met dennengroen en dennenappels.
Ook kleine rode appeltjes en linten van dezelfde kleur en echte zelfgenaaide, kerstservetten, sierden de tafel.
Moemoeke had haar mooiste glazen bovengehaald, want één van de schoonzonen zou voor een paar flesjes wijn zorgen. In de keuken werd de laatste hand gelegd aan de lekkere, maar eenvoudige gerechten, de kalfsfricassee pruttelde op een laag vuurtje en de tomatensoep met ballekens stond te blozen van contentement!
De drie zussen, die ieder een echtgenoot en samen tien kinderen meebrachten, hadden ook voor kleine geschenken gezorgd. Een pakje echte “goei boter”, een doos koekjes van Delacre, sinaasappelen recht uit Spanje.
De voorkamer, waar een klein “duvelke” brandde, was omgetoverd tot kinderparadijs.
De oudsten waren tien, de jongste één tot twee jaar. Zoals we ’s zomers in onze tuin, samen “ vaderke en moederke “ speelden, werd nu Kerstmis en de vlucht naar Egypte nagespeeld.
“Aan tafel!!!!” Dat was maar een woord, de lage tafel gedekt voor de kleinsten, met één van de grote zussen erbij. De grote tafel, voor de volwassenen. Grootvader, vava, zong met zijn mooie tenorstem het gebed voor het eten. “Amen”, klonk het als uit een mond.
De tafel, de versiering en vooral het lekker eten, werden gekeurd en door iedereen gewaardeerd. Als dessert was er vanillepudding met warme kersen, in verschillende vormen gegoten. Er werd veel verteld en gelachen en ook toen reeds, herinneringen opgehaald, “weet je nog, toen bij ons thuis….”
Mijn vader, die een schitterende verteller was, kon zowel de kinderen als de volwassenen boeien.
Nonkel Jozef, de grappigste van de schoonbroers, moest alle dameshoeden passen en trok daarbij de gekste snuiten.
Nonkel Henri, de verzamelaar vertelde over zijn jongste aanwinsten van postzegels en nonkel Marcel genoot glimlachend van het lekkere wijntje, dat hij zelf had meegebracht.
Als de tafel afgeruimd was, doken de drie zussen de keuken in, want ze vonden dat moemoeke en hun jongste zus Louisa reeds genoeg gewerkt hadden.
Maria, Annie en Margriet, zorgden er samen voor dat de keuken weer blonk als een spiegel.
In de woonkamer werd vava gepraamd om toch nog eens te zingen. Eigenlijk moest men dat geen twee maal vragen.
Ik wed dat menig voorbijganger, als er dan nog waren op dat late uur, stil gestaan heeft voor het huis van nummer vijf en meegenoten heeft, van de meerstemmige zang van Vlaamse maar ook van Franse kerstliederen.
Ik, in ieder geval, voel nog de intense sfeer die ons omringde.
Een sfeer van vrede, liefde en vriendschap voor elkaar. Wij vormden echt een grote mooie familie, die altijd voor elkaar, maar ook voor anderen klaarstonden.
Volgende keer, “ grootmoeder en de zigeunerkindjes! “
Zalig Kersfeest
ria - 25.12.07
Misschien een dankbaar verzetje voor alle vertellers, schrijvers en schrijfsters, kortom voor alle vrienden HIER. Terwijl ik copieer en plak kijk ik door het raam en zie de sneeuw gestadig vallen.
Tijd dus voor een winters verhaaltje, over vroeger...
Kerstmis, vroeger bij ons thuis!
Ken je ze nog, die oude blikken dozen van talk om de kindjes te verzorgen?
Ze werden bewaard en als het Kerstmis was werden ze verpakt in zilverpapier, verzameld uit de chocolade repen. Mijn vader tekende kerstfiguurtjes, die werden er op gekleefd. En een gouden koordje om op te hangen.
Ze schitterden niet zo fel als onze hedendaagse bollen, maar ze waren stemmig in het kaarslicht, van de echte flakkerende kaarsjes. Dennenappels, zilver gekleurd en engelenhaar.
Dat laatste vond ik het mooiste. En de geur van het verse groen van de kerstboom, die naar terpentijn rook, dat vond ik geweldig.
De kerststal had mijn vader zelf geschilderd en gemaakt uit stevig karton.
Het was een mengeling van Pieck en Timmermans. Ik weet spijtig genoeg niet waar hij gebleven is. Tussen 1946 en 1949 waren we met vier zusjes. Broertje werd geboren in de lente van 1950. Helaas moesten we die zomer verhuizen, uit ons warme nestje.
Maar ik vertoef nog een tijdje in gedachten en herinnering in mijn geboortehuis.
Het was een eenvoudige werkmanswoning, maar wel met twee verdiepen.
Mijn vader die zo ontzettend veel hield van zijn jonge bruid, had op de eerste verdieping een klein appartement voorzien voor zijn schoonouders.
Mijn moeder was de jongste uit een gezin van vijf en ze vond het zo erg dat ze haar bejaarde ouders alleen moest achterlaten. Dus verhuisden de grootouders mee naar de nieuwe woning.
Kerstmis was voor mij het mooiste feest van het jaar. Zoals ik mij de zomers herinner als warm en fel, zo herinner ik mij de winters met sneeuw en ijs. Binnen ronkten het kacheltje. Er was een voorkamer, waarvan de deuren openstonden als er gefeest werd. Dan leek de woonkamer eens zo groot. In de woonkamer stond een kachel, “ een continue “ genaamd. Die kon men dag en nacht brandend houden.
Mijn moeder had gouden handen, uit weinig toverde ze veel, vooral veel liefde en genegenheid. Mijn vader was de kunstenaar, in woord en beeld, mijn moeder de decoratiste. Slingers engeltjes en sterrren zweefden boven onze hoofden en kaarsjes maakten het geheel stemmig. De oude radio speelde in die tijd nog echte kerstmuziek.
In de kleine keuken stonden moeder en grootmoeder samen aan het fornuis, dat nog met kolen gestookt werd, maar een goede, grote oven bezat.
Ook het gasfornuis met 2 branders was in gebruik, want de zussen en hun gezin kwamen meevieren. Mijn grootmoeder, klein maar vinnig, was een echte keukenprinses.
In haar jeugd had ze “gediend”, zo noemde men dat, bij rijke burgers.
En haar moeder was zowel vroedvrouw als kokkin geweest. Daarom moest Marieke, mijn grootmoeder, dikwijls haar moeder vervangen thuis en voor haar vader en broers zorgen.
Ze is maar tot haar negende naar school geweest. Maar ze was een echte autodidact, ze leerde zichzelf lezen. Ik herinner mij, dat zij later elke dag de krant las van voor tot achter en zo wist te vertellen wat er overal in de wereld gebeurde. Toen ze 14 was werd ze als dienstmeisje uitbesteed in rijke gezinnen. Maar dat is een verhaal apart, soms zelfs echt tragisch.
Kerstavond vond ik het mooiste deel van het Kerstgebeuren. Dat werd in intieme kring gevierd. We luisterden naar mooie kerstmuziek, mijn vader vertelde kerstverhalen, mijn grootvader, die een prachtige stem had, zong de kerstliederen voor en wij zongen samen het refrein.
Er waren kleine geschenkjes, meestal zelfgemaakte dingen, want er was geen geld voor dure dingen. Mijn moeder was naaister, zelf kon ik toen al breien en haken. Heel het jaar door spaarde mijn moeder om van Kerstmis een echt feest te maken, ze had er een geheim spaarpotje voor.
Later, kregen wij van onze grootmoeder, grootvader was inmiddels overleden, een zilveren muntstuk, ook daar spaarde moemoeke lange tijd voor.
Op kerstavond gingen we allen met een tevreden gevoel naar ons bedje, met een warmwater kruik, voor onze voetjes, want er was geen verwarming op de hoogste verdieping. En dikwijls stond het ijs op de ramen van enkel glas. Maar we sliepen per twee, lepeltje in lepeltje, lekker geborgen en warm.
Kerstdag begon met de Eucharistieviering in de parochiekerk, waarin regelmatig kinderen en volwassenen een taak te vervullen kregen, rond de kerststal, of zingend. Dat was in die tijd een beetje revolutionair, vermits de Missen toen nog in het Latijn gebeurde. Terug thuis werd er ontbeten en luisterden we naar de rechtstreekse uitzending van uit Rome met de zegen Urbi et Orbi, aan de Stad en aan de Wereld.
Daarna was het tijd om de tafels feestelijk te dekken, met dennengroen en dennenappels.
Ook kleine rode appeltjes en linten van dezelfde kleur en echte zelfgenaaide, kerstservetten, sierden de tafel.
Moemoeke had haar mooiste glazen bovengehaald, want één van de schoonzonen zou voor een paar flesjes wijn zorgen. In de keuken werd de laatste hand gelegd aan de lekkere, maar eenvoudige gerechten, de kalfsfricassee pruttelde op een laag vuurtje en de tomatensoep met ballekens stond te blozen van contentement!
De drie zussen, die ieder een echtgenoot en samen tien kinderen meebrachten, hadden ook voor kleine geschenken gezorgd. Een pakje echte “goei boter”, een doos koekjes van Delacre, sinaasappelen recht uit Spanje.
De voorkamer, waar een klein “duvelke” brandde, was omgetoverd tot kinderparadijs.
De oudsten waren tien, de jongste één tot twee jaar. Zoals we ’s zomers in onze tuin, samen “ vaderke en moederke “ speelden, werd nu Kerstmis en de vlucht naar Egypte nagespeeld.
“Aan tafel!!!!” Dat was maar een woord, de lage tafel gedekt voor de kleinsten, met één van de grote zussen erbij. De grote tafel, voor de volwassenen. Grootvader, vava, zong met zijn mooie tenorstem het gebed voor het eten. “Amen”, klonk het als uit een mond.
De tafel, de versiering en vooral het lekker eten, werden gekeurd en door iedereen gewaardeerd. Als dessert was er vanillepudding met warme kersen, in verschillende vormen gegoten. Er werd veel verteld en gelachen en ook toen reeds, herinneringen opgehaald, “weet je nog, toen bij ons thuis….”
Mijn vader, die een schitterende verteller was, kon zowel de kinderen als de volwassenen boeien.
Nonkel Jozef, de grappigste van de schoonbroers, moest alle dameshoeden passen en trok daarbij de gekste snuiten.
Nonkel Henri, de verzamelaar vertelde over zijn jongste aanwinsten van postzegels en nonkel Marcel genoot glimlachend van het lekkere wijntje, dat hij zelf had meegebracht.
Als de tafel afgeruimd was, doken de drie zussen de keuken in, want ze vonden dat moemoeke en hun jongste zus Louisa reeds genoeg gewerkt hadden.
Maria, Annie en Margriet, zorgden er samen voor dat de keuken weer blonk als een spiegel.
In de woonkamer werd vava gepraamd om toch nog eens te zingen. Eigenlijk moest men dat geen twee maal vragen.
Ik wed dat menig voorbijganger, als er dan nog waren op dat late uur, stil gestaan heeft voor het huis van nummer vijf en meegenoten heeft, van de meerstemmige zang van Vlaamse maar ook van Franse kerstliederen.
Ik, in ieder geval, voel nog de intense sfeer die ons omringde.
Een sfeer van vrede, liefde en vriendschap voor elkaar. Wij vormden echt een grote mooie familie, die altijd voor elkaar, maar ook voor anderen klaarstonden.
Volgende keer, “ grootmoeder en de zigeunerkindjes! “
Zalig Kersfeest
ria - 25.12.07
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
schrijfster - Lid geworden op: 26 sep 2008, 16:16
- Locatie: nijmegen
Mooi ria ,een prachtig verhaal,brengt een gevoel boven van heimwee naar de kindertijd.Herinneringen die in deze tijd bij heel veel mensen naar boven komen.
lieve groet schrijfster.
ps. rapke ook mee in zijn sas weer halve topic vol!
lieve groet schrijfster.
ps. rapke ook mee in zijn sas weer halve topic vol!
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
-
Omaha - Lid geworden op: 12 dec 2005, 20:53
- Locatie: Vlaams-Brabant
dag rapke,
Ge bent wel een curieus ventje zenne.
Zingen is een hobby. Gemengd koor van 60-tal zangers. Modern en liturgisch. In de kerk of ergens anders, als we maar kunnen zingen. Op 't oksaal gaat niet want ik heb hoogtevrees en bovendien kan daar het orkest niet bij op. Er komt veel volk. Ze zijn altijd content. Sportpaleis nog niet, maar wel andere heel grote locatie. Vals zingen ? Wat is dat ? Nog 8 dagen en we zingen 2 dagen. Dus werk aan de winkel. Repeteren, repeteren.......
Tevreden zo ?
(handtekeningen zijn betalend hé)
aan eenieder een fijne dag gewenst
Omaha.
@ Omaha,
Dat zingen van u, is dat elke dag ? Wat zeggen de buren daarvan ? Is dat als hobby of als beroep ? Met hoeveel zijn jullie ? Is dat een gemengd koor ? Of doet ge dat solo ? Zijn 't moderne chansons, of is het liturgisch ? Ge zingt dan ook soms in de kerk zekers ? Moogt ge dan op 't oksaal staan ? Ge ziet daar dan veel zekers ? Is't een hoog oksaal ? Komen er veel naar de kerk als jullie zingen ? Daar zitten van soorten tussen zekers ? Krijgt ge dan applaus op 't einde ? Ah neen, in een kerk mag dat niet zekers ? Of gaat ge soms in de schouwburg zingen ? Of in 't sportpaleis in Antwerpen ? Daar krijgt we applaus zekers ? Ook als ge vals zingt ? Voorzeker wel he, de mensen zijn beleefd he, just gelijk Rapke he
Ge bent wel een curieus ventje zenne.
Zingen is een hobby. Gemengd koor van 60-tal zangers. Modern en liturgisch. In de kerk of ergens anders, als we maar kunnen zingen. Op 't oksaal gaat niet want ik heb hoogtevrees en bovendien kan daar het orkest niet bij op. Er komt veel volk. Ze zijn altijd content. Sportpaleis nog niet, maar wel andere heel grote locatie. Vals zingen ? Wat is dat ? Nog 8 dagen en we zingen 2 dagen. Dus werk aan de winkel. Repeteren, repeteren.......
Tevreden zo ?
(handtekeningen zijn betalend hé)
aan eenieder een fijne dag gewenst
Omaha.
Vriendschap gaat niet over wie je het langst kent... maar over diegene die kwam en nooit meer van je zijde week.
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Ja tanteke, gij schrijft niet met een stylo maar met een gouden pen. Mooi verteld hoor, 't is een herbeleven van wat velen onder ons ook mee beleefd hebben in die periode. Misdienaar zijn we ook allemaal geweest denk ik, en de middernachtmis was altijd heel speciaal. 10 jaar en alleen door het nachtelijke meestal ingesneeuwde dorpke van thuis naar de kerk(wij moesten daar een uur van te voor zijn he) was al een avontuur op zich. En dan die speciale geur in de sacrestie, gesteven gewaden, wierook, miswijn, alles door elkaar gemengd, ik ruik het nog als ik er aan terug denk.
Het waren mooie tijden om dat als kind mee te maken, dat blijft idd je hele leven bij.
Bedankt voor deze mooie vertelling tante
groetjes aan nonkeltje
Rapke
Het waren mooie tijden om dat als kind mee te maken, dat blijft idd je hele leven bij.
Bedankt voor deze mooie vertelling tante
groetjes aan nonkeltje
Rapke
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Hallo, ook het maandblad PASC@L Nr 14 al gelezen ? Die computermuis die daar vermeld staat ga ik bestellen.
Ge kunt daar uw topic mee afremmen als het te snel gaat. En filteren ook, al wat ge niet wilt lezen komt niet op uw scherm, toch praktisch ?
Ik geef een voorbeeld, echt enkel bij wijze van voorbeeld he : neem nu dat ik (ik kies gewoon een naam uit he) bijvoorbeeld Neske beu ben he, ewel, op het miniklaviertje van die muis typ ik Neske, en lap, geen last meer van
Als dat geen uitvinding is, amaai nog nie zeg!!!!!!!
Bestellend Rapke
Ge kunt daar uw topic mee afremmen als het te snel gaat. En filteren ook, al wat ge niet wilt lezen komt niet op uw scherm, toch praktisch ?
Ik geef een voorbeeld, echt enkel bij wijze van voorbeeld he : neem nu dat ik (ik kies gewoon een naam uit he) bijvoorbeeld Neske beu ben he, ewel, op het miniklaviertje van die muis typ ik Neske, en lap, geen last meer van
Als dat geen uitvinding is, amaai nog nie zeg!!!!!!!
Bestellend Rapke