Vleugels van papier

[Robol]

Hoe de Zwarte beek aan haar naam komt (4)


De snode ridder



"Lang, heel lang geleden was het land hier erg moerassig. Er waren weinig paden die door mensen betreden werden. We zagen hier eigenlijk nooit mensen. Maar op een dag verscheen hier een mens te paard. Er werd gezegd dat het een ridder was, die ten kruistocht was getrokken, maar in verre streken aan lager wal was geraakt en leefde van plunderingen en struikroven.

In een ver oosters land had hij een prinses ontmoet waaraan hij zijn liefde verklaarde. Onder valse voorwendselen was hij het paleis binnengeraakt. Ze was wondermooi, bezat een exotische gebronsde huid, pekzwarte haren en ogen dieper en donkerder dan de nacht.
Ze heette Caramella Babbelutta.

De ridder vroeg aan haar vader om haar hand. Maar die weigerde pertinent zijn dochter te schenken aan zo’n loens figuur en de prinses zelf wou van zijn liefde niet weten. Ze wou nog liever sterven.

De snoodaard heeft haar echter ontvoerd en gekneveld en na lange weken van omzwervingen is hij hier terecht gekomen. Het prinsesje, vol angst weigerde elke toenadering en was van angst met stomheid geslagen.
Hij bouwde bij de bronnen van de Witte Beek een houten vestingtoren en hield haar daar gevangen. Geen mens die haar daar zou ontdekken, gezien de ontoegankelijkheid, de verraderlijke moerassen en de talrijke dwaallichtjes die er bij valavond zichtbaar werden en door de mensen werden aanzien als spoken."


Robbe


vervolgt

[Alterego1]

De ridder vroeg aan haar vader om haar hand

Waarop de vader ten zeerste verbolgen uitriep:

'Haar hand,haar hand,wat denk jij wel?
Dat is hier geen slagerij hé!
Ge neemt ze helemaal of ge laat ze hier.'

En zo wist de ridder meteen dat niet overal
het vlees per 100 gr.te koop is.

[Robol]

Ja, maar Alter,
die ridder van uw was een Antwerpenaar hé,en vaders geven niet graag de hand van hun dochter aan een Antwerpenaar omdat deze geneigd zijn om ze in de Schelde te werpen...


mvg


Robbe

[Bosrankje]

Leuk !

En, wees zeker Robbe, dat ik jouw geheim niet verder zal
vertellen want mensen die in sprookjes geloven weten wat
er dan gebeurt, nietwaar ?

Vriendelijke groetjes van ons beiden

[Robol]

Bedankt Rankje

Wij weten dat vrouwen kunnen zwijgen ...


mvg

Robbe

[Robol]

Hoe de Zwarte beek aan haar naam komt (5)



Zwarte tranen.



Nadat hij haar opgesloten had vertrok hij op rooftocht. Ik blijf een week weg, had hij gezegd. Een week vasten zal je goed doen. Dan zullen we eens zien of je mijn aanbod nog durft te weigeren.
Hij vertrok zonder omkijken, een eindje verder had hij zijn paard aan een boom gebonden.

Het prinsesje had zo’n verdriet dat ze voortdurend weende. Uit haar pekzwarte ogen vloeiden bittere zwarte tranen. De tranen vloeiden in de Witte Beek, die na enkele dagen zwart begon te kleuren.

De vogeltjes die haar gekerm hoorden brachten haar sappige braambessen.
De bijtjes brachten haar honing en de vlindertjes brachten dauwdruppels om haar dorst te lessen.

Een merel floot een vrolijk deuntje om haar wat op te vrolijken, maar niets kon haar zwarte tranen stelpen en het water van de beek kleurde donkerder en donkerder.


Robbe


vervolgt

[YNA]

Robbe
Ik wens je



vele groetjes !
Yna


graag het vervolg van de zwarte beek a.u.b

[Robol]

Dank je Yna, de wensen zijn wederkerig.

Straks geef ik weer het woord aan Sterrenlichtje...

mvg

Robbe

[Robol]

Hoe de Zwarte beek aan haar naam komt (6)


Daar bij die molen…



Sterrenlichtje hield even een adempauze en ik pinkte stilzwijgend een traantje weg. Alras vervolgde ze het oude verhaal:


'Na een week bereikte het zwarte water een watermolen die mijlen verder op de beek lag.

“Dat is raar !” zei de molenaar.

“Ja, dat is raar !” herhaalde de molenaarszoon.

“Misschien heeft er een zwarte duivel in het water gezwommen…misschien is het water betoverd en gaat ons molenrad stuk…” peinsde de molenaar.

“Ik zal best maar eens gaan kijken, vader,” zei de molenaarszoon.”Betoverd water kunnen we missen als kiespijn.”

“Wees voorzichtig, mijn zoon,” sprak de bezorgde vader, “Wacht, ik heb hier nog een amulet die bescherming biedt tegen boze geesten. Ik kreeg ze ooit van mijn vader. Ik wilde ze je geven op mijn sterfbed, maar je hebt ze nu nodig.”

“Dank je mijn lieve vader, maar voor alle zekerheid neem ik ook de hooivork mee. Ik ben van geen duivel bang."

En de dappere jongen toog stroomopwaarts op pad.'




Robbe

[Robol]

Toch even tussendoor...


De lente is in zicht !


Volgende week, dan wordt het 21 graden
maar mijn bermudabroek blijft liggen in de kast
't Is een optelsom, dat kon je toch wel raden
al hoop ik wel dat de winter gauw opkrast


Robbe

[Monika **]

.
zal hier niet zo snel oplopen robol
liefs Monika

[Morgenstern]

[schrijfster]

Robol

Zalige en Fijne Paasdagen toegewenst!!

Met warme groetjes
Schrijfster/Loes

[Robol]

Bedankt Monica, Morgenstern en Schrijfster voor de wensen.

mvg

Robbe

[Robol]

Hoe de Zwarte beek aan haar naam komt (7)


Wannes op pad


De molenaarszoon, Wannes was zijn naam, volgde het slingerend pad langs de kronkelende beek.

Zijn vader had hem ooit eens de raad gegeven om elk dier dat hij tegenkwam te groeten, als het dier antwoordde zou hij de kracht van het beest krijgen. En het instinct.

Een pad kruiste zijn pad.
“Dag pad !” zei hij.
“Kwork !” zei de pad.

Hij ontmoette een haas.
“Dag haas !”
“Zoef!” zei de haas.

Naarmate hij vorderde werd de vegetatie ondoordringbaarder, zijn hooivork kwam hem goed van pas.

Nadat er nog een vos naar hem had gekeft, bereikte Wannes de bronnen van de beek, waar hij getroffen werd door een hartstochtelijk gesnik.

Robbe

vervolgt…