
Zo zag mijn 'Blacky' er uit toen ik hem voor het eerst in onze tuin zag...
Ik kwam zoals elke morgen granen, bruin brood restjes en zwoerden
van hesp of spek (heel klein gesneden) aan 't vogelvlokje brengen,
toen we naar elkaar keken en... het was liefde op 't eerste zicht !
Hij was niet bang, wel een beetje schuw en wachtte ongeduldig op
mijn reactie. Ik merkte het aan de manier waarop hij met zijn pootjes
bewoog en ook hoe hij zijn kopje naar mij draaide. Zijn vinnige oogjes
volgden mijn bewegingen en ik vond hem ontroerend... hij was nog zo
jong en onervaren en toch zeer moedig !
Ik ging heel langzaam naar hem toe en, met mijn zachtste stem, begon
ik ons eerste gesprek...zo was 't ijs gebroken en we wisten beiden dat
dit het begin van een mooie vriendschap was !
Een heel jaar is hij in onze tuin gebleven. Hij volgde mij overal, kwam
op mijn schouder zitten, gaf mij kusjes, pikte in mijn haar en zat op
de tafel van het terras als ik aan 't tekenen of aan het schrijven was.
Hij bracht mij soms stukjes fruit, brood of zelfs wormpjes die hij heel
zachtjes in mijn handen legde. Ik was vereerd en gelukkig want het
was het bewijs dat hij mij volledig vertrouwde en lief had !
Helaas, een beetje voor de winter, is mijn Blacky verdwenen... Ik heb
lang gehoopt dat hij ineens terug zou komen maar hij is waarschijnlijk
door een auto overreden omdat hij te tam was... te vertrouwend in de
mensen !
Morgen zal ik proberen enkele foto's van hem te vinden...
Ik heb dit geschreven omdat een reactie van Robbe was gekomen op
een gedicht van Jadi in Pvdd-Prentenkabinet
Op een zin van Jadi over de kauwen in
haar gedicht 'Winterleven' :
...'Buiten valt leven te bespeuren,
een bende luidruchtige kauwen,
ik noem ze gruwelijke vogels,
houden vergadering op 't veld...'
Antwoordde Robbe :
Als het even mag...
gruwelijk, synoniem voor afschuwelijk...
doet eigenlijk de kauw tekort...
en raakt mijn natuurhart.
Onze kleinste kraaiachtige is een intelligente vogel
vroeger werd hij als huisdier gehouden
maar dat is nu strikt verboden
Als kind had ik een handtamme kauw
die me overal volgde
een trouwe vriend.
Hij eet ongewervelde dieren
zoals insecten en ook graan
poëtische groeten
Robbe
Bedankt Robbe voor wat je geschreven hebt over je belevenissen met de
trouwe vriend van je jeugd ! Ik kan je begrijpen maar wat ik ook begrijp
is de reactie van veel mensen die zoiets moois nooit ervaren hebben.
En men moet wel bekennen dat een bende luidruchtige kauwen soms
agressief kan lijken !
Tot schrijfs en lieve groetjes van ons beiden
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....




