ik ben hier komen bijlezen, 'k heb er van genoten.
"tranen op het vensterglas", hoe jij daar toe komt om daarover zo iets moois te schrijven, ik sta in bewondering.
Robbe
Ik zie dat mijn vorige schrijven nog op bladzijde 11 was
dat gaat hier met zevenmijlslaarzen vooruit !!!
je mooie bewerking vol herinneringen
van " de zevensprong"
die ik als kind zo dikwijls zong !!
de schitterende
" het is een lange lijdensweg"
en " dieren in nesten " ( in de titel zit je humor )
beiden zo prachtig geillustreerd door Alter en Rankje
en nu weer het zo ontroerende " tranen op een vensterglas" Prachtig!
Kabouter Oberonneke
stapte door’t grote bos
Hij wilde bramen plukken
en hazelnoten rapen
Plots zag hij op de kelk
van een bosanemoontje
een heel lief elfje slapen
getooid met ‘n bloemenkroontje
Hij keek verbaasd die schoonheid aan
die zo zoet te slapen lag
Zou ik haar durven wakker zoenen
heeft hij eventjes gedacht
Hij verzamelde plots al zijn moed
gaf haar vier kusjes op haar snoet
’t Elfje deed haar oogjes open
Oberon wou verlegen verder lopen
Maar met een zilveren glimlach
reikte ze hem haar beide handjes
Haar oogjes schitterden
als blauwe diamantjes
Kabouter Oberonneke gaf prompt
vier kusjes op haar lippen
“Wil je met me trouwen?”
liet hij zich plots ontglippen
Ze vloog met Oberonneke mee
op vleugels van satijn
Hij droeg haar over de drempel
van zijn kabouterhuisje klein
Negen maanden later
zo tegen het ochtendgloren
is in het grote sprookjesbos
een nieuw elfje geboren
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
In een map vond ik nog een oud potloodschets, die ik maakte in 1972
De zetel aan de stoof
In de zetel zat ze vaak te soezen
de moor zong zachtjes zoemend op de stoof
Aan haar voeten sliepen twee oude poezen
de zwarte kater was al jaren doof
In de zetel las ze ook in de gazet
ze bladerde eerst naar de doodsberichten
Haar leesbril op ‘t puntje van de neus gezet
zocht ze naar de bekende gezichten
In de zetel keek ze naar de televisie
halfweg het feuilleton vielen haar ogen dicht
Dan schoot ze wakker en dacht aan haar pillen
want elke avond had ze last van jicht
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
