.
.
.
Ik weet, het is niet echt een verontschuldiging, maar ... ik heb inderdaad chronisch tijdgebrek. Vandaar mijn veel te weining kunnen reageren. Maar vandaag lukte het wel. En heb ik hier weer wat kunnen genieten.
de dag geurt naar natte aarde
een leeuwerik stijgt op in de lucht
scheurt wolken open
ver weg, ergens
begint het te regenen.
**********
sunset 09-08-2010
**********
Warme groet en een fijne maandag, sunset .
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
Beste allemaal, een bedankje voor jullie visite, waarom het hier zo lang stil bleef lees je in een oud verhaaltje.
Piecy.
Als je dagen na elkaar met problemen zit in verband met dat kastje voor je neus begin je het ding met andere ogen te bekijken. Het blijft niet zo maar een ding, het krijgt haast iets menselijk. Je gaat het met een beetje schroom benaderen, het gevoel van ' doet ie het of doet ie het niet! ' Al vlug krijg je door dat foeteren of je opwinden geen enkele zin heeft, het ding heeft gewoon een eigen wil, het heeft karakter. Onmogelijk het met mooie beloftes van gedachten te doen veranderen, njet is njet!
Het is nu ook mijn vaste overtuiging, dat het vrouwelijk is, grillig soms echt wispelturig. In 't begin laat het ding je weten, er is een fout opgetreden, heel beleefd, in een mooi kadertje geplaatst. Je leest dat en foetert op dat ellendige, stomme ding voor je, dat zich daar géén moer, maar dan ook geen éne moer van aantrekt. Heel gedisciplineerd blijft het je vertellen dat je fout bezig bent. Langzaamaan begin je te denken, dat het niet dat kastje is waar iets aan schort maar aan de gebruiker ervan.
Bij elk nieuw open venstertje, lees je het duidelijker, het ding denkt bij zichzelf ' heeft hij of zij dat nu nog niet door, erg snugger is die aan de andere kant nu ook niet! Van koele minachting gesproken! Je houdt er gegarandeerd een trauma aan over als je niet oppast! Het staat voor mij zo vast als een paal boven water dat het een soort vrouwelijke rivaliteit is tussen mezelf en dat koele bakje vóór me. Onzacht wordt het ding vastgepakt en naar een speciaal soort verzorgingstehuis gebracht. Door twee zachte mannenhanden wordt het daar opgevangen vertroeteld, met liefde tot rust en ontspanning gebracht.
Jij zit ondertussen thuis met je vingers te draaien, loopt verloren, blijft een beetje verweesd achter. De woorden van een oud liedje spoken door je hoofd ' Niemand laat z'n eigen kind alleen ... ' lied uit de glorietijd van Willy Alberti ( zaliger ). Er is iets mis in huis, het is niet meer hetzelfde als ervoor. Eigenlijk weet je pas wat je mist als het er niet meer is! Boeken heb je al voor de tweede keer gelezen, de TV is ook niet veel, het wordt een lange stille avond met wat gepruts hier en daar. Dagen na elkaar loop je tobbend rond. Grote opluchting als er een telefoontje komt dat je de patiënt weer mag ophalen. Je besluit staat vast, je gaat het verzorgen en een beetje méér waarderen.
Eerste regel je gaat ophouden van het zo maar een ding te noemen, het krijgt een naam. Dat schept een band, denk je dan. Omdat alles wat van Amerika komt, super, cool en de max schijnt te zijn maak je van haar initialen Piecy, klinkt wel goed vindt je!
Piecy staat weer op z'n eigen plekje, met de grootste zorg en heel zachtjes veeg je met een wollen doekje en een lekker ruikend product over haar tronie. Ze glanst weer, je kan jezelf weerspiegeld zien in haar gelaat. Er groeit een soort verstandhouding tussen jullie beiden, iets als wederzijds respect, voor zolang het duurt.
Bomi
( 2003 )
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
- Norman, ik heb de site bekeken, moet zeggen wat Hasselt betreft tamelijk ouderwets, als herinnering wel mooi.
Hasselt | 13 - 29 augustus 2010
45-STE ZEVENJAARLIJKSE VIRGA JESSEFEESTEN
Al ruim zes eeuwen lang worden de Virga Jessefeesten als een erfstuk van de ene generatie Hasselaren doorgegeven aan de volgende. In 2010 zetten we die Hasseltse traditie verder.
Tijdens de Zevenjaarlijkse Virga Jessefeesten is de stad Hasselt in feest: sfeervolle versieringen en verlichting, muziek op de pleintjes en in de straten en allerhande initiatieven zorgen voor een uitnodigend en gastvrij karakter van de hele stad.
De christelijke oorsprong van de feesten leeft nog altijd verder in de mariale ommegang. De beeldende stoet wil de toeschouwer vooral tot bezinning brengen en ontroeren, aanspreken in beeld, woord en zang. De ommegang biedt de toeschouwer langs de weg een reflectie op ons leven van vandaag.
Vandaag trekt de eerste keer de ommegang door Hasselt, de foto komt van internet. Het beeld van de Virga Jesse heerst over Hasselt.
Op de foto zie je naast het beeld van de Lieve Vrouw ook nog een traditionele uitbeelding ( boven in het raam ) het is een rot uitgebeeld in de Kapelstraat aan de Lieve Vrouwekerk. Het betekent volgens de legende een morin wier baby uit het raam was gevallen en door tussenkomst van de Heilige Maagd gered werd. Het bleef ( op de foto niet zichtbaar ) enkele verdiepen lager op een vensterblad liggen en kon op die manier gered worden.
Zo zijn er over gans de stad versierde rotten, grote en zoals dit kleine.
De ommegang gaat ook op woensdagavond, verder nog 2 zondagen.
Iedereen welkom in onze stad die zoveel te bieden heeft!
Groeten,
Bomi
Tussen haakjes de foto toont ook een stukje van couture Helsen waar prins Laurent en prinses Claire klant zijn. Wij kijken er alleen maar naar.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
een zo herkenbaar verhaal, maar hier het geluk dat er meerdere piecy's in huis zijn, gaat de één niet dan gaat de ander wel als is het dan in qwerty en schrijf ik nogal wat fouten:(
Maar je vertelde het weer op zijn Bomi's, altijd fijn om lezen.
De Virga Jessefeesten ken ik niet.
Hier met Onze Lieve Vrouw Hemelvaart is er altijd heel wat te doen in de Abdij van Affligem.
Uren, dagen, onopgemerkt voorbij,
tijd een heel abstract gegeven.
Een nieuwe dagtelling ontstond,
gaandeweg werd alles, ervoor en erna.
Drie jaar ben je nu weg van mij,
het alleen zijn daar wen je aan, zeggen ze,
niets is minder waar, geen ogenblik
ben je uit mijn gedachten, bij alles wat
er gebeurt komt jouw beeld naar boven,
wordt de vergelijking gemaakt,
hoe jij het zou hebben gedaan,
wat je dacht, hoe je voelde en alles oploste.
Jouw arm rond mijn schouder, blije illusie.
Je beeld in mijn geheugen geprent,
blijft identiek dag na dag, gedroomd.
Met een lieve, wijze glimlach rond je lippen,
die je een zekere charme verleent,
kijk je naar mij van de foto op de kast,
ouder wordt je nooit, een beeld achter glas.
Mijn liefde voor jou, onveranderlijk,
tijdloos, voor de man die je ooit was
Bomi.
2010
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
Een heftig verlangen
beheerst je bestaan.
Geen mogelijkheid
om alles achter je te laten,
met het nieuwe verder te gaan.
Vretende pijn om het gemis
omdat het vertrouwde oude
je allemaal nog zo dierbaar is.
