Lieve Bosrankje, prachtig
buitengewoon levendig en
tegelijkertijd heel intens.
Jouw stijl, woordkeuze
en dit foutloos gedicht
tonen nog maar eens aan
hoe het nederlands
ook een plaats heeft
in jouw leven.
Ik zou wensen dat ik
even vaardig was in
het frans of in het engels
als jij in onze taal,
ik noem het hier graag
" in het vlaams."
" De Vlaamse taal is wonderzoet
voor wie haar geen geweld aandoet..."
Wie schreef dat ook al weer?
Een uurtje geleden waren wij
nog aan het fietsen
in onze heerlijk-groene gemeente.
De woorden begonnen rond te tollen
in mijn hoofd,
een klein voddepapiertje
een paar gedachten
en dan weer de fiets op.
De kladjes liggen hier naast mij,
ik waag mij er aan.
...de wind zoemt om mijn oren..
speelt gretig in mijn haar.
Tot straks of tot morgen,
ik ga nu breien, borduren,
knippen en plakken,
zoals kindjes dat zo graag doen.
Misschien wordt het een heel klein
kunstwerkje,
misschien alleen wat rijmelarij.
Maar wat het ook zij,
het is simpel, eenvoudig en
hoop ik, het maakt mensen blij.
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
