Dank lieve vriendinnen en vrienden voor uw blijvende aanwezigheid
in mijn lanterfantend forum.
De hele zomer door, tot op vandaag hadden we logees.
Dat is wel leuk, maar de meeste aandacht gaat naar hen.
Bovendien is mijn pc weken aan stuk op de dool geweest.
Vandaag gingen webpagina's open, morgen dan weer niet.
Vervelend, heel vervelend. Nu is het ergste euvel voorbij,
alleen de outlook laat het nog afweten.
Ik kreeg gisteren een email waarvan ik vind dat die ook hier mag
gepubliceerd worden, omdat ik er volledig achtersta.
"Hier het bericht uit Tertio Nr 552 van 8 september blz. 3 van deze week verscheen.
Van mij en van velen denk ik, mag "Dat spook" gerust verdwijnen ver weg heel ver weg van ons land!
Brief aan het spook van Westvleteren
Mijnheer Vangheluwe,
Nu moeten we via Humo vernemen dat u vanuit uw schuiloord in Westvleteren
ook na uw ontslag nog schamele bedragjes als schadevergoeding of zwijggeld overschrijft
naar een slachtoffer van seksueel misbruik in de kerk.
En dat u haar telefonisch de huid vol scheldt als ze dat openbaar maakt.
Er waren al hardnekkige geruchten dat u incognito meeloopt in processies, zoals in Veurne.
Of dat u geregeld opduikt in Brugge, tot in het bisschopshuis toe.
Kwakkels of niet, blijkbaar is het niet uw bedoeling van het toneel te verdwijnen, maar wel af en toe
als een spook te verschijnen.
U hebt blijkbaar zin in dat soort schaamteloze spelletjes, terwijl u met uw daden het geloof van velen
danig op de proef stelt, de kerk enorme schade berokkent en u in uw val nu ook kardinaal Godfried Danneels
meesleurt.
Blijkbaar schat u de gevolgen van uw gedrag en het oordeel dat de meesten – ook de gelovigen – daarover vellen,
nog altijd niet juist in.
Ondertussen worden bezoekers van de abdij van Westvleteren steevast met uw aanwezigheid tijdens de diensten
geconfronteerd. Niet weinigen mijden daarom die mooie plaats: zij hebben geen zin u te zien.
Vraagt u zich wel eens af wat uw aanwezigheid voor die gemeenschap betekent?
Jarenlang was u er een graag geziene gast en als ‘monseigneur’ werd u er steevast goed verzorgd.
Hoe moeten de broeders zich tegenover u gedragen?
Uw tegenwoordigheid moet als een zware last aanvoelen.
Toen de abdij daarvoor de volkswoede moest trotseren, gaf abt Manu Van Hecke op Focus/WTV
een even ontroerd als ontroerend interview:
Vanuit de gemeenschap was het een krachtig evangelisch statement dat ieder mens, zelfs de grootste zondaar,
recht heeft op hulp en gastvrijheid.
Toen al vond ik uw keuze voor een abdij in uw eigen bisdom, waar u zo gekend en geëerd was, zeer bedenkelijk.
In het beste geval vond ik het een uiting van misplaatst provincialisme, waarvan u al eerder blijk gaf, bijvoorbeeld toen u
begin dit jaar verkondigde geen buitenlandse priesters van doen te hebben.
Als tijdelijke noodoplossing was Westvleteren misschien begrijpelijk.
Maar nu niet meer, want het begint me stilaan te dagen dat het uw bedoeling is u daar definitief te nestelen.
Mijnheer Vangheluwe, dat is een nieuwe uiting van uw stuitende gebrek aan fijngevoeligheid en getuigt niet
van de boetedoening die van u mag worden verwacht.
U voelt blijkbaar niet aan dat het alle gelovigen van dit land goed zou doen een tijdje niet van u te moeten horen.
De katholieke kerk is groter dan het bisdom: als u zich werkelijk wil terugtrekken,
dan kan u zich aanmelden bij de trappistengemeenschap van Cavaco-Benguela in Angola of die van Kopua in Nieuw-Zeeland.
Men zal een boeteling daar graag ontvangen.
En als u ter beschikking moet staan van de Belgische justitie, zijn er nog alternatieven.
Catsberg is maar even verderop, maar tenminste over de grens.
Jan De Volder
Wat er gebeurd is binnen de kerk in de laatste decennia is schrijnend,
mensonterend en volledig in strijd met de leer van Jezus.
Als gewone gelovige kan ik niet begrijpen dat mensen met een voorbeeld-
functie tot dergelijke handelingen in staat zijn.
Mensen die zich hebben schuldig gemaakt moeten volgens mij publiek hun schuld erkennen,
vergeving vragen aan hun slachtoffer(s) en hen financiëel bijstaan om de nodige hulp te krijgen.
Velen hebben dit niet of nooit gekregen.
De Kerk van Christus is tevens een kerk van mensen.
Waar mensen tekort schieten, zondigen, kwaad bedrijven, zijn er helaas slachtoffers,
maar ook de Kerk lijdt.
Zij zou het evenbeeld moeten zijn van haar Stichter, de Heer zelf.
Wat kunnen wij doen, de vele gelovigen die proberen trouw te zijn
aan Zijn leer en de opdracht in hun leven?
Eerst en vooral bidden, opdat wij de juiste weg zouden mogen blijven volgen.
De satan is er op uit om ieder mens in de val te lokken, en hij dient zich
dikwijls aan "als de engel van het licht", staat er in het Evangelie.
Het is dan ook moeilijk om altijd de juiste keuzes te maken.
Vele gelovigen zijn door de onthullingen van de laatste maanden van hun stuk gebracht.
Nochtans is er een grote, zwijgende meerderheid van priesters, religieuzen, gelovigen,
die trouw hun taak vervullen, dag na dag.
In mijn lange leven heb ik zelf nooit één priester of kloosterling gekend
die zich schuldig maakte aan kindermisbruik.
Wel heb ik er een aantal weten uittreden om daarna te trouwen.
Wat spijtig is, maar wel op een correcte manier gebeurde.
Ik ben bijna 5 jaar op internaat geweest en ook mijn echtgenoot,
ook daar hebben we niets gezien of meegemaakt dat op kindermisbruik wees.
Integendeel, men was heel streng bv. op de slaapzaal, in de badzaal enz.
In het tweede jaar middelbaar kregen wij individueel voorlichting van de directrice,
die zich correct gedroeg en met de nodige schroom, eigen aan die tijd het verhaal
van de voortplanting vertelde.
Zij deed dit bij ieder kind op een andere manier, voortgaande op de kennis die we reeds hadden.
Ik, als oudste van 5, wist toen al wel hoe het gebeurde.
Mijn eigen moeder had mij, zonder dat ik er naar vroeg, liefdevol voorgelicht.
Ook dat was ongewoon voor die tijd.
Het is een tijd van beproeving, voor vele slachtoffers, maar ook voor de Kerk.
Ik wil haar trouw blijven, omdat ik geloof dat ze de Kerk is van Christus.
Als wij ons meer tot Hem bekeren zal het kwaad met wortel en al worden uitgerukt.
Het is niet de bedoeling om hier op mijn forum een debat hieromtrent los te weken.
Wat niet wil zeggen dat U niet moogt reageren, zolang er wederzijds respect is.
Fijne zondag,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.