Op satijnen vleugels...2
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Robbe en Olga,
hier wil ik mijn oprechte deelneming betuigen bij het verlies van moeder en schoonmoeder.
Een moeder verliezen, hou oud ook is pijlijk, daarop staat geen leeftijd.
In gebed wil ik bij jullie aanwezig zijn.
groetjes,
gustilpe
hier wil ik mijn oprechte deelneming betuigen bij het verlies van moeder en schoonmoeder.
Een moeder verliezen, hou oud ook is pijlijk, daarop staat geen leeftijd.
In gebed wil ik bij jullie aanwezig zijn.
groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Een zeilschip zeilt
een zeilschip zeilt
op de stille zee
naar de horizon
Plots is ‘t weg, achter de kimme …
’t Is net als met mij
als ik sterven moet…
Ik vaar naar ’t land der schimmen
Het schip is weg
Maar toch…
Je ziet het niet
Het is er nog
‘t Is net als met mij
je ziet me niet
maar ik blijf je steeds nabij
Ik ben er nog
blijf je nabij
zolang je denkt aan mij…
Robbe
een zeilschip zeilt
op de stille zee
naar de horizon
Plots is ‘t weg, achter de kimme …
’t Is net als met mij
als ik sterven moet…
Ik vaar naar ’t land der schimmen
Het schip is weg
Maar toch…
Je ziet het niet
Het is er nog
‘t Is net als met mij
je ziet me niet
maar ik blijf je steeds nabij
Ik ben er nog
blijf je nabij
zolang je denkt aan mij…
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
lotte - Lid geworden op: 26 apr 2005, 13:47
- Locatie: Tielt
Afscheid nemen
betekent achterblijven
omringd door stilte en gemis.
Verdriet dat nergens
onderkomen vindt.
En teder aanraken
van dingen
die onontvreembaar zijn:
dat woord, die plek
en de herinneringen
vol warmte en innigheid,
zoals de dagelijkse jas
die op een stoel bleef hangen
en herbergt wat er niet meer is.
De kamer wordt een schrijn
van pijn en hunker
naar oneindigheid.
Want alle armenzijn te kort
om voor altijd
het liefste te omarmen.
(Kris Gelaude)
Olga en Robbe,
mijn medeleven bij jullie verdriet
lotte.
betekent achterblijven
omringd door stilte en gemis.
Verdriet dat nergens
onderkomen vindt.
En teder aanraken
van dingen
die onontvreembaar zijn:
dat woord, die plek
en de herinneringen
vol warmte en innigheid,
zoals de dagelijkse jas
die op een stoel bleef hangen
en herbergt wat er niet meer is.
De kamer wordt een schrijn
van pijn en hunker
naar oneindigheid.
Want alle armenzijn te kort
om voor altijd
het liefste te omarmen.
(Kris Gelaude)
Olga en Robbe,
mijn medeleven bij jullie verdriet
lotte.
-
ferry - Lid geworden op: 19 feb 2007, 14:59
- Locatie: brasschaat
AFSCHEID NEMEN
Is met zachte vingers
wat voorbij was dichtdoen en verpakken
in de goede gedachten der herinnering
Afscheid nemen
is verwijlen bij een brok leven
en stilstaan
op de pieken van pijn en vreugd
Afscheid nemen
is met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat waard is niet te vergeten
is moeizaam de draad losmaken
en uit het spinrag der belevenissen
loskomen
en achterlaten
en niet kunnen vergeten ….
Leven is vanaf de geboorte
voortdurend afscheid nemen
Loshaken om voort te gaan
Zichzelf verliezen
om zich te vinden
Her risico nemen van de graankorrel
om vruchten voort te brengen
Afscheid nemen
is het moeilijkste van het leven
Men leert het nooit
Gelovigen nemen nooit afscheid
van HET leven
Ward Bruyninckx
beste Robbe en Olga
Mag ik jullie mijn blijken van innige deelneming aanbieden
met het grote verlies dat jullie treft .
Het is een groot verdriet en pijnlijk je moeder af te moeten geven
Het laat een leegte en een groot gemis , alsof een deel van jezelf is heengegaan
Fernanda
Is met zachte vingers
wat voorbij was dichtdoen en verpakken
in de goede gedachten der herinnering
Afscheid nemen
is verwijlen bij een brok leven
en stilstaan
op de pieken van pijn en vreugd
Afscheid nemen
is met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat waard is niet te vergeten
is moeizaam de draad losmaken
en uit het spinrag der belevenissen
loskomen
en achterlaten
en niet kunnen vergeten ….
Leven is vanaf de geboorte
voortdurend afscheid nemen
Loshaken om voort te gaan
Zichzelf verliezen
om zich te vinden
Her risico nemen van de graankorrel
om vruchten voort te brengen
Afscheid nemen
is het moeilijkste van het leven
Men leert het nooit
Gelovigen nemen nooit afscheid
van HET leven
Ward Bruyninckx
beste Robbe en Olga
Mag ik jullie mijn blijken van innige deelneming aanbieden
met het grote verlies dat jullie treft .
Het is een groot verdriet en pijnlijk je moeder af te moeten geven
Het laat een leegte en een groot gemis , alsof een deel van jezelf is heengegaan
Fernanda
Laatst gewijzigd door ferry op 22 apr 2008, 08:16, 1 keer totaal gewijzigd.
Een glimlach keert steeds naar u terug
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Ik heb mij wel eens afgevraagd :
ben ik hier zo maar
tot aan een bepaalde dag,
tot aan een bepaald uur
en houdt dan alles plotseling op ?
Dat heb ik wel eens gedacht,
jawel, een uitzichtloze gedachte.
Als ik mijn ogen sluit,
houdt dan alles op ?
Waren die handvol jaren
de bedoeling van mijn hele bestaan ?
Als je er even diep over denkt,
voel je ineens
dat er meer is :
dat de God van hemel en aarde
met zijn kostbaarste
en meest geliefde schepsel
andere bedoelingen heeft
dan alleen luttele jaren leven op een aarde
waar vrijwel altijd
onvrede en tegenstrijdigheid heerst.
Toon Hermans.
Ik beaam alles wat Toon schreef en heb
me dikwijls die vragen gesteld (heel vroeg
al, rond 7 jaar ) het enige dat ik anders
zou willen benoemen dat is Schepper
ipv God.
Beste Robbe en Olga,
In deze voor jullie droevige dagen kan het een
troost wezen te weten dat er mensen zijn die
met jullie meevoelen.
Wij wensen jullie veel sterkte.
Groetjes in vrede en vriendschap van
Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
bo'ke - Lid geworden op: 28 apr 2007, 19:47
Wanneer de stem verstomd
de adem zijn uitweg vindt,
het hart het ritme aan de omloop weigert,
blijft de echo, de warmte van
jouw gevoelens,
tot ons komen.
In de stilte en diepte van het donker
zal jij steeds, licht brengen.
sterkte
bo
de adem zijn uitweg vindt,
het hart het ritme aan de omloop weigert,
blijft de echo, de warmte van
jouw gevoelens,
tot ons komen.
In de stilte en diepte van het donker
zal jij steeds, licht brengen.
sterkte
bo
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
