Vleugels van papier

[Robol]

Door de wolken


Ik heb mijn pen terug gevonden
en ook mijn moed bijeen geraapt
Ze lagen beiden ongeschonden
in mijn doosje “Zomerslaap”.

De inkt is nog intact gebleven
en vloeit als water in een bergrivier
Als ook mijn Muze wil herleven
schrijf ik iets zinnigs op papier

Nu de stilte is gebroken
keert mijn hart weer naar de bron
Mijn eerste herfstdicht is ontloken
en door de wolken breekt de zon


Robbe

[Alterego1]

Weer heel knap geschreven,eerwaarde.

Vriendelijke groetjes van ons beiden,

Rankje en Alter

[Robol]

Dank je mijn zoon (en dochter) !

Hiermede hebt U 4 dagen aflaat verdiend !

mvg

Robbe

[Robol]

In de aap gelogeerd

Ik ben “in de aap” gelogeerd
zei d'ene vlo tegen de ander
aan de vlooientelefoon

Ik in Abraham z'n baard
zei haar vriendin, niet al te schrander
die vader zingt zo wonderschoon

Mijn verre neef in Oostenrijk
logeert “ im Weisse Rössl”
’t Is te zeggen: in zijn staart

Maar ja, jouw talen, dat is een flop
Jij was in de vlooienschool zo’n treuzel
Wel Rössl dat is Duits voor paard



Dan heb je nog nonkel Gaston
die al jaren overnacht
in de vacht van de hond Samson
Hij vindt diens pelsje toch zo zacht


Ach , ik had geen goede dag


Robbe

[Janina]

Hé, daar ben je weer!

En of het deugd deed om je weer je te lezen! Zeker weten!

MLG van Janina

[Robol]

Dank je wel Janina !

Mijn herfstavondwandeling heeft me alvast inspiratie gebracht !

mlg

Robbe

[Janina]

Robbe,
Ofwel vertrok je vrij laat voor je herfstwandeling ofwel vertrok je vroeger en had je hier of daar oponthoudjes. Een avondhemel....

Prachtig die rode lucht van de ondergaande zon en die witte streep erdoor die zegt dat mensen altijd weer onderweg zijn....Mijn interpretatie natuurlijk!

MLG

Janina

[Robol]

Ik wandelde maar enkele honderden meters, Janina, maar gezien het winteruur is het vroeg donker, vele strepen zie ik hier vaak ja, ik denk dan gaan (vliegen) die naar Zaventem of naar Maastricht ...De avondlijke temperatuur was nog best aangenaam in de Vallei van de Zwarte Beek !

mlg

Robbe

[ria]

Een man in het rood
met gouden ring en dito ketting,
de glimlach van een nobel mens,
ik vermoed dat ik hem ken
.....van ergens!

ria

[Robol]

Ja, 't is waar Ria, , die "crème" in de Vallei van de Zwarte Beek, die heeft toen toch gesmaakt !

vriendelijke groetjes Robbe

[Robol]

Agenda

Ieder jaar bij ’t vallen van de bladeren
schaf ik mij een nieuwe agenda aan
Dan stroomt het schrijversbloed
me woelig door de aderen
en op het eerste blad schrijf ik in stijl mijn naam

Ook mijn adres, het nummer van mijn telefoon
Mijn bloedgroep A, met rhesus positief
Bij ongeval, de naam van een persoon
Neen, geen werkgever meer,
ik sta op non-actief

Maar deze herfst kwam ik in een andere situatie
Ik kreeg van ’n zus een wondermooi cadeau
Een natuuragenda, met ’n schat aan informatie
Met daarin tekeningen van
een torenhoog niveau

Marjolein Bastin, ze stond al langer in mijn gunst
Die kleurenpracht bij iedere tekening
Vogels, vlinders, bloemen, een ware kunst
Op elke pagina herval ik weer
in diepe bewondering

Ik durf mijn kogelpen niet te gebruiken
Ik noteer mijn naam in zacht potlood
Je kan echt waar
de geuren bijna ruiken
Deze agenda wordt mijn trouwe jaargenoot !


Robbe

[Janina]

Robbe, hoe groot is de afstand naar de maan
en hoe klein de afstand naar herinneringen.
.............................

Hierboven staan ze nog,
netjes gerangschikt,
de vele jaarkalenders van Marjolein Bastin
en niet om er iets in te schrijven het is pure bewondering.
Ik was en blijf een bewonderaarster. Sommigen noemen het verzamelwoede en dat mag best.
In mijn keuken kijk ik elke dag weer naar een tekening van haar,
(een knipsel uit een cadeaukalender van lang geleden)
in een kader...

Geen Van Goch, geen Modigliano geen...je weet wel wat ik bedoel.

........

Je hebt mijn hart en mijn herinneringen bewogen.

Janina

[Robol]

[Robol]

Janina

de afstand Aarde - Maan varieert van 363.345 km tot 405.500 km en ieder jaar komt daar 4 cm bij.

Maar ik begrijp wat je bedoelt !

mlg

Robbe

[Robol]

Ik wou dat ik water was

Ik wou dat ik water was
Dan kon ik spelen met de vissen
De hemel spiegelen in een plas
en ’n verhitte geest verfrissen

Witte zwanen , zwarte zwanen
en al de eendjes liet ik drijven
Een schrijvertje schrijft wel eens namen
Ik liet die kevers “Vrede” schrijven

Ik wou dat ik water was
Ik liet me door het windje strelen
en door de zonnestralen kussen
In ’t zilveren maanlicht dromen

Ik zou geen landen overstromen
Maar het vuur van nodeloos geweld
met al mijn krachten blussen


Robbe