Gedichtenhoekje van Nienka.(TE BEWAREN!!)

[Spoeter]

Gevoelens komen terecht
in hoge golven
of in diepe dalen
die je dagen soms bedolven

onder een gevoel van gemis
wat ooit was en nu niet meer is
dan zou je willen schrijven
maar de woorden ben je kwijt
ze verdwenen als dieven in de nacht


bieke

[visje]

niets gezegd

ze zegt het niet
ze voelt
ze verteld het
met haar ogen

verslagen, gebroken
knoop in haar hart

ze zegt het wel
maar voelt niet
ze zwijgt
in haar woorden

- Friedel -

[nienka.]

Soms zijn mensen zo kil
En onnatuurlijk stil
Ze scheppen een afstand
Zoiets heb je zelf niet in de hand
Hun eigen ik telt meestal meer
Als je ze nodig hebt hoor en zie je ze niet meer
Beter is het alleen door te vechten
Want deel je iets, claimen ze hun rechten
Het recht om koel te doen
Het recht om je te laten merken je was en blijft een oen
Het is beter om zelf koel en kil te worden
Al gaat dit moeilijk, neem afstand neem af en toe een van die horden
Want eens kom je iemand tegen
Die niet met je speelt, je krijgt zelfs zijn/haar zegen
Die je een schouder aanbied
In je eenzame verdriet
Maar alles zul je overwinnen
Weer een keer opnieuw beginnen
Laat jezelf bevriezen
Je hebt immers niets meer te verliezen
Alleen maar iets te winnen
Namelijk jezelf, om mee te beginnen
Pak die hand, dat ene aanbod
Loop niet langer met valse hoop, want dan wordt je zot
Te lang ben je een speelbal geweest
Doe verstandig, houd afstand, blijf bij je leest
Veilig je laten invriezen en blijven vechten
Voor jezelf voor je eigen rechten
Recht op datgene wat nog voor je ligt
Gooi alle kuilen en obstakels achter je dicht
Als een ijspegel
Volg je nu je eigen regel
Alleen op jezelf kun je vertrouwen
En proberen weer iets op te bouwen
Profiteer van elke dag
Die je nog beleven mag...

KLIKJE Nienka

[W T]

Wie...heeft de zon uit jouw gezicht gehaald.
Wie...heeft het licht in jou gedoofd.
Wie... brak jouw kleine hart.
Wie... heeft het lachen in jouw keel gesmoord.
Wie...heeft dat onbevangen kind vermoord.
Wie...trapte je speelgoed stuk.
Wie...brak jouw vleugels.
Wie...joeg je dromen weg.
Wie... is er zo aan jou voorbijgegaan.
Wie...is het die dat nu vergat.
Wie.. heeft het allemaal zo vergald
onb

[nienka.]

Vaak moet je woorden zoeken
Het moet van jezelf komen, niet uit boeken
Woorden om iets te willen zeggen
Woorden om iets uit te willen leggen
Om iets te vragen
Gewoon belangstelling zonder te zagen
De juiste woorden zijn dan niet aanwezig
Dat houd je soms uren, dagen bezig
Je blijft aan het zoeken en aan het denken
Je wilt immers niemand daarmee krenken
Je kunt wachten en om je heen kijken
Af en toe door een gebaar of zo iets laten blijken
Dat je wat duidelijk wilt maken
Maar niet aan de juiste woorden kunt geraken
Het enigste wat je dan te doen staat
Is wachten, hoe het nu verder gaat
Of je iets invalt, of ziet of hoort
Iets dat de zoektocht naar woorden niet verstoord
Gewoon afwachten of je iets te binnen schiet
Misschien krijg je een gebaar dat je niet leest maar wel ziet
Dan komen de woorden vanzelf weer terug
En is het zoeken gelukkig achter de rug
Gewoon opletten
Want niemand kan bergen verzetten
Het voelt alleen zo leeg en stil
Die juiste woorden waar blijven ze, het voelt zo kil...
KLIKJE Nienka

[nienka.]

Genietend van een ochtendwandeling
Met je hond en in je hoofd maar een ding
Kijken naar de kleuren om je heen
Gegeven door de natuur, zo kan dat er geen
De stilte die je nu nog omgeeft
Dat alles verteld je dat je bewust leeft
Al is er nog veel dat je kwelt
Door deze kleuren en de stilte ben je nog niet geveld
Je hond dartelt om je heen
Ze laat je voelen je bent niet echt alleen
De wind speelt met je haren
Je gedachten gaan zich vergaren
Sommigen worden door de wind meegenomen
Verjagen het restant van ongeruste dromen
Wat over blijft neem je mee terug
Je verstopt ze weer heel vlug
De koffie is klaar, pc is aan
De cd speelt en je laat je even meegaan
Je kijkt en leest wel of geen berichten
De teksten van de muziek hebben verschillende gezichten
Je gaat je eigen weg, doet het op je eigen manier
Je bent een beetje daar, je bent een beetje hier
Weer een tomorrow is gekomen
Tijd terug draaien kun je alleen maar in je dromen
Je gaat de dag weer starten
Afwachtend wat speelt je vandaag parten
Genietend van deze kleine dingen
Door de muziek het heden en herinneringen
Door goed te luisteren leer je inderdaad veel
Dit alles maakt deel uit van een geheel
Beleef elke dag met zo veel mogelijk plezier
Je bent een beetje daar, je bent een beetje hier
Wachtend op de kleine dingen
Een gebaar, een teken dat je weer doet zingen...
KLIKJE Nienka

[nienka.]

Leer de dingen
des leven waarderen
pronk niet teveel
met al je veren

Toon sympathie
voor je mede mensen
wees tevreden
met al je wensen.

Schenk je lach
wees liefdevol
altijd eerlijk
speel geen rol.

Geef op tijd
een groetje waar
heb geen hoogmoed
dat is naar.

120505 geschreven door Green Eyes en geplaatst in Nina76

[Spoeter]

Over vriendschap
is menig woord geschreven

voor de een maakt het
zijn leven
voor de andere
verkrampt het zijn leven

verloren vriendschap
zonder woorden van spijt
laten je dan achter in de
heimwee van verleden tijd.

bieke

[nienka.]

Een klein gebaar maakt zoveel goed
Een klein gebaar geeft iemand veel moed
Een klein gebaar maakt je blij
Een klein gebaar je voelt je opgelucht en vrij
Een klein gebaar kan zoveel zeggen
Een klein gebaar kan zoveel uitleggen
Een klein gebaar heeft zoveel waarde
Een klein gebaar betekend vaak veel op deze aarde
Een klein gebaar zo klein dat je het nauwelijks ziet
Een klein gebaar zoiets vergeet je niet
Een klein gebaar is voor iedereen van belang
Een klein gebaar je houd het bij je, heel lang
Een klein gebaar als je dat hebt gekregen
Een klein gebaar dan kun je er weer tegen
Een klein gebaar vaak zo belangrijk
Een klein gebaar daardoor ben je soms de koning te rijk
Een klein gebaar kan zoveel goed maken
Een klein gebaar kan precies in de roos raken
Een klein gebaar heel simpel t is bijna niets
Een klein gebaar voel je aan dat doet je iets
Een klein gebaar niet te betalen
Een klein gebaar kan je naar boven halen...

KLIKJE Nienka

[ninjavincent]

Op de bodem van een oude vijver
Leefden larven die niet konden begrijpen
Waarom niemand uit hun groep ooit terug kwam
Nadat ze waren opgekropen tegen de stengels
Van de lelies die op het water dreven....

Zij beloofden elkaar dat de volgende
Die werd geroepen om de klim naar boven te maken
Terug zou komen om te vertellen
Wat er met hem was gebeurd
.

Al gauw voelde één van hen de innerlijke drang
Om het oppervlak op te zoeken
Hij rustte boven op een lelieblad uit
En onderging een glorieuze verandering
Die van hem een libel met prachtige vleugels maakte.

Tevergeefs probeerde hij zijn belofte te houden
Terwijl hij heen en weer vloog over de vijver
Gluurde hij naar zijn vrienden daar beneden.

Toen begreep hij
Dat zelfs als zij hem konden zien
Zij zo'n prachtig schepsel nooit zouden herkennen
Als een van de hunnen.

Het feit dat wij onze vrienden niet kunnen zien
Of contact met hen kunnen hebben
Na de verandering die wij de dood noemen
Is geen bewijs dat zij niet langer bestaan...

Ninjavincent

http://blog.Seniorennet.be/ninjazinavincent

[visje]

Mijn broer is dood

Mijn broer is dood. Ik ben verbaasd, het
kan niet kloppen, want ik zie dat ik nog leef.
Wij zijn van meet af aan altijd bij elkaar geweest
en waren dan ook zo ongeveer precies gelijk.
Hoe kan het dan dat ik zomaar in mijn eentje overblijf?
Alsof iemand in het wilde weg gekozen heeft,
niet opgelet heeft wie van ons het was.
Hoe dichterbij kan nog de dood?
*
Ted van Lieshout

[visje]

Dood / Eenzaamheid / Verwarring

Hallo jij, Ben je daar nog?
Ik weet dat je er niet meer bent
Maar misschien hoor je me toch
Ik wilde je alleen maar zeggen
Dat ik je zal missen, elke keer weer
En dat ik van je hou, elke dag meer
Al die sterren, en een ervan ben jij
Ik zal op je wachten, wacht je ook op mij?
Tot ik je weer zien mag
Zal ik zwaaien… Dag

-josefientje

[W T]

Onze ogen.
Ogen... zijn wonderlijke instrumenten.
Ogen... zeggen soms meer dan woorden.
Ogen... kunnen zoveel uitdrukken.
Ogen... warmte,tederheid verbondenheid.
Ogen... ook woede en ontgoocheling.
Ogen... bemoedeging en meeleven.
Ogen... geluk en tevredenheid.
Ogen... hebben een sterke symbolische waarde.
Een warm knipoogje kan wondere doen.
Onze ogen ze zijn de spiegel van de ziel.

[nienka.]

Herinneringen
Soms zijn ze vaag, maar toch niet te verdringen
Ze blijven vast in je geheugen staan
Al doe je nog zo je best om ze te laten gaan
Mooie herinneringen wil je niet kwijt
Als je die verliest, heb je altijd spijt
Je vraagt je wel eens af,waarom vergeet ik bepaalde dingen niet
Omdat je voor de tijd weet, als ik daaraan denk, heb ik verdriet
De mooie momenten worden vaak opzij geschoven
Omdat het pijnlijke overheerst, en je gaat geloven
Dat alleen dat je bij is gebleven
Die momenten, die zo pijnlijk waren in je leven
Probeer ook eens de mooie kanten naar boven te halen
Al moet je heel diep nadenken om die te herhalen
Herinneringen bestaan niet alleen uit ellende en verdriet
Het overheerst wel, dat komt door de pijn, die niemand ziet
Ieder mens heeft nare dingen meegemaakt
Soms zo, dat het je elke dag nog raakt
Maar die mooie momenten zijn toch ook onbetaalbaar
Haal die eens naar boven, het is de moeite, echt waar
Zo is nu eenmaal onze levensloop
Verdriet, twijfel, geluk en nog ergens hoop
Het ligt ver uit elkaar
Maar verdriet, pijn en geluk het kan ook niet zonder elkaar
Het is een mix die vast in je geheugen staat
Het ligt aan jezelf, hoe je met alles omgaat
Proberen te relativeren
En elke dag maar weer een beetje van jezelf en anderen leren
Anders kom je er niet
Kwijn je weg, in alleen maar je verdriet...

Nienka

[gevane]

Geluk

Is geluk dat vreemd gevoel

die blijdschap,dat slapeloos gewoel

't geloof alsof je vliegen kunt

Is dat wat je bedoel ?

Is het geluk dat wijde zicht

die blije lach, dat heldere licht

de mening dat je alles kan

Is dat waar je op richt?

Is geluk een wonderlijk idee

een mooie droom een blauwe zee

het leven in een sprookjes land

Of is het soms je toverfee?

home,.