Mocht je het waarderen,
wil ik graag een laatste groet brengen
als afgevaardigde van de vrienden poëten.
Laat je me iets weten?
Het is een blijk van medeleven.
Sterkte.
Ik zie de wind nog golven strelen
in je zijdezachte haren
fietsend op de sintelbaan
Ik zie je nog patatten rapen
met vaders oude werkbroek aan.
Ik zie nog vers in mijn geheugen
de glimlach om je zachte mond
pretlichtjes in je mooie ogen
toen je met je teergeliefde,
in de kerk, voor ’t altaar stond
Bij het klimmen van de jaren
deelden we geluk, verdriet
Wij stonden klaar om je te troosten
op die herfstdag, 8 oktober
toen Jean je eenzaam achterliet
Ik zie je nog wandelen met je lief
op ’t mulle bospad, hand in hand
Je bewandelt nu satijnen wolken
met Jean, ginds aan de overkant
Dag lieve zus,
straks zien we elkander weer
In’t land waar bloemen eeuwig bloeien
zien wij elkander weer
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Het lezen van je prachtig gedicht
voor je zus was als een wandeling
in je herinneringen en ik volgde
jullie met dankbaarheid om er even
bij te mogen zijn......
Op de fiets, in de velden, naar de
kerk.....en ook op een verdrietige
herfstdag......
En dan....een verliefd paar, hand
in hand in 't bos.....
In elk woord, Robbe, heb ik je liefde
en je bewondering voor je grote zus
gevoeld !
Dan, mag je zeker zijn dat jullie elkaar
eens terug zullen zien in 't land waar ik
mijn vader ook ooit hoop te vervoegen......
het land waar bloemen eeuwig bloeien......
Veel liefs van Rankje en Alter.
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Gewoon jezelf laten gaan
grenzen
die niet meer bestaan
gedachten
reizen bijzonder snel
als bliksemflitsen
even , fel
of
gewichtloos blijven hangen
op vleugels van verlangen
zoekend
tastend , rouwend
de herinnering vasthoudend
aan haar
haar zorgzaamheid , haar lach
blij , dat zij je zus was.
Robbe,
je hebt verdriet:
Zoals je ziet,
je bent niet alleen,
allen leven met je mee.
Ook een man mag wenen,
al wordt gedacht
hij is van 't sterke geslacht.
Een troostende knuffel,
een symbolisch gebaar
om er te zijn voor elkaar.