Poëzie en gedichten - Ria

[Bosrankje]

Lieve Ria,

Nog een zin, teruggevonden in mijn

" schatkaft" ......voor de rozen........

Ik heb graag een doorn in mijn hand

dan weet ik dat aan het einde van die

tak, een roos zit ......

Liefs van Bosrankje

P.s. en als antwoord op je vraag :
Ja,bedankt, Ria, het gaat me goed ;
inderdaad liefde is iets moois !

[ria]

kan je zo goed begrijpen lieve ria....
bedankt voor je mooi gedicht !
ze komt nog wel ! eens een beetje groter, kijk.... dan speelt ze al een liedje voor haar leve oma ....



liefs, van een groter marieke, iets minder vér!

Lieve visje, dank voor je lieve en meelevende woorden.
Ook het plaatje is zo mooi.
Het heeft me goed gedaan. Ik denk ook veel aan jou,
Dikke zoen aan Marieke, veel dichter bij,
ria

[ria]

Bosrankje ook jou wil ik hartelijk danken.
Ik ben zo blij dat het goed met je gaat.
Veel liefs voor jou
ria


SOOIKE, altijd welkom in mijn hoekje.
Bedankt,
ria

[ria]

Van zondag tot dinsdag waren we in de polder niet ver van zee.
Op een fietstocht kwamen we mooie poëzie tegen, van JH Leopold en van Anton Van Wildenrode. Ik maakte enkele foto's. Zodra ze klaar zijn zet ik ze hier neer. Dit is één van de twee gedichten.


O, als ik dood zal zijn

"O, als ik dood zal, dood zal zijn
kom dan en fluister, fluister iets liefs,
mijn bleke ogen zal ik opslaan
en ik zal niet verwonderd zijn.

En ik zal niet verwonderd zijn;
in deze liefde zal de dood
alleen een slapen, slapen gerust
een wachten op u, een wachten zijn."

Uit 'Verzen' 1895'

[ria]

[Bosrankje]

Lieve Ria,

Ik mis je al maar begrijp je.............soms is het nodig om even

een pauze te nemen.

Volg je intuitie, ga in je prachtige tuin die al je zintuigen prikkelt.....

Ga even met je handen in de grond, de aarde...en voel dan gewoon

wat in jou gebeurt......... het heeft mij zo dikwijls geholpen in mijn leven

en jij, die zo tovert met bloemen, planten en woorden, begrijpt

heel goed wat ik bedoel !

Lieve Ria, ik wens je het allerbeste en verwacht je terugkomst hier, op

poëzie met één van je mooiste gedichten ......

Veel liefs van Bosrankje .

[ria]

Lieve vrienden, Bibi, Bosrankje, Visje, Give en Muiske,
dank voor jullie bemoediging en begrip.

Omdat ik toch niet overal tegelijk mijn deur kan sluiten,
staat die van mijn blog altijd op een kier.
Het is er ook wat stiller dan gewoonlijk,
maar af en toe ben ik wel thuis.

Dag lieve vrienden,
misschien komen jullie daar wel eens op de thee,
of lusten jullie liever koffie.
Geen probleem en altijd WELKOM
ria



http://blog.seniorennet.be/ria

[ria]

21 SEPTEMBER

Ze is er nog de zon,
de najaarszon,
wat straalt ze warm en fel.
Ze kleurt de dingen
ook het glas,
dwaalt door de bomen,
schijnt op het gras.
De hemel blauw en hel.

Late rozen bloeien weer,
ze brengen kleur;
de herfst
met zijn bijzondere geur,
de eikels op het pad.

Gevallen bladeren in de tuin,
spinnen overal
en het gebladerte,
een spel van geel naar oker
en dan weer bruin,
reeds hier en daar een
naakte kruin.

De peren smaken zoet
de appels glimmen rood,
het najaar viert hoogtij,
geen mens
denkt nu aan dood.

Van alles overvloed,
de Herfst, dit jaar
wat smaakt hij goed.

ria
met een naar de HERFST

[Bosrankje]

Lieve Ria, dichteres van de natuur

bedankt voor je prachtige herfstgedicht !

ik heb alles echt beleefd...... de warmte

van de zon op mijn huid, de verschillende

kleuren en geuren van de natuur, de tere

zachtheid van de laatste rozenbladen......

Ik heb de smaak van de frisse appels en

peren geproefd.......

Het heeft mij diep ontroerd en verschillende

gevoelens aangewakkerd .... een beetje nos-

talgie maar ook levenslust en vreugde !

Ik heb nu zin om mijn pen te nemen, de groene

natuurlijk....... kleur van hoop en natuur..........

Misschien tot straks of tot morgen in mijn Laar.

Een dikke knuffel voor jou, lieve Ria en veel

herfstzoenen

Bosrankje

[ria]

Lieve Bosrankje

Wat heb je mijn gedichtje goed aangevoeld.
Dat doet deugd.
Inderdaad er zit ook veel vreugde in
en hoop.
(daar had ik in mijn gedicht ook nog
over willen spreken,
maar het rijmde niet zo goed)
In ieder geval zit het er wel in vervat.

Ik ben ook eens bij jou komen lezen,
jij bent, voor een anderstalige,
een spraakwaterval,
in de goede zin van het woord.
Jij beheerst de taal perfect
en je leeft je in, in wat jij vertolkt en schrijft.
Heel mooi, vooral jouw laatste gedicht
over GEUREN!
Hoe je er op komt
om alles zo fijn en toch zo uitgebreid
te beschrijven.
Een dikke proficiat.

LIEFDE MAAKT CREATIEF!!!

Een hartelijke wederzoen
ria

[Bosrankje]

Beste Ria,

bedankt voor je lieve woorden ! Die geven mij moed
om verder te durven schrijven in het nederlands......
Proza is gemakkelijker dan poëzie want als ik dicht in
het frans, komen de rijmen van zelf, 'k moet ze gewoon
plukken in de lucht, rond mij, waar ze een farandole
dansen, zo blij dat ze zijn om een gedicht te vormen.....
In het nederlands moet ik meer zoeken en soms mis ik
een zeker "finesse" die men wel bezit in eigen taal.....
Maar ik heb een goede corrector die ook dichter en schrijver
is en waarvan ik dagelijks bijleer dus, ik blijf rijmen , enfin,
ik probeer, het is zo leuk !!!
En...... inderdaad, Lieve Ria, 'k ben een echte spraakwaterval
bij het schrijven maar ook bij het spreken (vraag het maar aan
Bibi )

Veel liefs van Bosrankje

[Johana-Maria]

Ria, lieve Ria
wat heb jij mij, bij het lezen van de laatste bladzijden
van je topic,
blij gemaakt!
diep blij, weemoedig met hoop en verlangen....
Sinds lang had ik dat gevoel niet meer,
maar jou onvoorstelbare goedheid ,
jou onoverwinnelijke levensvreugde ,heeft me die
terug gegeven.

WAT FANTASTISCH DIE POEZIE VAN JOU!

HOE KAN IK JE DANKEN?!!

Ik probeer weer af en toe terug te komen.
Lieve en dankbare groetjes
johana-maria

[Maria-Christina]

Er was een tijd
dat zij, jong nog,
klein en onbezonnen
de wei inliep
want zij wilde zo graag
het lammetje strelen.

Moeder schaap,
die niet opgezet was
met dat mensenbezoek
liep voor haar lam uit
en ze verdwenen
in het struikgewas.

Daar stond dan
het mensenkindje,
alleen en hulpeloos,
haar mooie droom
aan scherven.
Moeizaam vond ze
de weg naar huis terug.

De avond viel
en moeder was ongerust.
Ze kwam haar kindje
tegemoet, dat schreiend
in haar armen viel.

Veilig droeg ze
haar dochtertje naar huis.
En in de geborgenheid
van moeders schoot,
bij het zachte lamplicht
vertelde het kleintje
haar grote verhaal.

Als een Moeder,
die ook Vader is,
is Hij naar ons op zoek
en Hij draagt ons
steeds opnieuw naar huis.

MARIA-Christina,

Dank je ria, voor je bezoekjes in mijn hoekje.
Dit is een klein simpel gedichtje voor jou. Ik denk dat je begrijpt
wat het te vertellen heeft. Tot weerzien...

[ria]

Lieve visje, heel erg bedankt.
Maar ik zie dat je nog verdrietig bent en droevig.
Ik kwam daarstraks een heel mooi gedichtje tegen,
als jij het woord "moeder" vervangt door "zoon"
dan hoop ik dat jouw verdriet hierdoor wat
mag verminderen, misschien zelfs zal veranderen
in dankbaarheid en vreugde.

VERDRIET

Ik heb mijn moeder niet verloren,
daarvoor gaf zij mij teveel.
wat zij mij zei, dat blijf ik horen,
van wat ik ben is zij een deel.

Ik kom haar overal nog tegen,
in wat ik doe, in wat ik laat.
Zij was en blijft voor mij een zegen.
Waarvan het spoor steeds verder gaat.

GRIET

Visje, ik schreef het in het groen,
de kleur van de hoop.
Dikke zoen, ria

[ria]

Als je anderen als anders dan jezelf behandelt,
als van jou gescheiden
en van jou onderscheiden,
zul je niet geneigd zijn om redelijk of mild te zijn
in je oordeel over hen.

Maar wanneer je andere mensen benadert
als andere versies van jezelf,
zul je begrip hebben voor hun fouten
en hun kwaliteiten waarderen.

HAN SAN - Zen-boedist

ria