Vandaag is de winter in het land,
hij houdt de koude nachten in zijn greep.
Terwijl men in half verlichte
straten de rilling van de
ijzige kou trotseert.
Binnen in de huizen, bij de
warme kachels, worden
oude verhalen opgefrist met warme drank.
Midden de betovering, van een mooi wit
tapijt, bedelen hongerige vogels op zoek
naar water en voedsel om zo weinig
mogelijk te lijden van de kou.
Een heel fijne vierde Adventzondag gewenst ondanks het kille natte buiten.
vierde Advent
één kaars voor ware vrede
die wij al eeuwen hunkeren
omdat de oorlog nog niet rust
een tweede voor de dagen droevigheden
als kaars voor alle moed
één kaars voor hoop
en tegen angst
voor hartenood wanneer ’t geloven
ons steeds maar zwaarder valt
zonder wat hulp van boven
blijft nog één kaars
die van de liefde
en dat zij schijnen mag voor allen
in steden, op het veld
omdat voor heel de mensheid
toch slechts de liefde telt.
**********
sunset 23-12-2007
**********
Liefs, sunset
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
Een feest van gezelligheid en intimiteit.
Een feest waar iedereen wel wat in ziet,
meegesleept door heimwee, ontroerd door
kerstliederen of de romantiek van het kerst-
verhaal dat een diepe inhoud bevat: met de
geboorte van jezus.
Echt kerstmis vieren betekent niet dat we
ons verliezen in stentimentele vertedering
romantiek en overconsuptie, maar dat we
ons net als de herders openstellen voor hem.