Geloof, Hoop en Liefde, maar de Liefde is de grootste - 2010

[ria]

[gustilpe]

lieve ria,

Gedichtendag bracht jou inspiratie in woord en beeld!

Jouw liefde voor de natuur en de medemens staan centraal in jouw leven.

Leven zolang het ons gegeven is, dat is zeker!

avondgroetjes,
gustilpe

[Assa]

Ria een fijn weekend wens ik jou,

Gedichtendag,knap geschreven



Groetjes~~Assa

[Bomi]

-
-

Ria wat prachtig het leek me een never ending storry. ( sorry voor mijn engels )

Je devotie voor moeder Maria is als een rode draad
door je leven. Als je alles leest is Ze wel heel gul voor
je geweest en ben jij daar ontzettend dankbaar voor.

Geniet nog heel lang 'van onze natuur', elk bloemetje
elk diertje is het bekijken waard. Het is geschapen voor
ons mensen, zo dat wij er weer een beetje moed uithalen,
om morgen weer proberen beter te doen dan vandaag.

Ik heb van je gedachtengang genoten en van elk bloemetje
erbij, bedankt!

Liefs,

Bomi.






Hoopvol wachtend . . .

[Bosrankje]

Lieve Ria,

Toen ik je prachtige "Gedichtendag" las, dacht ik aan een "gebed"
van Toon Hermans die ook zo dicht bij God en de natuur was !

Gelukkig vond ik het boek met zijn tekeningen om "Liggen onder
de halmen" te illustreren !

Het was een prachtige wandeling in jouw gedicht vol geloof en liefde
voor de natuur en we hopen van harte dat je nog heel lang mag
blijven schrijven over je mooi gevuld leven !

Lieve warme januarigroetjes voor jullie beiden van

Alter en Rankje

[ria]

Dank lieve vrienden, voor jullie bemoedigende woorden,
Gustilpe, Assa, Bomi, Alter en Bosrankje.



wij leggen ons nu te rusten
in een bed van schoonheid en geluk,
terwijl de nacht valt
en dromen worden gedroomd,
vertellen miljarden sterren
het verhaal van een onovertroffen schepping.

ria

http://natuurmijnpassie.skynetblogs.be/

[sunset]

Mag ik je op deze vroege morgen goede morgen en een prettige woensdag komen wensen.
Liefs,
sunset



enkel liefde - leven

ik loop in de arena hartstocht
met alle geliefden om ‘t hardst
wandel zegevierend terug

kleren die zij aan- of uittrekken
zijn die, die ik reeds eeuwen draag

wat zij aan ’t bittere zoete
uit liefdeskelk proeven
is enkel droesem
van wat ik drink.
**********
sunset 03-02-2010
**********

[ria]

Drie februari 1934
een jong en verliefd paar
beloven elkaar trouw voor het leven.

Drie februari 1984
nog steeds gelukkig en dynamisch
vieren ze hun vijftigste huwelijksverjaardag,
in gezelschap van hun zeven kinderen,
schoonkinderen en talrijke kleinkinderen.

Drie februari 1994
even verliefd als in de beginjaren
en omringd door een steeds groeiende familie,
vieren wij hen om 60 jaar trouw,
in lief en in leed.

dan...

weten zij nog niet en ook wij niet...

Twaalf april 1994, de eerste lentedag,
grootvader neemt zijn fiets:
"Moeder, zet de petatjes al maar op..."

"Grootvader is met zijn fiets
de hemel binnengereden",
zegt de pastoor tijdens de uitvaartliturgie.

Tien lange jaren, alleen,
ook al blijft grootmoeder omringd,
geliefd en gekoesterd
door haar kinderen en kleinkinderen.

In vreugde, maar ook in verdriet,
hoe langer hij weg is,
des te meer wordt hij gemist...

De laatste jaren
waren zo zwaar om dragen.

Drie februari 2004,
zacht blaast zij haar laatste adem uit.
"Vader, IK KOM."

Hun zeventigste huwelijksverjaardag
vierden zij samen in de hemel,

In weemoed en dankbaarheid
aan mijn schoonouders,
vooral aan ons moeke.

ria
3 februari 2010

[gustilpe]

lieve Ria,

met ontroering las ik het mooi familieverhaal 3 februari!
Na een lang leven samen is het afscheid zwaar om dragen!


Eventjes moest ik denken aan de dag dat mijn vader stierf op 23 februari 1992.
Hij was al mijn moeder verloren in 1968. Bij hem was het ook zo, hoe ouder hij werd hoe meer hij verlangde naar ons ma.
Op het einde van zijn leven was hij een kleine twee maanden in het ziekenhuis. Elke dag bracht men hem de H.Communie. Een zuster die hem verpleegd had tot het einde vertelde mij bij zijn sterven dat elke morgen ze de deur van zijn kamer opende met de H.Communie mijn vader haar wenkte met zijn arm, om Onze Lieve Heer te ontvangen.
De laatste dag was het niet mijn vader, maar Onze Lieve Heer die naar hem wenkte en hij zei, ik kom!
Zo vertelde mij de zuster toen ik er aan kwam, ik was te laat!
Dat vond ik heel mooi gezegd van haar, het ontroerd mij nog!

De zon is er, nog eventjes naar buiten!
lieve groetjes,
gustilpe

[Assa]

Ria

Heel mooi en vertederend,het verhaal 3 Februari



Groetjes~~Assa

[ria]

.
Ongrijpbaar maar toch dichtbij,



Uw schoonheid kent geen grenzen,

Als ik mij te rusten leg
de nacht verwacht
en als ik zacht
de slaap omarm

weet ik dat alles goed is
omdat U er bent,
die ieder mensenkind
bemint.

ria

[Bosrankje]

Lieve Ria,

Hartelijk dank voor je bezoek in ons laar met "De Vriendenboom"
van Martine Bijl, een prachtige illustratie, en woorden van echte en
hechte vriendschap

Omdat we allemaal van onze tuin houden, wou ik je beantwoorden met
een 'stukje' gedicht van Toon Hermans op een foto van mijn vroegere
tuin in Schoten. (mijn lievelingsplekje )

Tot ziens of schrijfs en lieve warme februarigroetjes voor jullie beiden
van Alter en Rankje

[elisa20]

Lieve Ria

Van voor af aan ben ik komen lezen in je nieuwe mooie topic,
en heb ik genoten van de vele prachtige teksten, verzen en
illustraties
Van 'ochtenmijmering' tot 'wie zal je roemen',
waarin je in al je teksten levensbeschouwing mooi verwoord

Lieve groetjes,
elisa20

[ria]

.
Hartelijk dank Elisa, binnenkort kom ik ook bij jou bijlezen.
Dank Bosrankje en Alter voor jullie bezoek, prachtige prent en lieve woorden.

liefs aan iedereen
ria

[Robol]

Beste Ria

Allereerst bedankt voor het bezoekje in mijn topic.
Je gedicht over de popjes en de oorlog: ontroerend.
Ik heb de oorlog niet meegemaakt, maar gezien ik lid ben van een oudheidkundige kring ben ik er vaak genoeg mee betrokken. Daarom de foto van bovenstaand Mariabeeld. Dit beeld sierde de gevel van de jongesschool in mijn dorp, onder de oorlog. Dan kwam de fatale nacht van 11 op 12 mei 1944. Een straat werd plat gebombardeerd, 101 doden in totaal.Een gezin met 7 kinderen, waarvan men enkel bloedspatten terugvond...
Een vergissing, de Engelsen wilden een militair kamp van Leopoldsburg bombarderen. De school lag in puin. Vanonder het puin kwam dus dit beeld, ongehavend. Na de oorlog werd bovenstaande altaarkapel gebouwd.
Vorige jaar in de herfst: het beeld lag langs zijn sokkel, in 3 stukken. Vandalisme. 65 jaar na de oorlog. Onze kring zorgde ervoor dat het hersteld werd en nu kijkt het weer over de straat, die eens werd platgegooid.

Robbe