Nu we ons toch aan het ergeren zijn
wil ik ook eens laten weten waar ik het enorm moeilijk mee heb.
Men spreekt voortdurend over "het probleem" van de vergrijzing.
Ik kan mij daar verschrikkelijk over opwinden.
Deze generatie heeft ervoor gezorgd
dat wij het op dit moment zo goed hebben.
Maar alles wat er nu is aan comfort en luxe, goede sociale voorzieningen,
degelijk onderwijs, verbeterde medische zorgen enz. wordt als normaal ervaren.
Men beseft te weinig hoe de vorige generatie(s) geleefd heeft,
hoe zij voor al deze verworven rechten letterlijk en figuurlijk gevochten heeft.
Zolang men van enig economisch nut is hoort men bij de maatschappij
maar eens de kans groter is dat je een "last" zou kunnen worden
noemt men je een "probleem".
De ouderen zouden zich bijna schuldig moeten voelen
of zich moeten verantwoorden omdat ze nog leven!
Ik ben fier op mijn ouders en voorouders
voor de steentjes en stenen die ze deze samenleving bijgebracht hebben.
Hoewel ik mijn hoofd niet in het zand steek.
Ik weet wel dat niet iedereen het zo goed heeft
en dat men rekening moet houden met het feit dat de bevolking veroudert
maar ik kan het niet aanvaarden de oudere generatie enkel als een probleem te zien.
Voor alle duidelijkheid, ik behoor tot de generatie van de jonge vijftigers
maar begin ondertussen toch al wat grijs te worden
(Voila, ik heb gezegd.)
