Toen ik mijn scherven-woorden
tussen jouw vingers geweven had
-even de draad kwijt was-
en jij toen totaal verhard
en in de knoop een beetje later
-toen je wél begreep-
Ik wens iedereen een fijn uiteinde en een heel gelukkig, gezond 2008.
oudjaar 2007
van heel nabij een kerkklok luidt
zij jaagt het oude jaar
hangt met haar diepe warme klank
in ’t nevelnatte haar
ik luister naar haar tonenspel
en hou mijn passen in
denk aan wat ik gewonnen heb
of wat ‘k gevoeld in min
en met het slagen van de tijd
verdeelt zij middernacht
wat ik kon doen 't voorbije jaar
dat heb ik ingebracht
ik tel zacht mee: vier drie twee één
treur droef het galmen na
en als ik nog wat uren vind
laat ik die niet alleen.
**********
sunset 31-12-2007
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
Ik ren je achterna
tot de top van "het hopen" is bereikt
en alle kansen achter ons
de vlammen vatten die ik hijgend
aan mijn vingertoppen liet ontbranden
wat rest na het knappen
van "het weten" is de schande
weerspiegeld in het oog van mijn denken
ik lig nog steeds
onder de pijn bedolven
van je zwijgende mond.
We kwamen elkaar bij toeval tegen
en toen we bleven praten
ontdekten we dat toeval niet bestond
we werden geliefden met een ander verhaal
jij had een andere wereld
tal van zorgen te beleven
ik mijn denken, mijn dromen
een paar vrienden en mijn verlangen
het leek niet veel