Gewoon, gedichten - 2

[gustilpe]

Sunset,

je hebt inderdaad inspiratie gehad in het zonnige Italië, blij dat we er hier kunnen van genieten.

groetjes,
gustilpe

[bo'ke]

Sunset,


'k Ben blij jouw gedichten hier terug te kunnen lezen.




een groet
bo

[Bosrankje]

Beste sunset,

Welcome Home en blij je terug

te zien in onze contreien

Bedankt voor je zuiders getinte

gedichten die bewijzen dat je muze

altijd aan je zij is..... mooi hoor !

Lieve groetjes in vrede en vriendschap

van Alter en Rankje

[sunset]

Nele,

Dank je wel voor je welkom thuis weer. En is inderdaad zo (al zijn we de 20ste van deze maand weer voor enkele dagen weg naar Euro Disney met kinderen, aanhang en kleinkinderen *glimlacht*).
Liefs en nog een heel fijne dinsdag, sunset


gustilpe,

Ik was en ben niet ontevreden (noch over de vakantie, noch over de inspiratie *lacht*).
Dank je wel en geniet van je dag, sunset


bo,

Goedemorgen en je vlinderbloemen dankend in ontvangst genomen.
Ik miste jou, dit ook hoor *glimlacht*.
Liefs en warme omarmende genegenheid, sunset


Bosrankje,

Schitterend plaatje dat je boven je warme woorden plaatste; dank je wel.
Liefs en knuf, sunset

[sunset]

Dis is het tweede 'middagdeel'; het eerste is na te lezen op mijn eigen website *glimlacht*.


nog steeds middag in lido degli estensi

naast mij een Italiaan
die overduidelijk geniet

heeft zich een oude strohoed opgezet
gedeukt en uitgerafeld
met gaten in het dak

’t is niet de zijne
hij leende hem van mij
- al had ik er slechts één

‘geeft niet
dit is juist wat ik nodig heb’
heeft hij mij hartelijk bedankt

en hij relaxed gemakkelijk in zijn strandstoel
- natuurlijk met een zonnebril
zodat hij alles niet zo duidelijk ziet
en niemand hem in ‘d ogen kijken kan

over hem paddestoelt een zonnescherm
zijn been midden door een driehoekige tafel
waarop een strohalm in een half leeg glas

enkel het ritselen van een krant
verrast de diepe stilte;
mijn buurman leest de tijd.
**********
sunset 02-06-2008
**********

[sunset]

nog leef ik lente

als ‘k mijn gezicht tussen de sterren vallen laat
die heel bedroefd voorzichtig baan mij maken
wijl wouden naar de maan reeds wandelen
- ‘t zijn zwarte kralen in het nachtelijk hemelmeer
waaruit dan later ooit mijn blikken wenken …

enkel mijn ik dan weg, het maakt een sterrenreis
al ben ik het niet echt waarvan het lijf verdwenen
in tijden dat de dagen sterven als witgrijze nevels
en zelfs de herfsttijlozen zachtjes wenen.
**********
sunset 03-06-2008
**********

[sunset]

Venetië

onttroond nu de eens fiere golvenbruid
die ‘t trotse hoofd niet boog voor zee
nooit komen meer de prachtgaljoenen
haar blik is leeg en ’t lijf verrot en wee

de lente als met nachtelijk geluid
de donder op de springvloed rijdt;
zelfs de verhevene weerloos aan het element
waarop zij in de dag afwijzend kijkt

hoog over de Piazzetta zwelt de vloed
bruist wild naar binnen, verdrinkend alle steegjes
en om San Marco plonst een riemenslag

waar water haar het hof maakt met een liefdesgloed
mag hij haar voeten enkel nog heel stil omvatten
en sluipt beschamend weg lang voor de dag.
**********
sunset 03-06-2008
**********

[Bosrankje]

..." over hem paddestoelt een zonnescherm "

Knap gevonden, sunset !

Weer drie mooie gedichten over je geliefde

dolce Italia

Lieve groetjes in vrede en vriendschap van

Alter en Rankje

[sunset]

Bosrankje,

Dank je wel voor het mooie plaatje en je warme woorden. Ondanks het zwoel vochtig weer, geniet van je dag.
Liefs en knuf, groetjes

sunset

[sunset]

en God vroeg: 'Kaïn, waar is Abel?'
en Kaïn antwoordde: 'Ben ik mijn broeders hoeder'.


wij teren op hun botten

al jaren valt geen schot
– slechts paddenstoelen groot
de schaduwen van mijnen
die uit de aarde groeien

tot plots een donder in de morgen
een kudde stukgereten schapen
en dode kinderen als hun herder
op bladeren van verschroeide bomen

dagen, nachten – onder sterrenbeelden
en overwoekerd prikkeldraad
met daarover stoffige vrede
junglewegen onder ‘t venster

een accordeon uit ezelsribben
slaat af en toe de deuren open
grijpt met bevende handen
vloekend naar de dobbelstenen

je voelt geen wind van de ontploffing
enkel hun bloed
regent uit donkere wolken neer.
**********
sunset 04-06-2008
**********

[bo'ke]

Sunset,

Fijn dat je hebt genoten van de vakantie
en nu haasten wij ons om hier veel te lezen
alvorens je terug even weg bent.

Bedankt voor het mooie gedicht,
natuurlijk lezen we ook op je eigen site.


een groet
bo

[sunset]

Bo,

Het is me altijd meer dan enkel plezier je hier te mogen begroeten en je te lezen; dank je wel.
Momenteel ben ik niet thuis dus een gedicht zal tot strakjes moeten wachten *glimlacht*. Geniet ondertussen van je (werk)dag.
Liefs en omarmende knuf, sunset

[sunset]

Voor hen die, jammer genoeg, niet weten of durven te leven.

hoop ook voor hen

sterven zij toch
voel dan geen schuldig-
zijn voor zelfgekozen dood
door ’t zich afzijdig keren
en zich versluiten
opdat geen boom
geen bloem en zelfs
geen enkele vogeltoon

zich hen kan uiten

- het levenszoete van de rijpe vruchten
blijft voor hen verborgen -

zo sterft hun hart als steen
in barre woestenij
en niemand zal hen wenen
al delen zij zich
ooit in ’t zand
na honderdduizend jaren
en keren weer als neergevallen tranen
in zee van liefde
en nooit meer echt alleen

in kringloop van de tijd
en nieuwe morgen.
**********
sunset 05-06-2008
**********

[sunset]

ik kan niet kijken door mijn tranen

jouw gezicht, een ander landschap
zonder die plaatsen
waar ik zo graag woon
nieuwe bomen groeien
in tuinen van je wangen
met kinderschommels
die tot in de wolken dragen

een tijdje stond ik aan het hek
en streek figuurlijk over
’t kort gesneden grasveld
van je witte haren
voor dat ik met de stroom
mee verderging
tot aan de zee.
**********
sunset 06-06-2008
**********

[Gast]

Sunsetje goede morgen

Ik ben enkele gedichten komen lezen,
Heb er enkelen ook meermaals herlezen
Je laast opgeschreven werk,
“ik kan niet kijken door mijn tranen,”
heeft voor mij een speciaal effect
hoe ik het begrijp, heb ik hier neergezet.

gezichten kunnen veranderen
niet zonder tussenkomst
ik doe mijn best te aarden
te deinen in een nieuw landschap
met een grote mooie tuin
een kinderpark heb ik al
maar als men er gebruik van maken zal


ik zag je staan aan het hek
je streelde liefdevol over
het grasperk,ik voel pijn
waar zijn die wilde haren
dit is niet meer voor mij,
het hek is altijd open
Het domein erbij……
**********
sunset