Morgenstern en Herman, Give, Altergo en Majoker ... hartelijk dank voor jullie berichtje.
Door de voorbereidingen en "plankenkoorts"
voor onze poëzienamiddag ... is al mijn inspiratie verdwenen!
Ook de maand november ... is niet zo mijn lievelingsmaand.
Alhoewel een wandeling als het droog blijft, in de mooi gekleurde natuur, voldoening kan schenken! De natuur is nu veel stiller ... en bereid zich voor op de winter... of is ze moe van het bloeien en groeien in de zomer?

Diep in mij ... is het stil ...
maar niet rustig.
Het denken, twijfels ...
misschien een beetje angst.
Mijn gedachten zijn overal
en dan verdwijnt de stilte
en word het vanbinnen erg luid!
Maar niemand hoort het ...
of toch?
Iemand, één iemand?
Ik weet het zeker
of toch niet?
Ben je boos
als ik zeg:
ik mis je ?...
Misschien mis jij me ook
Niets bekennen, is ontkennen
stilte is veilig,
maar ook eenzaam.
Een beetje warmte
een geschenk van de zon ...
zomaar.
Verdwijnt ze achter de wolken
of als zij slapen gaat,
wordt het donker en koud.
Een lieve lach,
een vriendelijk woord,
twee armen om me heen
een knuffel ...
zomaar.
Het vervult mijn hart
met warmte en vriendschap.
Het geeft me kracht
en geduld
om te wachten
op het terug ontwaken van de zon.
Ik mis je ...
wees niet boos
maar blij
dat iemand je mist.
Een beetje herfst in mij.

Door de voorbereidingen en "plankenkoorts"
voor onze poëzienamiddag ... is al mijn inspiratie verdwenen!
Ook de maand november ... is niet zo mijn lievelingsmaand.
Alhoewel een wandeling als het droog blijft, in de mooi gekleurde natuur, voldoening kan schenken! De natuur is nu veel stiller ... en bereid zich voor op de winter... of is ze moe van het bloeien en groeien in de zomer?
Diep in mij ... is het stil ...
maar niet rustig.
Het denken, twijfels ...
misschien een beetje angst.
Mijn gedachten zijn overal
en dan verdwijnt de stilte
en word het vanbinnen erg luid!
Maar niemand hoort het ...
of toch?
Iemand, één iemand?
Ik weet het zeker
of toch niet?
Ben je boos
als ik zeg:
ik mis je ?...
Misschien mis jij me ook
Niets bekennen, is ontkennen
stilte is veilig,
maar ook eenzaam.
Een beetje warmte
een geschenk van de zon ...
zomaar.
Verdwijnt ze achter de wolken
of als zij slapen gaat,
wordt het donker en koud.
Een lieve lach,
een vriendelijk woord,
twee armen om me heen
een knuffel ...
zomaar.
Het vervult mijn hart
met warmte en vriendschap.
Het geeft me kracht
en geduld
om te wachten
op het terug ontwaken van de zon.
Ik mis je ...
wees niet boos
maar blij
dat iemand je mist.
Een beetje herfst in mij.
Zoals één zonnestraal een bloem doet opengaan kan een vriendelijk woord een gezicht doen stralen.





DOEN 