Het leven zoals het is...(vervolg)

Nelle,
ons kleine ukje van twee
is gefascineerd door baby-William.
Geinspireerd door het baby-ritueel
gedraagt ze zich als
een klein moedertje in spé.
Haar poppen worden hardhandig uitgekleed,
hun poepjes niet al te zachtzinnig afgekuist
en dan krijgen ze met veel bravoure
een pampertje aan
en tot slot een lieve zoen.
Haar neefje Lukas,
vindt al dat baby-gedoe maar raar,
hij blijft er veilig en ver genoeg vandaan.
Zijn zus Hanne daarentegen
krijgt van dat babytje
geen genoeg...
zo klein en lief, hé moeke
zegt ze verlangend...
later als 'k ga trouwen
dan wil ik er ook zo eentje...
Niet te vlug Hanne,
laat ons het heden,
nog maar een tijdje vasthouden.

8 februari 1969
een koude winterdag
met veel sneeuw en ijs
een dag om nooit
te vergeten.
Je kwam voor 't eerst
bij ons thuis,
timide en verlegen.
't Was niet echt een succes
dit bezoek,
de kennismaking verliep
eerder stroef.
Pa, vond me nog te jong
voor een vaste vriend...
en ma,
die zei alsmaar...
"denk toch goed na,
mijn kind"...
en jij,
voelde de spanning in ons gezin
en dacht...
ze vinden me vast, te min...
Maar het ging enkel hierom...
je kwam voor hun enige spruit
en die hielden ze liever
nog heel lang thuis.

Lieve Hilde,

Sorry dat ik je zo laat bedank voor je bezoek maar nu, dat alles
een beetje beter gaat met Elly, mijn dochter en mijn moeder, heb
ik eindelijk meer tijd voor mezelf !
Toen ik de laatste bladzijden van onze topic aan 't herlezen was,
ontdekte ik je lieve zin : "Intens blij, hier hoopvol nieuws te lezen,
hilde. - 3 februari"
Bedankt hoor, lieve Hilde !

Tussendoor, hebben wij zoals gewoonlijk, je jongste gedichten
met heel veel plezier gelezen :

- Hoe het jaar eindigde... Bewogen momenten maar eindelijk, niets
ergs gebeurd... Gelukkig ...

- De Druivelaar... inderdaad, een klein dagelijks genoegen !

- Leuke foto's van een lieve Oma met haar kleinkinderen...

- Een zwemdok anekdote en een praktische oplossing, de simpele
dingen des levens... zo levendig geschreven..

- Een mindere dag... die kennen wij allemaal maar het doet me ook
denken aan mijn vader die ik nog altijd mis (na bijna veertien jaar)
dus, ik kan je heel goed begrijpen !

- Kleinkinderen in aktie...hoe je dat weer beschrijft ! Zoveel herinne-
ringen die naar boven komen ... bedankt hoor !

En last but not least "Op vrijersvoeten... een heel belangrijk moment
in je leven en je wil het met ons delen...

Veel liefs van ons beiden en tot schrijfs, hier of in ons Laar !

Alter en Rankje

Graag wil ik deze mooie, lieve bosfee "Rankje" bedanken
voor de fijne, gevoelige reakties die ze bij haar bezoek achterliet.
met al mijn liefde...hilde.

De jeugd
heeft "jonge dromen"...
over een geslaagde oogst
van zoet, knapperig fruit.

Met de tijd,
worden de "onzen",
melig en overrijp.

Zaaien heeft nog weinig zin
er blijven te weinig seizoenen over
voor een "nieuw begin".

lieve Hilde genoten van "Op vrijersvoeten"

en" Nelle"moedertje in spe!!

Wens je een fijne Valentijn

liefs

Nele

Lieve Oma Nele,
je bezoekje spettert en schittert me toe
op deze "lievekes-ochtend".
Heel blij mee,
liefs van hilde

Ik zoek naar woorden...
woorden die naar "liefde" smaken...
woorden met een "valentijn-gevoel"...
op deze "superbe" geliefden-dag.

Ze mogen niet te zoet zijn
of te pikant,
niet melig of af-tands.
Trendy en vernieuwend
moet het zijn
en vlug in elkaar geflansd.
De ingrediënten zorgen
voor appetijt,
onze fantasieën kunnen
we erin kwijt.
Met de uitstraling en outfit
van Nigella Lawson
als "kers op de taart"
is de opdracht in een wip klaar.
Want gaat de liefde van de man
niet door de maag?

lieve Hilde ,

kom je een fijne week wensen,

misschien zien we de zon weer

liefs

Nele

Mijn pen wenkt en lonkt
ze krijgt geen gehoor.
Woorden passeren,
'k moet ze negeren
'k kan ze geen aandacht geven.
"Eigen tijd"
een zeldzaam "iets"
'k heb ze "allen" zo lief.

Mijn familie
de groten en de kleinen,
hun vreugden en zorgen
't zijn allen de mijnen.
'k Zou het niet anders willen
er geen enkele van missen.
De geur en de kleur
van mijn leven
dat zijn "zij".

heel mooi !!

Een vergeet-me-nietje kwam op bezoek.
Het lievelingsbloempje van mijn moeder
ligt me nauw aan het hart,
ik was dan ook met haar bezoek
en lieve woorden blij verrast.

Kijk ik op TV
naar het nieuws
of naar een rampenfilm?...
Verwoestende kracht,
angst, wanhoop en ongeloof
stroomt onze huiskamer binnen.

Wat zijn we klein, nietig
en ontzettend arrogant
te denken dat wij mensen
de natuur kunnen bedwingen.
Technologieën toepassen
die zich tegen ons
kunnen keren zonder
enig verweer...
en Armagedon de laatste
scène wordt op het
menselijk show-toneel...