Gedichtenhoekje van Nienka.(TE BEWAREN!!)

[nienka.]

Veel mensen hebben een stil verdriet
Wat vaak een ander niet ziet
Omdat ze het niet naar buiten brengen
Liever niet willen dat anderen zich daarin mengen
Ze houden zich groot, staan altijd voor anderen klaar
Hun eigen gevoelens en pijn wordt bijna niemand gewaar
Toch kan men niet altijd de clown of de behulpzame uithangen
Al willen ze het niet weten ze hebben vaak zelf ook een verlangen
Een verlangen naar rust, vertrouwen en soms een luisterend oor
Maar zelf door het leven gehard gaan ze vaak door
Ook door het verlies van vertrouwen in mensen
Blijven ze geisoleerd met hun eigen wensen
Maar eens komt een tijd dat ook zij voor de keus staan
Zich uiten of zelf ten ondergaan
Men kan zich niet altijd voor zichzelf verstoppen
Ook niet altijd alles maar slikken en alles opproppen
Dat gaat ten koste van je eigen ik
Men heeft dan vaak het gevoel help ik stik
Je slikt en je slikt maar je komt er niet door
Je vraagt je dan zelf af waarom ik en waarvoor
Omdat door ervaring het vertrouwen in mensen een deuk heeft gekregen
Blijft men dan stil en verdrietig naar buiten toe lijkt men verlegen
Omdat men niet over zichzelf praat
Omdat men niet kan of wil vertellen of het nu goed of slecht gaat
Toch moet men eens een poging doen om het vertrouwen te herwinnen
Dat is zo bij ieder mens iedereen moet wel eens opnieuw beginnen
Iedereen heeft iemand nodig, men kan niet altijd alles alleen dragen
Er is altijd wel iemand bij wie men naar binnen kan zonder eerst te vragen
Al voelt men zichzelf nog zo sterk en bouwt men een muur
De dikste muur vertoond scheurtjes en die groeien langzaam uur na uur
Laat de muur niet slopen
Door negatieve gevoelens die naar binnen zijn gekropen
Al het negatieve heeft ergens ook een positieve kant
Als je er maar in durft te geloven neemt dat langzaam de overhand
Dan win je weer aan zelfvertrouwen
Omdat er toch wel iemand is op wie je echt wel kan bouwen
Iedereen heeft iemand nodig
Soms is dat degeen die men altijd zag als overbodig...

KLIKJE Nienka

[visje]

vast

vast
je zit vast
kan niet weg

vast
gedachten zitten vast
kan niet denken

vast
gevoelens zitten vast
kan niets uiten

los
was ik maar los
dan ging ik naar buiten
gemaakt door ed

[nienka.]

[lief]

Eindeloos kan ik zitten kijken
Zover mijn blik aan zee kan reiken.
Tot aan de horizon ginder ver
Waar ze de hemel naar onder trekt.

Getijden die gaan heen en weer.
Steeds gaan golven op en neer
Weerspiegelen het avondrood
Hier is de natuur op zijn groots.

Een eenzaam schip verschijnt
Tot als het achter de kim verdwijnt
Ik denk bij mezelf waarheen het gaat
Bemannigs familie die het achterlaat.

Bij dit alles voel ik me oneindig klein
Blij ik een deel van dat alles te zijn.
Het mogen ervaren ,diep te voelen.
Een met de schepping ,ontroering.

[nienka.]

[W T]

[nienka.]

Blijf eens even stilstaan
Denk niet wat heb ik daar nu aan
Denk eens aan andere mensen
Die zich zo graag nog eens iets zouden wensen
Nog iets van hun leven willen maken
Maar er helaas niet in slagen uit een diep dal te raken
Mensen met gezondheidsproblemen
Die hen zoveel mogelijkheden ontnemen
Om een beetje pijnloos en prettig door het leven te kunnen gaan
Laten we daar eens bij stilstaan
Mensen die eenzaam zijn
Dat is erg dat is een verschrikkelijke onzichtbare pijn
Al hebben ze honderd mensen om zich heen
Toch voelen ze zich verlaten en alleen
Laten we daar eens bij stilstaan
Hoe eenzaam zij door het leven gaan
Mensen die dierbaren hebben verloren
Hen kan geen luxe nee niets meer bekoren
Wat en wie ze voorgoed kwijt zijn willen ze liever over zwijgen
Zij hebben het zwaar nooit zullen ze wat hen lief was terug kunnen krijgen
Sta eens stil bij die mensen
Met hun zo gewenste maar onmogelijke wensen
Mensen die moeten vechten voor hun geluk
Voor hen gaat er elke dag toch een klein beetje moed stuk
Zij voelen zich in de steek gelaten
Storten zich op werk of bezigheden maar voelen zich zo verlaten
Laten we er eens bij stil staan
Hoe moeilijk zij door het leven gaan
Mensen die buiten hun schuld in moeilijkheden zijn gekomen
Zij hadden ook hele andere wensen en dromen
Alles gebeurde tegen hun wil
Neem even de moeite en sta daar ook eens bij stil
Aan anderen denken en even bij hen stil staan
Is soms een aanzet voor sommigen om verder te gaan...

KLIKJE Nienka

[W T]

Kom nu maar snel..
Eerste Lentedag.
De ochtenden ontwaken vroeg.
Voorzichtig breekt het open.
Begin van een nieuw seizoen.
De tuin lijkt dood, maar zit vol leven.
Even geduld nu nog, dan barst alles open.
Leven, kleur van bloemen en van zonneschijn.
Koning Winter heerst nu momenteel nog steeds.
Maar komen zal de lente nu wel gauw.
Vroege vogels hoor ze al in de nog schemerende tuin.
Zonnestralen, ze maken kieren door het wolkendek.
Het zit in de lucht de lente en wij zullen weer stralen.
Op de eerste mooie lentedag.

[nienka.]

Wat geeft een mens het recht een ander te veroordelen
Waarom heeft men zonder dat men iemand kent vooroordelen
Een oordeel is zo snel gemaakt
Zonder er bij na te denken dat een ander wordt geraakt
Al is iemand wie dan ook al eens in de fout gegaan
Moet je die dan buitensluiten en in de kou laten staan
Kan men op die manier overeenkomen met zijn eigen geweten
Niemand is foutloos al wil men dat van zichzelf snel vergeten
Want eigen fouten ziet of wil men vaak niet zien
Zelfs er niet over nadenken of denken ach misschien
Nee liever een ander veroordelen en aan de kant zetten
Dan hoeft men immers niet op zijn eigen tekortkomingen te letten
Waarom niet eens een positief oordeel
Waarom altijd beslissen in een eigen voordeel
Men ziet het dagelijks om zich heen gebeuren
Dat mensen zich door onzin en bla bla bla mee laten sleuren
Door jaloezie of afgunst gekweld
Gebruiken veel mensen helaas dom verbaal geweld
Zonder er bij na te denken
Hoe erg ze daarmee een ander krenken
De pijn die ze aanrichten
Om vaak zichzelf van hun eigen pijn te verlichten
De pijn van onzekerheid en onmacht
Diep verborgen hopend dat die verzacht
Door anderen al bij voorbaat te veroordelen
Dat een ander daaronder lijd kan hen niet schelen
Want ze voelen zichzelf dan bevrijd
Maar ach voor iedereen komt er een tijd
Dat men eerder had moeten nadenken
Om ook eens positieve aandacht aan een ander te schenken
Andere mensen zomaar veroordelen
Stop daarmee want dat doen er al zovelen
Ga niet zomaar een oordeel vellen
Laten wij mensen stoppen met elkaar te kwellen
Probeer elkaar te begrijpen en te respecteren
Door gewoon zoals we zijn elkaar te waarderen
Leven en laten leven
Het is maar zo kort we zijn er maar zo even
Morgen kan het al te laat zijn
Daarom doe jezelf en een ander geen pijn...

KLIKJE Nienka

[W T]

[lief]

Vandaag opeens een naar bericht
over een jonge mooie vrouw
Voor haar schijnt nooit nog licht
vele mensen gedompeld in rouw.

Kinderen die in 't leven blijven staan
met de grote leegte die achterblijft
Zonder moeder verder moeten gaan
vele mensen met een hart dat schreit.

'n Man die nu alleen staat in 't leven
plots geconfronteerd met 't verdriet
Onbegrip staat er op zijn gelaat te lezen
vele mensen die de pijn van hem zien.

Een vader die er nooit aan had gedacht
zijn dochter op zo'n manier te verliezen.
Dat is wat je als ouder niet verwacht
vele mensen die op de weg 't leven lieten

En toch blijft het verkeer maar verder gaan.
alleen de getroffen familie's voelen de pijn
Het wordt precies gewoonweg aanvaard
Dat vele mensen dagelijks slachtoffer zijn

[lief]

Ik heb graag mensen om me heen
maar af en toe ben ik graag alleen
Op een plekje ergens in de natuur
alles voor niets ,niets is er duur.

Zo zat ik op een hele hoge berg
zo'n berg waarop ik heel klein werd.
Het deed me beseffen hoe nietig ik was
Zodanig dat ik van mijn hoogmoed genas.

Dan stond ik aan 'n hele grote oceaan
waar getijden steeds heen en weer gaan
Het deed me beseffen dat zorgen en pijn
Ook weer deel van het mensdom zijn

Op een andere keer heel diep in het woud
de zon stralen wierp als 't zuiverste goud.
Het deed me beseffen hoe rijk ik wel ben
Dat ik hieronder zoveel vrienden heb.

[nienka.]

Ben je eens met je gedachten helemaal alleen
Alleen de stilte, verder niets en niemand om je heen
Ga je soms de ups en dows van het leven optellen
Je gaat na wie je nu nog echt in je gedachten vergezellen
Je weet nooit iets zeker
Wordt bij sommige gedachten weker en weker
Mooie en pijnlijke herinneringen komen terug
Voorbije jaren, ze gingen zo vlug
Tja achteraf bekeken
Lijken jaren soms weken
Sommige dingen lijken zo kort geleden
Omdat je de gedachte daaraan vaak hebt gemeden
Pijnlijke herinneringen is het verlies van dierbaren
Vaak wens je, dat ze er nog even waren
Al was het alleen maar om nog afscheid te kunnen nemen
Gewoon tjus, of tot morgen hebben kunnen zeggen, dat zijn vaak problemen
Die je altijd bij blijven, die je nooit vergeet
Omdat je vandaag het gebeuren van morgen niet weet
Vaak neemt men geen tijd om zoiets te zeggen
Dan denkt men ach dat kan ik morgen nog wel even uitleggen
Dat ik het gewoon ben vergeten
Niet belangrijk ik laat het morgen wel even weten
Maar wie kan zeker zeggen dat er een straks of een morgen zal wezen
Dat geldt niet voor iedereen dat wordt elke dag weer bewezen
Als het te laat is zul je zoiets nooit vergeten
Dan denk je, ach had ik het maar even laten weten
Laten weten dat ik er heus wel aan dacht
Door te zeggen tjus, of slaap lekker vannacht
Daarom koester en groet de mensen die je dierbaar zijn
Als je dat niet hebt gedaan voel jij je later echt niet meer fijn
Wat kost een hallo, wat kost een groet
Maar je moet het doen vanuit je hart en niet omdat het moet
Je eigen gevoel
Gebruik dat zoals jij wilt, met een doel
Om anderen te laten weten
Ik denk wel aan je, ik ben je niet vergeten...

KLIKJE Nienka

[majke]

als je er even door zit
lees dan even dit
gr Majke

[nienka.]

Er is niet zoveel voor nodig om iemand blij te maken
Een simpel gebaar of een woord kan je al raken
Zodat je je negatieve gedachten een tijdje opzij kunt zetten
Het maakt, dat je even niet op bepaalde dingen gaat letten
Het is maar zo n klein gebaar
Het overvalt je onverwachts, raar maar waar
Even verschijnt er weer een licht
Je ziet het niet, het heeft geen gezicht
Maar het heeft heel veel inhoud
Dat laat je niet koud
Zoiets moet je niet aan je voorbij laten gaan
Dat is een van de dingen waar je even bij stil gaat staan
Die hele kleine dingen die zo plotseling gebeuren
Ze geven je moed, helpen je uit je beslommeringen te sleuren
Het is die onzichtbare kracht
Onbekend, maar met zoveel inhoud en macht
Zulke dingen gebeuren gewoon in het leven
Niet vaak, en het duurt helaas ook maar even
Want het verdwijnt
Net zo snel als het verschijnt
Men heeft er een naam voor een soort telepathie
Met daaraan verbonden je eigen filosofie
Noem het een soulmate, een kennis, een vriend
Het is in ieder geval iemand die ongezien met je lacht, huilt en grient
Dat is het onverklaarbare, een onzichtbare band
Die jou op de juiste momenten bereikt met een even onzichtbare hand
Dan neurie je even een melodie
Want alleen jij weet, wanneer, wat en wie
Jou nooit in de kou zal laten staan
Die als je even afwijkt weer met je de rechte weg op zal gaan
Het is onverklaarbaar maar waar
Voor iedereen is er iemand ergens, daar
Iemand die altijd ook al zie je het niet voor je klaarstaat
Dat voel je aan, iemand waarvoor je ook zelf door het vuur gaat
Ook al ken je elkaar niet
Je deelt als vanzelfsprekend gewoon vreugde en verdriet
Onbekend
Maar toch ben je er helemaal aan gewend...

KLIKJE Nienka