Hoe vaak ben ik reeds verdwaald
en ging het bergafwaarts
hoe vaak heb ik weer geklommen
en uit diepe dalen gesprongen
hoe vaak het hoofd gebroken
over puzzelstukjes die ik was verloren
de herinnering bevrijdt nog niet
maar de waarheid sijpelt
langzaam door
'k mis de vriend van het maanlicht
sta alleen hier in de wind.
Graag was ik
jou schuilplaats geweest
Zodat je me kon ontkleden
van al mijn schuchterheid
Mijn hart kon bevrijden
en proeven van mijn zoenen
tederheid zal ik je noemen
Je maakt me gevoelig voor
het licht van de dag
en de geheimen van de nacht
Je laat me over regenbogen lopen
Zoals in echte sprookjes
Zo droom en geniet ik van alles
als ik zit aan mijn waterplas
Op de een of andere manier kan ik u bekijken
en weten wat u vindt
Uw huid die ik in mijn dromen
bij nacht heb geraakt
maar niet in werkelijkheid
Ik weet wat je voelt als, wij zijn samengekomen
alvorens de hazelaarogen ons bekijken
je sterke handen die me bereiken om
me vast te houden,
teder en sterk en je zachte stem die stil fluistert
Neem mijn handen in die van U,
neem mijn ziel en zie
Alles wat je ooit hebt gewild zal
beginnen hier met ons
En net als een regenboog,
met dat zachtste soort liefdesogen die fonkelen
wanneer ik je zie, voel ik de hartstocht
in mijn bloed
Dan bekijk ik onze liefde
die van ons perfecties maakt van vreugde .
Stil luister ik naar het kabbelend water
zie ik kringen uit het niets te voorschijn komen
ik sluit voor even mijn ogen
voel de wind zachtjes blazen
teder streelt hij mijn huid
voel hoe
het innerlijke naar buiten komt
ontmoetingen herbeleven
dromend zwevend
voel ik de warmte die ik binnenin
nog steeds bezit
dans op het fluisteren van de wind
voel zoveel prikkels tegelijkertijd
dit gevoel wil ik niet kwijt
aan die herinneringen hou ik me vast
zolang ik leven mag.
Al snel kom je te weten
wie je echte vrienden zijn
mensen die elkaar niet vergeten
ook al hebben ze een moeilijke tijd
vegen alle ellende even van de baan
gaan voor en naast elkaar staan
toch zijn er die na verloop van tijd niet
meer willen en vriendschap zien als tijdverspilling
je kan het dan betreuren
en denken dit zal me nooit meer gebeuren
maar in vriendschap kan het mooie overgaan
en proef je enkel nog de bittere smaak
Als ik zweef in mijn
utopie van vriendschap
zet de tijd even stil
en dan wil ik kijken
in de toekomst
maar heb geen glazen bol
zou ik willen weten
wat er in dit leven nog
wordt gespeeld
welke rollen
worden er nog verdeeld
gekeken naar het vriendschapsleven
vind ik het soms één toneel
