Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

mist

omspoeld
tasten
voeten
bleek nat
door straten
tranen ogen
brandend rood
in schemerlicht
herstellen oren
in zachte stilte
vermond.
**********
sunset 22-11-2011
**********

[sunset]

verdwenen in de tijd

soms proef ik op mijn tong
nog nasmaak van je geur
verzinkt alles om me heen

hemelwaarts volg ik blind
jouw ogenwimpervleugels
en in schaduw zingen tonen
die mij over je spoor leiden

verdwijn in de tijd, opgelost
door jouw simpel ademen.
**********
sunset 23-11-2011
**********

[sunset]

gestorven dromen

in duistere leegte
weent een droomster
krast met vingernagels
over het gebeente
van haar geliefde
knokensplinters
waaien weg
als kersenbloesems
in een wind
zingt een lied
van hoop
en sneeuw
in mei

onder het water
zoekt hij naar
de oppervlakte
voor zijn ademnood
het dode lijf
wordt uiteindelijk
een vissenpaleis
**********
sunset 24-11-2011
**********

[ria]

mag ik even jouw gedichten onderbreken,
voor een welgemeende wens?

[Alterego1]

[sunset]

.
.
.Lieve Ria,
Mooi, heel mooi. Dank je wel voor deze 'onderbreking'; jouw wens doet me goed.
Liefs, knuf en nog een heel fijne vrijdagavond, sunset


Alterego,
Zo mooi jouw, jullie herfstweekendwens; dank je, jullie wel en geniet van een heel fijne vrijdagavond.
Vriendschappelijke groet, liefs,
sunset
.
.
.

[sunset]

zo stil praat jij

jij neuriet liefdesgezangen
met de klank van harpen
die in weiden hangen
dichtbij riet aan 't water

zo stil praat jij en schuchter

zeg 's nachts tegen de maan
wanneer jouw weemoed zingt
dat zij de sterren niet meer
aan de hemel wenen moet
maar in je vensters dromen
die wachtend in het duister staren
naar daar haar parels dragen
**********
sunset 25-11-2011
**********

[sunset]

mondwarm

't eelt op mijn verlangen
tingeltangelt grappig
de blauwe november
in godvergeten geel

beelden groeien luchtig
- comme ci comme ça -
tussen weelderige bladerval
en winderige vlucht

het leven kust mondwarm
**********
sunset 27-11-2011
*********

[sunset]

jeugdliefdes (uit: gisteren)

willekeurig vlijen zich woorden
in monden geef ik liefde weg
oefen het dansen van stof

fosforescerend ben ik het licht
van nachten en af en toe
laten zich mijn lippen los

het inferno van straatlantarens
wervelt aan mij voorbij
laat me genietend leunen tegen jou

uiteindelijk krijg ik enkele ademteugen
van jou te pakken, distilleer hen
op mijn tong het lijf, koudgezwierd

honderd procent zeker
maar o zo vluchtig.
**********
sunset 28-11-2011
**********

[sunset]

seringenbloesemblauw

'k werp nachtgedachten
tegen 't koude glas van ruiten
als schaduwen weerkaatsen zij
in frisse ochtendrijp

en jij naast mij met heldere ogen
ademt seringenbloesemblauw
in wolkenloze hemel

'k schreeuw winterstormen
tegen afbrokkelende ijssculpturen
in jouw liefdesgloed smelten zij
tot kleine warme stroompjes

en jij naast mij met heldere ogen
ruik ik jouw geur
seringenbloesemblauw
**********
sunset 29-11-2011
**********

[sunset]

hoe ik je mis

aan de zee is enkel de horizont gebleven
die ik onbereikbaar weet zonder jou
al maakt het zilte het ademen vrij
- vrijheid een ander woord voor niets anders
dat mij gebleven is dan verlies -

en nu zit ik op het droge definieer
vrijheid opnieuw, denk slechts aan jou
en hoe het zou zijn: jij hier bij mij

in mijn fantasie versmelten wij in de duinen
zoals de zomerzon die eerst tegen elven
verdwijnt de andere realiteit als een fles wijn
op het tafeltje in de strandbar waar muziek
mij vluchten laat naar buiten

daar plant ik mij in ‘t wad bij de zoutgrassen
wortel daar zo diep dat ik niet per vergissing
naar jou op zoek ga en ‘k buig mij in de wind

mijn tranen vertellen hoe zeer ik je mis.
**********
sunset 30-11-2011
**********

[sunset]

niet gestilde dorst

aan 't venster zitten
een lied neuriën
de tak hij wacht
het ontwakend lover
speelt schaduw op de bodem
waar 't water vloeit

het vertrouwd lachen
verandert daglicht
zonder vragen
ga ik onbemerkt
een paar stappen
langs krijtlijnen

stil onder een maan
het gefluister van wind
is wat nodig is
naast handen-vol liefde
want dorst wordt niet gestild
in te lange droge dagen
**********
sunset 01-12-2011
**********

[sunset]

6 uur 's ochtends

's ochtends tijdens de schemer
is het gemakkelijk de dood
in gedichten te schrijven
met pennen waarvan de inkt
schittert in de opgaande zon;
tussen huizenrijen blijven
de schaduwen echter donker

later kruipen nerveuze auto's
over verstopte straten en trekken
supermarkten hun eerste klanten;
vroege honden slepen vermoeid
hun baasjes over de stoepen
- niemand ontwaakt vrijwillig
om 6 uur 's ochtends in de herfst
**********
sunset 02-12-2011
**********

[sunset]

stille zucht

en dan lig je naast me, vraagt
of wij blijven; hier ademt het
zacht in jouw schaduw
wiegen zich wegen naar 't doel
en wat in de handen ligt, tast
en strekt zich over de randen
van dagen die zich veranderen
terug in slechts die woorden:
liefde, delen, vingerstrelen
tot het ochtendgrijs zucht
**********
sunset 03-12-2011
**********

[sunset]

sporen in zand

het wijde van gedachten
onder gepolijste stenen
waait blikken in wind
in een ontmoeten

op 't strand
zijn wij golven
sporen in zand
gevonden, verloren

en wijl jij werpt
met schelpen wacht
op mijn lachen
ween ik
vergeefs.
**********
sunset 04-12-2011
**********