Op satijnen vleugels...

[Robol]

Zonder woorden...

leuk dat je er was !

Robbe

[ria]

Dag Robbe,
Suskes en Wiskes, een kast vol, ergens op zolder.
Beduimeld, vergeeld, maar niet vergeten.
Sommigen gaan reeds 3 generaties mee.
Als onze kleinkinderen blijven slapen duiken ze steevast in die kast.
Helaas, springen ze er niet zo zorgzaam mee om, als onze eigen kinderen deden. Dus een aantal zijn gesneuveld.
Het wordt tijd om er eens werk van te maken, met wat sorteer en plakwerk moet dat wel lukken.
En daarna, strenger zijn voor de gebruikers, de gebruiksters zijn zorgzamer.
Zelfs bij onze kleinkinderen in Afrika wonen er Bob's en Bobette's.
Maar het is niet echt afrikaanse cultuur en daarom minder populair.
Hoeveel miljoenen zouden er in omloop zijn?

Robbe, als je hier ooit eens zou overnachten, uiteraard met Olga, zal ik je de kast aanwijzen. Ik wed dat je die nacht niet slaapt

Nog een fijne week toegewenst, groetjes ook aan Piepje en Olga,

ria

http://blog.seniorennet.be/abc_tuinieren/

[Robol]

Ik heb de dagen geteld



Ik heb de dagen geteld
die we gisteren nog
zonder einde waanden

Maar niets houdt zich staande
ook niet de oude eik
die ginds in het achterveld
door de bliksem
werd geveld

Dagen zijn vervlogen
Tijd en natuurgeweld
kennen geen mededogen

Wat ook de dag
van morgen brengt
Ik heb het uur geprezen
Het uur dat ik je heb ontmoet
De herinnering smaakt
nog steeds honingzoet

Voor de dagen
die we samen waren
zal ik steeds dankbaar wezen

geen donderslag
of bliksemschicht
zal de tijd verpesten
van de dagen
die ons resten

Hoe de jaren ook
voortsnellen
laat ons de mooie
dagen tellen



Robbe

[Robol]

Beste Ria

terwijl ik gedichtje plaatste was jij op bezoek...

leuk die oude Suskes en Wiskes...die oude zeker goed verzorgen.

De ongekleurde, blauw geïnkte hebben nu al heel veel verzamelwaarde.

Ook ik heb boven een kast vol zitten met strips.

Spijtig genoeg geen heel oude. Van de oude Sus en Wisreeks, wel nummer 10, de stierentemmer...

Groetjes

Robbe

[lief]

Hier is het Nero die de voorkeur geniet......

[Bosrankje]

Beste Robbe,

Leuk hoor die herinneringen......
Bij mij, als ik klein was, las ik het
in 't frans, dus : Bob et Bobette et
Fanfreluche (haar pop).

Twintig jaar later (zoals bij Alexandre
Dumas ) was het voor mijn
dochter (zij ging naar een vlaamse
school en sprak frans thuis) dus las
zij Bob et Bobette en Suske en Wiske
en dan.....

Veertig jaar later, kwamen
de kleinkinderen en Bob en Bobette
verdwenen in de kast om plaats te
maken voor Suske en Wiske......
Aan zoiets kan men de taalevolutie
in een familie volgen en begrijpen.

En " Ik heb de dagen geteld", heb
ik met emotie gelezen. Prachtig, Robbe !

Veel liefs van ons beiden voor jou, Olga
en Piepje

[Robol]

Lieve lezers

bedankt allemaal voor jullie bezoekje
ik duik weer in mijn studieboekje


Robbe

[Robol]

De universiteit van het leven


Wij studeren allemaal
aan de universiteit van 't leven
Vanaf onze wieg
tot we rusten in het graf

Liefde staat centraal
dat is een vast gegeven
en elke avond voor het slapen
leggen we examen af

Laat ons allemaal
van onze fouten leren
we zijn gewoon maar mensen
en niemand is volmaakt

Ook als het moeilijk gaat
we blijven steeds proberen
zodat we op 't einde kunnen zeggen:
we zijn er door geraakt !


Robbe

[lila]

Heb hier vlug weer even komen bijlezen en stilletjes genoten

Ik koop af en toe eens een strip van suske en wiske......(niet doorvertellen) maar Lambik is mijn favoriet

[Robol]

Brabo


Heel lang geleden
naar men mij vertelde
op een eiland in
de brede stroom, de Schelde
stond een versterkte burcht
bewoond door de reus
Druan Antigoon
En diens daden
waren echt niet schoon

De schippers die de burcht
passeerden
waren echt bang van die reus
met zijn grote voeten
Wie aan hem geen
zware tol betaalde
zou voor dat euvel
heel zwaar boeten

De helft van de vracht
die de schipper
op zijn boot vervoerde
moest men afstaan aan die
vreselijke reus
Wat hij deed was
toch heel straf
Hun rechterhand
hakte hij af
Dik betalen dus
er was geen andere keus

Gelukkig kwam daar op een dag
een zekere Salvus Brabo
De koning van Tongeren
uit het land der Eburonen
Hij kwam te paard
want hij had gene vélo
Hij zou algauw
die wrede reus onttronen

Antigoon,
-wat was die mens een slechte-
zei tegen Brabo
“kom maar eens dichterbij…
Ach ventje wil je vechten
ik zal eens gauw
hier ’t pleit beslechten!”
Maar Brabo dacht:
“Mee heel Antwerpen
maar zeker niet met mij!”

Hij versloeg de reus
hakte zijn rechterhand af
met één slag
zomaar pardaf
Brabo wierp de reuzenhand
over zijn schouder
In ’t water van de Schelde
Gedaan met Antigoon
die arme schippers kwelde

Komt de naam “Antwerpen
nu echt van
“handwerpen” ?
Het is een vraag
die leeft tot op
de dag van vandaag !



Robbe

['zonneke']

Robbe
Ik heb mijn ogen uitgekeken
Je verhalen niet gelezen maar opgevreten
Ben hier zomaar verdwaald geraakt
En met jou en al die anderen hier
Aan de praat geraakt
In gedachten weliswaar

Maar, wat is er nu echt waar
Van Brabo en de stad Antwerpen
Het is een lang verhaal
Waarvoor we naar de 8ste eeuw moeten gaan
Ik ben er te oud voor geworden
Maar ik heb een vriend, de broer van..
Die voor alle verhaaltjes de waarheid vind

Groeten vanuit ‘A’
Zonneke

[Bosrankje]

Beste Robbe,

Sorry dat ik je zo laat bedank
voor de nederlandse vertaling
van "In Flanders field" van kol.
Mac Rae (1916), en die je op
mijn topic geplaatst hebt !

Lieve groetjes van ons beiden

[Robol]

Het was even "Antwerpen boven!" op mijn topic en blij dat het "Zonneke" nog eens scheen!

Bosrankje, graag gedaan hoor!

Even een (waargebeurde?) kabouterhistorie vertellen...

R bbe

[Robol]

Kabouterhistorie


Ik was eens op ’n keer
in het grote bos verdwaald
Dat overkomt me wel eens meer
’t is erfelijk bepaald

Onder een lommerrijke boom
lei ik me te rusten neer
Want ik voelde me wat sloom
Ook dat gebeurt me meer

Een merel floot een deun
Een slaapliedje wellicht
Een wortel was mijn steun
Mijn ogen vielen dicht

Plots hoorde ik ’n gerucht
Deed één oogje open
‘t Is geen sensatiezucht
maar ik zag ‘n kabouter lopen

Hij bleef pal voor me staan
met ogen vol verbazing
Keek hij mij doordringend aan
en ’t was geen luchtspiegeling

Het ventje had geen schrik
“Jij bent een mens!” sprak hij
En met een kennersblik:
“Zelfs een dichter volgens mij!”

Ik was helemaal in zijn ban
onder die boom gezeten
Ik vroeg de kabouterman:
“Hoe kan jij dat eigenlijk weten?”

Hij lachte zeemzoet in zijn baard:
“Spits maar je beide oren…
slechts dichters en dromers uiteraard
kunnen kabouters zien en horen !”


Robbe

[Alterego1]

Knap Robbe!

Nu weten we meteen wie wel
of niet een 'echte' dichter is!

De waarheid komt soms uit
een kinder- of kaboutermond!

Alterego