Levenssprokkels door de jaren heen.

Werelddierendag...

Zou ons Tigra het wel weten
dat wij een dagje zo heten
of dacht ze ,ze zijn mij vergeten
ik ga op zoek naar lekker eten

Muisjes gaan nu vast op zoek
naar een of andere veilige hoek
brachten ons huisje een bezoek
dachten niet aan onze rappe poes.

Ondanks het nachtelijke duister
zag ze een heel vlug muisje
hé ,wat doet dat hier nog buiten
ik zal snel naar haar besluipen.

Voor dat beestje heeft beseft
gebeurt dat hier allemaal echt
volgde ons Tigra de natuurwet
van de sterkste heeft alle recht.

Moet zijn dat ze niet goed smaakten
er deze morgen helemaal verlaten
twee muizenlijkjes op de vloer lagen
woest geweld hadden hun gehavend.

Mijn besluit,hoe men ook praat
dat moedernatuur haar gangetje gaat
en zij ,lieve mensen, vroeg of laat
dingen doet opdat ze niet vergaat.

Lief

dag vrienden,
maak er
een rustig weekend van,

ria

op kousenvoeten komt misschien de muze nog eens langs...

i]Reeds zo vaak mooi bezongen
de dag die Kerstmis heet.
Men spreekt losjes over vrede
wenst het aan al wat leeft.
Het is wel heel naief te denken
dat we dit ooit zouden beleven
Want zelfs in heel beperkte kring
is het een moeilijk gegeven .
Toch wil ik dromen alleen vandaag
dat ooit de rede overhand krijgt
Ik stel dan ook niets in vraag
wijl ik naar fonkelende sterren kijk.
lief

xxx piepje

Dat het nieuwe jaar mag geven,
gezondheid, alles wat je hart verlangt.
Een aangenaam en liefdevol leven
dat wens ik jou, met heel mijn hart.

Liefs,
Bomi.

Spoorweg van mijn leven
de tijd met jou
het leek maar even.
Om wel verwacht en toch
nog zo plots
ineens hield het "alles"op.
En nu, nu ga ik stilletjes voort
mijn treintje vond
opnieuw het spoor.
Rust en vrede keerden terug
mag ik het noemen
een tweede" geluk"!

Voor Piepje je weet wel waarom....

Winterdagen grauw en kil
sneeuwvlagen hevig o, zo stil
doen verlangen naar de zon
de lente , nieuw leven kortom.

Wandelend langs statige woudreuzen
met stammen getekend door de tijd.
Zou ik graag in hun verleden neuzen
hoe zij denken over arm en rijk.

Ontbloot in deze wintermaanden
van lover en uitbundig groen.
In hun blootje geen gevoel schaamte
want om die puurheid is het te doen.

En puurheid is de kunst van te leven
verdriet erkennen bij zijn tijd.
Op golven van verlangen zweven
naar vreugde en wat tederheid....

Net als hun talrijke sterke takken
buigen en zwiepen in brutale wind
telkens opnieuw weer uitpakken
met stralend groen als de lente begint.