Eergisteren kregen we een verontrustend telefoontje uit Afrika,
een van onze kleinkindjes daar was al dagen ernstig ziek,
met hoge koorts en men kon de oorzaak niet vinden.
Ons hart kromp ineen, zo ver weg, je stapt niet in je wagen
of op de trein om ze te gaan bezoeken, helaas.
Maar je hart en gedachten zijn altijd bij haar, bij hen,
zo ver van je vandaan.
Vandaag wordt die kleine meid vier jaar.
Deze morgen toen we telefoneerden was ze gelukkig veel beter,
de ziekte lijkt gekeerd te zijn.
Natuurlijk zijn we daar erg dankbaar om, maar tegelijkertijd
gaat mijn hart uit naar de kinderen die in dit zelfde grote continent wonen
en niet de middelen hebben om een dokter of medicatie te betalen.
In alle miserie zijn wij bevoorrechte mensen, die de mogelijkheden
van deze tijd kunnen benutten, terwijl nog velen er van verstoken blijven.
Deze moeder heeft het heel moeilijk, dat ziet men zo,
ach konden we toch meer met elkaar delen,
de aarde is rijk genoeg, maar de hebzucht van de ene,
zorgt voor de armoede en de ziekten bij de anderen.
Heer vergeef ons, omdat wij dit helpen in stand houden.
Geef ons inzicht hoe we mee kunnen werken aan een duurzame verandering,
vooral nu in de Advent, de voorbereidingstijd naar Kerstmis.
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.