Lectuur van m'n lief
Straks als ik haar openblader
als een ongelezen boek
schrijf ik haar wit
tot appelbloesem en op elke lege plek
leg ik mijn leeslint
tussen haar open haakjes
van verlangen die ik voorzichtig sluit.
De trage minnaar
Lectuur van m'n lief
Straks als ik haar openblader
als een ongelezen boek
schrijf ik haar wit
tot appelbloesem en op elke lege plek
leg ik mijn leeslint
tussen haar open haakjes
van verlangen die ik voorzichtig sluit.
mooi !!!
fijne woensdag verder !!
fijne woensdag verder !!
Je schaaft aan je alfabet. Je vertraagt de tijd
met punten en komma's.
Terwijl de komma vertraagt
en het punt een einde stelt aan
het verlangen van het woord
vertolkt de spatie een leegte.
groetjes,
Robbe
met punten en komma's.
Terwijl de komma vertraagt
en het punt een einde stelt aan
het verlangen van het woord
vertolkt de spatie een leegte.
groetjes,
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
Het dogma van de dichter
Ergens moet er een lezer zijn,
een bedevaarder naar hét gedicht.
Dat gebed van een kleine god
verlaten op dit aardse alfabet.
Een pelgrim naar het woord
die gelooft wat er staat.
En schrijft wat er is vergeten,
het heilige wit tussen de regels.
Het dogma van de dichter.
Misschien "Le petit prince" ? ...
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Altijd weer vogels die nesten beginnen
Het licht van de ochtend
weerspiegelde de dichter in mijn hoofd.
Ik moest hem dringend zoeken,
hij liet zich makkelijk vinden.
Dichters zijn in dit huis nooit ver weg.
Nog minder spoorloos.
Ik sloeg zijn brede heupen open
en ik las meteen de essentie van poëzie:
***
Vingerafdrukken op het venster
Ik denk dat poëzie iets is als vingerafdrukken
op het venster, waarachter een kind dat niet kan slapen
te wachten staat op dag. Uit aarde komt nevel,
uit verdriet een soort ach...
HdC
***
Geen academicus kan exacter en compacter
poëzie verklaren.
Niet in een bondig essay, niet in een lijvig oeuvre.
Op pagina 397, steekt een bladwijzer:
reclame voor parfum van Calvin Klein.
Op een zwartwit foto: moeder met kind op haar schouders.
Armen wijd open. In een bloemenwei.
Het parfum heet: Eternity.
De geur van een dichter.
.
Is dit toegelaten Dtm? Anders haal ik het weer weg.
"Ik denk dat poëzie iets is als vingerafdrukken
op het venster,"
dat denk ik ook, vandaar...
ria
Is dit toegelaten Dtm? Anders haal ik het weer weg.
"Ik denk dat poëzie iets is als vingerafdrukken
op het venster,"
dat denk ik ook, vandaar...
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
Minnaar
Nooit zal ik moeten zoeken
naar de steen op je graf
jouw jaren hangen nog als lentebloesem
aan je verborgen leven
en de koekoek die ik was
zal voor altijd een vreemde vogel blijven
in dit arduinen nest
onder de uitgesleten letters
van zijn onuitgesproken naam.
-
-
Zonder woorden past hier het best!
Genoten,
bomi.
-
Zonder woorden past hier het best!
Genoten,
bomi.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
Asiel
De nacht was illegaal.
Mijn wakker bed al evenzeer.
Zo tastbaar dichtbij
overschreed zij de wetten.
Tot in mijn armen.
Een emigrante naar verlangen.
Liet het gemis achter zich.
En zeilde roekeloos
de hartstocht binnen.
PS.
Het zou kunnen dat ik al eens een tweede keer
dezelfde tekst plaats. Ik put uit m'n archief.
Put maar rustig verder
en laat de lezer genieten
van je poëtisch water
drinkbaar als Spa blauw.
groetjes
Robbe
en laat de lezer genieten
van je poëtisch water
drinkbaar als Spa blauw.
groetjes
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
Beter twee keer een goede tekst dan...
.
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Misschien
verzamelt ze wel ochtenddauw in haar mantel
en vangt ze het licht met 'r reeënogen
of telt ze regendruppels op het middagraam
en schrijft ze mijn naam op het venster
misschien
zie ik haar vanavond wel staan
in mijn hoofd waar de lantaarnen nog branden
misschien
zegt ze dan wel net voor ik wil slapen gaan:
hoe hoog klimt de maan in je raam
en kijkt de zon door het venster?
De schaduw van de schrijver
Ik kan me niet voorstellen zonder.
Twijfel. En de inherente pijn.
Van het wankele weten. Van het aarzelende ambacht.
De schaduw van de schrijver. Twijfel.
Als woorden zich bevrijden.
Uit gedachten. Zich ingekapseld hebben.
In geschreven zinnen. De schuifelende schriftuur.
Het zichtbare denken.
De geboorte en het snijden. Afgesneden navelstreng.
De scheiding van de schrijver. De overgave.
De overname door de autoriteit. De lezer.
In de schaduw van de schrijver.
Wat blijft...
Als mijn geschrift blijft,
niet alleen in mijn herinnering
maar ook op papier,
zal ik me nooit alleen voelen.
En, als mijn geheugen me ooit verlaat,
zal ik eender wanneer
de weg naar die woorden vinden
om elk van hen te strelen,
koesteren, bewonderen,
liefhebben als een kind...
Die navelstreng, zelfs afgesneden,
zal immer aanvoelen
als aanvaarde fantoompijn ...
Bosrankje
Geinspireerd door "De schaduw van de schrijver"
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....