Tinneke, anders

[tinneke 58]

Beste lezers,

eerst en vooral wil ik mijn trouwe lezers bedanken die
dagelijks mijn gedichten komen lezen
ik zal er echter een tijdje tussenuit zijn nu om persoonlijke redenen
ik ben namelijk bang dat ik met mijn schrijven, al was het met één enkel woord hoe goed bedoeld ook
iemand zou kunnen kwetsen die heel diep in m'n hart zit

ik heb voor haar het voorlopig laatste gedicht geschreven
en ik hoop dat ik daarmee een beetje haar hart kan verwarmen

lezers, ik kom zeker terug
tot later, als de tijd er rijp voor is ...


Tinneke x


Moederke

Onzichtbaar, geruisloos
Totaal onverwacht,
zinloos was ons hopen
Is verdriet beetje bij beetje
Je hart binnengekropen

Opstandig en boos
Alles lijkt nu zo zinloos
Ongeloof bij ons allen
Wie had zoiets ooit gedacht
Voor sommigen,
is het leven veel te hard
En wij moeten toekijken,
er rest ons enkel onmacht

Moeke,
ook al ben ik er niet
Ook al zie je me niet
Hoor me,
voel me
Ik zal trachten,
mee op je weg te gaan
Samen,
zullen we je pijn verzachten

Deel met me je verdriet
Geef me een fractie van je pijn
Weet moederke,
ik zal er altijd voor je zijn...



met heel veel liefs, tinneke xxx

[rakker]

Tinneke
Dit kaarsje brand hier voor je sterkte in deze zware tijden

rakker

[tinneke 58]

Een vriend

Wanneer je zomaar mag zeggen
Wat je denkt
Wetende dat hij anders denkt
Dan heb je een vriend

Wanneer hij voelt
Wat jij voelt
Zonder in je hart te kijken
Dan heb je een vriend

Wanneer je begrepen wordt
Zonder te zeggen wat je bedoelt
Dan heb je een vriend

Wanneer hij zonder afspraak
Aan je deur verschijnt
Omdat jij je tranen niet gedroogd krijgt
Dan heb je een vriend

Wanneer je koffie te warm is
En hij gaat zonder vragen even blazen
Dan heb je een vriend

Blindelings vertrouwen
Handelen zonder vragen
Belangeloos van iemand houden
Zo een vriendschap gaat nooit verloren
Dat zou mij sterk verbazen



Tinneke

[tinneke 58]

Een sombere dag

Een bloem ontwaakt
Vol verwachting
Naar de warmte van de zon
Heeft zich helemaal opgemaakt,
vol verlangen,
staat mooi rechtop
En verspreidt een aangename zoete bloemengeur

Maar de dag dat zij ontwaakte
Was het buiten grauw en grijs
Een doodgewone dag zonder kleur

De volgende nacht zei een uil haar wijs
Spijtig meisje,
al doe jij nog zo hard je best,
je mooi te maken,
je hartje vol liefde te tonen
Al ben je mooier dan de rest
Voor sommige bloemen
is geluk niet weggelegd...



Tinneke

[tinneke 58]

Voor mijn kleinzoon

Klein ventje

Je guitige oogjes
De kuiltjes in je wangen
Wanneer je lacht
Je uitstraling
Je onschuld
Je kinderlijke eerlijkheid
Bezorgde jou de ereplaats in mijn hart
Ik kon niet anders
Dan onmiddellijk van je houden
De dag dat je het levenslicht zag

Klein ventje
Klein metertje mens
Met je kinderstreken
Je eeuwige vraag “waarom ?”
En denken alles beter te weten

Klein ventje,
Stap in het leven
Ga je weg…
Tot je groot bent
En sterk

Ik heb echter één wens
Blijf altijd jezelf
Doe wat je denkt dat je hoort te doen
Maar blijf vooral
altijd mens
Senne, doe het goed…



Tinneke

[tinneke 58]

Het zout van tranen

Pareltjes water, elke ochtend
Pareltjes dauw
Rustend vredig op de bladeren
Wachtend op de eerste zonnestralen
Zo verdampen ze al gauw

Bloempjes die weer
Voor het eerst dit seizoen,
je tuin opfleuren
Een vlinder die een glimlach
Om je mond laat verschijnen
De lente is er,
om je op te beuren

Zeg me dan toch
waarom,
het in mijn hart donker blijft en kil
Zeg me dan toch,
waarom ik het gezang van de vogels niet hoor,
het blijft stil…
al dat moois dringt niet door

Zeg me gewoon waarom
De zon,
geen weg naar m’n hart kan banen
Ik proef enkel,
het zout van mijn tranen



Tinneke

[tinneke 58]

Verloren paradijs

Eindeloze gangen
Kleurloos en grauw
Betrokken hemel
Donkere stapelwolken
Een hopeloos verlangen
Naar wat nooit komen zou
Je probeert te herinneren
Witte wolkjes,vlinders
Zon en daartussen zacht blauw

Doelloos loop je te dwalen
Je ogen rood doorlopen
Je hart voelt koud en kil
De tijd van je geluk is verlopen
Verlaten straten
Alles is stil
Verlaten stranden
Hopeloos op zoek
Naar jouw warme handen


De zee zal niet meer tot je spreken
De plooien zijn er,
nooit meer glad gestreken
Langzaam is de liefde
Met de tijd verstreken
Je hoopt dat de uren,
Je hoopt dat de klok
Je eenzaamheid vermaalt
Je dwaalt alleen,
verder langs de straat

Straten,
oude gevels,
grauw en grijs
Mensen om je heen,
geen glimlach om hun mond
Amper een grijns
Je zoekt verder je weg
Je zoekt alleen verder
Naar het verloren paradijs



Tinneke

[tinneke 58]

Een nieuwe dag

Als de sterren vervagen
De maan stilletjes verdwijnt
De eerste zonnestraal verschijnt
De eerste vlinders opdagen
Een vink zijn eerste deuntje zingt
Tonen die worden meegedragen
Op de wind
Dan maakt de nacht
Plaats voor de dag

Bloeiende bloemen
Zingende vogels
Druk in de weer,
bij het bouwen van hun nest
Vlinders en bijen
Die stuifmeel verspreiden
Van bloem naar bloem
Afgaande op de zoete geur
Gelokt door hun mooie kleur

Kris kras door elkaar
Zig zag
Van hier naar daar
Het begin,
van een doodgewone dag
Ik ben gewoon maar dankbaar
Dat ik hem weer beleven mag



Tinneke

[tinneke 58]

Voor het leven

Een beeld voor ogen
Dat op je netvlies brandt
Je voeten zakken weg
In het warme zand
Lauwe wind,
die speels door je haren woelt
De streling,
die je nog in je vingers voelt
Je roodgebrande gelaat
Je blik,
die eindeloos naar de horizon staart
De taal van de golven
Die enkel jij verstaat

De zee,
waaraan ik m’n hart heb verloren
Waar m’n dromen zijn geboren
Waar ik m’n zorgen heb gelaten
Waar diep op de bodem,
m’n koffer vol geheimen ligt
Waar ik je kan voelen,
héél dicht

De zee,
een stem,
die zacht en teder tegen me praat
De zee,
mijn steun en toeverlaat



Tinneke

[Robol]

Tinneke, de zee...
straks zal ik ze zien
schrijf ik een gedicht in het zand
even gelezen door een meeuw
maar enkel bestemd
om overspoeld te worden door de golven...

Mooi gedicht !

Robbe

[tinneke 58]

Hoop

Duizelen, spinsels, raadsels
In mijn hoofd gevangen
Ogen glanzen
Ogen branden
Tranen dwarrelen als parels,
over mijn wangen

Stilte, duisternis
Geen beeld op mijn netvlies
Sprakeloos,
Woorden sterven in mijn mond
Onhoorbaar, bang
Geen vogelgezang

De eerste warmte,eerste zon
Wil mijn huid verbranden
Mijn hart verwarmen
Zal ik me verzetten ?
Zal ik ze omarmen ?
In het donker blijven lopen…
Of,
samen met de zon,
op beterschap hopen ?

Ik open m’n ogen,
spits m’n oren
Ga m’n tranen drogen
M’n zorgen,van vandaag,
van morgen…
Met de eerste trekvogel laten vliegen
Mezelf niet langer bedriegen



Tinneke

[tinneke 58]

Onmacht

Donker, donder, bliksemschicht
De hemelpoort breekt open
Lichtgele flitsen
Soms fel wit licht

Opstandig,
Verloren, overstelpt
Door verdriet en pijn
M’n hart verscheurd
Zal dit blijvend zijn ?

Moe van al dat strijden
Neem van me over,
wat je kan…
Ik laat me leiden

Onmacht,
zo onverwacht
Verzacht de pijn
Deel ze,
mijn hart zal het jouwe zijn
Neem m’n handen
Neem ze sterk en krachtig
Richt m’n ogen naar de sterren
Lik het zout van m’n tranen
Die m’n ogen doen branden

Zo machteloos
Zo moe
Zo koud,
Niets kan me verwarmen
Sluit m’n ogen
Laat me rusten,
in jouw armen



Tinneke

[maggistraat]

ze wandelt, ze loopt, ze rent, ze slentert
ze grimlacht, ze glimlacht, ze lacht, ze schatert
ze grient, ze snottert, ze weent, ze huilt
ze bewondert, ze eert, ze vereert, ze aanbidt
ze heeft lief, ze bemint, ze smacht en ze tracht
dat heet veelzijdigheid of iets van die strekking

[tinneke 58]

Omdat het niet anders kan…

Ik zag je pijn lijden
Ik zag je wegglijden…
Kon ik toch maar…
Al was het nog héél even
Je gelukkig zien,
ik had zo graag gehad
Dat je nog even was gebleven

Maar ik zag je pijn hebben
Er zat niets anders op
Dan me erbij neer te leggen
Kon je toch maar
Al was het voor héél even
Een beetje van je pijn,
aan mij geven…

Langzaam liet je me verstaan
Dat je het leven uit je voelde weggaan
Al wat je dacht dat moest gebeuren,
heb je nog gedaan

Mijn kind,
al was de tijd die ons restte zo kort
Je hebt het zo moedig gedragen
Je hebt me zelfs getroost
Ik heb je nooit horen klagen

Mijn kind,
Omdat het niet anders kan laat ik je gaan
Omdat loslaten hoort bij het leven
Omdat je nu verlost bent van al je pijn
Omdat ik weet dat afscheid nemen er moest zijn…

Maar ik wou,
dat je nog héél even was gebleven
Ik had je nog zo graag gezegd,
wat ik zeggen wou
Ik had nog zo graag gezegd
Dat ik zoveel van je hou…



Tinneke

[tinneke 58]

Omdat

Omdat,
herinneringen er zijn om te koesteren
En om mee te dragen,
de rest van je leven
Wil ik ze nooit meer loslaten

Omdat,
verleden een plaats in mijn hart gekregen heeft,
warm en zacht,
koud en hard…
Wil ik dat nooit meer loslaten

Omdat,
het gevoel van bemind te worden,
een hemels warm gevoel is…
Wil ik dat nooit meer loslaten

Omdat,
ik weet wat het betekent,
wanneer je de uitgestoken hand afwijst,
met de beste bedoeling
zal ik ze nu vastnemen en…
Wil ik ze nooit meer loslaten

Omdat,
de plaats aan tafel voor mij gereserveerd is
Ik de stoel in mijn hand heb
De glazen gevuld zijn
Met nog een fles voor morgen
in het vooruitzicht…
Wil ik ze nooit meer loslaten

Omdat,
ik de deur van de toekomst
in handen heb
Die nu geolied is,
en scharniert als de beste…
Wil ik ze nooit meer loslaten

Omdat,
de liefde herboren is
waar wij recht op hebben
Wil,
en zal
ik ze nooit meer loslaten…



Tinneke