Clair-obscur

[Gast]

hij mist, goddank, hij mist ook de geschiedenis,
gedachten en gevoelens van een schrijver.

Code: Selecteer alles

Liefst zou zij in de grote weide
tussen al het hoge gras
klein en onopvallend blijven staan.
Jullie maken van iets kostbaars,
iets ordinairs.
Zelfs als is zij maar een boterbloem,
voor een bij en vlinder,
is zij net zo belangrijk
als ieder ander bloem.

Zal ik vragen dat men haar
in een vaasje zet,
dan is ze tenminste zeker
dat een harde schoenzool
haar niet zal bezeren.

Maar u heeft gelijk,
een schrijver is zij nooit geweest,
die pretentie heeft ze ook nooit gehad,
alles goed en wel overwogen
is het tenslotte toch
een poëzienamiddag
waar alles om draait.

Bedankt voor u stille wenk.

Groetjes.

[uvi]

Dag Yelly-Yeppo,

Erg benieuwd naar wat je mij wil vertellen.
Want ik ben een slechte lezer en een al even slechte schrijver.
Daarom heeft m'n SN-Weblog de titel:
"Ik kan niet schrijven zoals jij leest."

Ik troost me, want ik vermoed dat ik niet alleen ben.
Vooraleer ik nog andere zielen kwets zal ik hier dan maar vlug
een woordje uitleg geven.

Op een andere site, die ik dagelijks frequenteer, schrijft er een jonge man.
Een sympathieke kerel. Maar hij is nog groen en studeert literatuur aan de universiteit.
Bijgevolg nog roekeloos en overmoedig. Dat hoort zo.
Op die leeftijd is het immers nog een kwaliteit.

Enkele dagen geleden schreef hij een gedicht "waar kop noch staart"
aan te krijgen was.
De commentaren eronder logen dan ook niet: niet te verstaan.

Ik schreef hem dat ik hoopte dat :
"hij een puzzle niet met poëzie verwarde".

Dat kan en mag daar. Wij respecteren elkaars visie.
Maar hij merkte fijntjes op dat er zoveel achter de woorden verborgen zat.
Met een geleerd woord heet dat "semantiek". En hij gebruikte het ook in zijn antwoord.

Ach, veel weze de jeugdige aanpak vergeven.

Toen dacht ik :
"ik zal hem eens op andere manier laten aanvoelen dat een gedicht op zichzelf moet bestaan.
Zonder dat je een literaire academicus bent."

Ik vind het zo neerbuigend naar de lezer. "Zie je wel, jij bent dom en begrijpt niet wat ik schrijf.".
Niet direct mijn stijl, hoewel je daar een andere mening mag over hebben.

Als eerste titel had ik:
"Het carnaval van geleerde woorden."
Ik wilde er immers heel wat in verwerken van wat een elitair clubje zo graag hanteert.
Hun eigen jargon.
Maar na ettelijke lezingen vond ik de titel "Ni dieu, ni maître"
denkende aan de bestemmeling, kernachtiger en beter.

Omdat het technisch zo gemakkelijk is, zet ik dan ook elders een kopietje.
Zonder uitleg. Omdat ik al eerder, op die site, het verwijt kreeg "luie lezers" te kweken.
En zo geen respect te betonen voor hun interpretatie en opzoekwerk.

In de eerste vers verwerk ik al meteen de titel van een boek.
En in de laatste versregel ook de naam van de schrijver.

Voor de mensen die niet Googlen, verklap ik dus maar meteen alles:






Günter Grass

In De rokken van de ui vertelt de nestor van de Duitse literatuur wat er voorafging aan zijn schrijver schap. Grass beschrijft op weergaloze wijze zijn jeugdjaren; de grutterswinkel van zijn ouders in Dantzig, zijn heimelijke bioscoopbezoek, de benauwende omgeving van zijn ouderlijk huis en zijn rekrutering bij de Waffen-ss, een onthulling die tot een wereldwijde rel leidde. Het boek begint in 1939 bij het uitbreken van de Tweede Wereld oorlog en eindigt op het moment dat hij samen met zijn vrouw Anna, een balletdanseres, naar Parijs verhuist, waar hij zijn eerste roman, De blikken trommel, schrijft.
De rokken van de ui is niet alleen een ontroerende persoonlijke geschiedenis, het is ook een geschiedenis van Duitsland en van de wereld. Het is een aaneenschakeling van mooie en ook pijnlijke herinneringen en persoonlijke verhalen die samen een schitterend panorama vormen van de twee decennia tussen 1939 en 1959. Günter Grass bewijst er zijn status mee als een van de belangrijkste hedendaagse schrijvers






Dit krijg je cadeau als je gewoon even aan Google uitleg vraagt.

Ik hoop dat je ondertussen begrepen hebt
dat ik in plaats van de "gewone Poëet met de pet" aan te vallen,
hem ging verdedigen tov een universiteitsstudent.

Tot m'n eigen schade en schande moet ik vaststellen dat
wijsheid niet met de jaren komt. Wellicht is ze aangeboren.


In de veronderstelling dat dit gedicht nu gelezen wordt
zoals het bedoeld is: een pleidooi voor de "eenvoud van gedicht en lezer".

De schrijver die kan enkel zingen zoals hij gepend is.

Groetjes aan hen die nog overblijven ...


PS.
1. Ni dieu ...
Geschreven als protest.


2. Marie.
Geschreven op basis van een tekst die ik schreef aan een jonge dame (journalist in spe) met veel talent
die mij haar gedichten had opgestuuurd met een verzoek naar commentaar.

In m'n antwoord verontschuldigde ik me voor:
a. het te vlugge lezen.
b. het gebrek aan kritiek .

IK ben dus de seniele sniper (sluipschutter) ... enz.


Hij (ik ) schiet kritiek. (In feite gaf ik er geen ze vond dit spijtig.).
Hij mist, wil hier zeggen: godzijdank, hij heeft het niet juist.
(Om haar te troosten, ik schreef niets omdat ik de gedichten toch niet zo goed vond).

Hij mist de geschiedenis ...
Hier staat missen voor wat anders :
Hij oordeelt zonder de geschiedenis .... van de schrijver te kennen ...




Uvi

[visje70]

dag uvi,

"dat de schrijver maar zingt zoals hij gepend is....!"

eigen aan iedere schrijver ,denk ik !
ieder heeft zijn stijl en heeft zijn waarde ,en kan ik ook waarderen .
ook al begrijp ik niet alles , en dat is véél..
toch hou ik van poëzie,én de schrijver....

warme groeten van visje

[GIVE]

Dag uvi,

'n half uurtje van een mediterrane lenteavond besteed om even bij te benen op je topic. Geef toe, uvi, je maakt het hen (de mensen van forum) en mij soms toch wel een beetje moeilijk. Om eerlijk te zijn, zonder de lichtblauwe krabbeltjes in de marge was ik er ook niet uitgekomen.. neem het ons maar niet kwalijk. Intussen kom ik hier af en toe genieten en dan mag het wat inspanning kosten (af en toe een Alzheimertestje is meegenomen op onze leeftijd. )

Om eerlijk te zijn, uvi, in het draaiboek voor Maasmechelen mis ik wel enkele van je mooie gedichten, of zijn die ook 'immobile'? Wellicht opper je nu dat het een persoonlijk vraagje waard was. Moeder zei dan wel eens: "Waar mensen zijn wordt gemenst", met alles er op en er aan.. en teentjes worden gevoeliger met de leeftijd (die van mij toch).
Dank voor de groetjes aan hen die overblijven.. dat zijn er nog wel wat hoor.. ik kom daar ook wel weer gauw bij hoop ik en anderen ook lees ik hier intussen.
Dat boek van Günter Grass wou ik wel eens lezen, waar is het uitgegeven, uvi?
Geniet intussen bij deze onbetaalbare lentezon van alle mooie en historische hoekjes van onze prachtige stad, van de terrasjes waar het licht breekt door een bolleke Koninck en van de mooie meisjes, al dan niet met hoofddoek, al dan niet met blote naveltjes en uitzicht op veelbelovend heuvelland.
Je mag hier gerust wat anders lezen dan ik bedoel.
Het ga je goed, uvi... wie was die 'Narcissus' ook weer

Give

[Gast]

Want ik ben een slechte lezer en een al even slechte schrijver.

En toch bereid kritiek te geven op studenten literatuur???
Van aanpakken gesproken

Toch bedankt uvi, voor die prachtige, vriendelijke, simpele uitleg.
Ik ging eigenlijk verder op uw andere hogervermelde werkjes, die eigenlijk als pap in de mond waren, we hoefde maar te slikken.
Hoe een mens zich toch vergissen kan....

Mocht ik nog vragen hebben mag ik dan even aankloppen?
Misschien ben ik wat simpel, als ik niets vraag zal ik nooit wijzer worden.

Nog een gezellige avond gewenst.
Lieve groetjes en bedankt voor de nodige uitleg.

[bioske]

Uvi


Ni Dieu,ni maitre,maar wel narcist Uvi hijst zich hier op de troon!

Is Ni Dieu,ni maitre soms niet de analyse van uw persoon?


Uvi,ik vraag me hierbij af:
wat is uw doelstelling op dit Poëzieforum eigenlijk?!
Als erudiet persoon wat parels voor de zwijnen komen
rondstrooien,of gewoon de andere mensen hier wat
belachelijk maken met uw pseudo-elitair gedoe?!


Van narcisme gesproken!!!

Sans gêne,

Alterego

... is dit nu ludiek bedoeld??

of

...enkel om te ergeren??

[Gast]

Hmmm, als hij geen antwoord heeft, of nog wat tijd over, mag hij dan mijn leermeester zijn?
Hij is gul met zijn uitleg, geeft franse les. Ik wil altijd wel bijleren, begin wel met simpele dingen, en denk eraan: je suis une femme fatale.
Groetjes.

[Bosrankje]

Wie bedoel je, Jely-Jeppo ?
Wie geeft hier franse les ? Ik, dacht ik want mijn leermeester
en corrector geeft nederlandse les, dus ???????
En wat bedoel je met femme fatale ? Foto's liegen niet he

[bioske]

Wie bedoel je, Jely-Jeppo ?
Wie geeft hier franse les ? Ik, dacht ik want mijn leermeester
en corrector geeft nederlandse les, dus ???????
En wat bedoel je met femme fatale ? Foto's liegen niet he

...hier zijn zelfs geen woorden voor!!

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

[Bosrankje]

Inderdaad, Bioske
Ik ben iemand die in vrede geloof
maar ik laat mij niet doen !!
Slaap wel en wij ook tot morgen

[bioske]

Inderdaad, Bioske
Ik ben iemand die in vrede geloof
maar ik laat mij niet doen !!
Slaap wel en wij ook tot morgen

tja, "t is maar hoe je het bekijkt niet?

[Alterego1]

Juist Bioske,hoe jij "het" bekijkt,wat dat dan ook wezen mag,
zal mij een zorg zijn,'k zal er mijn slaap niet voor laten.
Als jij je gelukkig voelt om hier als stoorzendertje te komen
figureren met totaal onbeduidende commentaar wil ik je daarvan
niet weerhouden.Je doet maar,en misschien kan er nog wat
uit groeien,zodat we ook van jou ten lange laatste toch nog
iets zinnigs te lezen krijgen!Je weet nooit hé!
En dat ik nu nog niet slaap,komt ZEKER NIET door jou,
'k heb wel beters te doen.

Alterego

[uvi]

Een stenen ochtend



Ach, hoe kwetsbaar is een ochtend.
Ik tracht het leven van een roos te rekken.
Terwijl ik een al te vroege vlieg al vermorzeld heb.
Dood en leven. Het kan allemaal op een ochtend.
Euthanasie en palliatieve zorg.

Nog even tracht ik de herinnering aan liefde vers te houden.
Knip wat groen van een stengel en verfris het water.
Dat helpt. Ze geurt naar haar.

De vlieg verloor een leven. Het hare. Te vroeg.
Ik ontnam het haar. En dàt omdat zij ronkt,
de keuken als territorium kiest en dan nog specifiek het raam
dat ik gisteren terug glashelder blonk.
Ze ging roekeloos te ver in mijn dagelijks bestaan.

Wat doe je dan met de rest van zo'n ochtend?
Terwijl schuldgevoel in je vingers je humeur bezet.
Je schrijft. Nadat je eerst gelezen hebt. Om te vergeten.
"Een stenen moeder."
Ik lees erin over maart. De wispelturige. De oorlogszuchtige.
Mars, de god van de oorlog. Het is maart in m'n keuken.

Was het al maar mei vanavond ...




Uvi








PS.
Voor alle duidelijkheid: de bovenstaande tekst schreef ik,
voor ik de commentaren hierboven las.

In dat kader klinken mijn woorden erg 'onnozel'
maar ik plaats ze toch.

Of ik reageer op de commentaren?
Ik hoop van niet.

Ik dacht dat we hier allemaal ons eigen speelterrein gekregen hadden.
Iedereen is welkom.
Je gaat spelen waar het gezellig is. Of je blijft er weg.
Allemaal een vrije virtuele keuze.

Toch nog een mooie ochtend aan iedereen ...


Uvi

[Bosrankje]

Beste Uvi,

Ik wou je al vannacht een privébericht sturen omdat wij het
gebeuren betreuren.

Het is niet onze gewoonte om zoiets de doen op andermans
topic maar de reacties kwamen spontaan.

Beter ware het indien we dat alles genegeerd hadden.

Met een mail naar Tilly, kun je desgevallend het onnodige
laten weghalen.

En zelfs, is "Een stenen ochtend" geen antwoord op het
gebeuren, de laatste zin komt hier heel goed van pas.
Laten wij dus Mars zijn wapens neerleggen .......

Sans rancune en even goede vrienden.

Alterego en Bosrankje

[Robol]

Ik bewonder de goochelaar die met vingervlugheid de dingen uit zijn mouw schudt. De illusionist die zelfs levende wezens wegtovert.
Bij manier van spreken.
Vrouwen doorzagen is niet mijn specialiteit.
Ik behoef geen technische uitleg, want dan verdwijnt het magische...
en ik wil genieten.

Zo sta ik ook tegenover de kunst van het geschreven woord, de magie van de dichtkunst.

vriendelijke groet

Robbe