Gewoon, gedichten - 3

[_Nele_]

Sunset,

hartelijk dank voor je mooi
"derde Advent" gedicht.

Genoten van je tedere liefdes gedichten,
daarin stukjes natuur verweven.

Wens jullie een fijne Advent en gezellige Kerst

lieve groeten

Nele

[sunset]

Nele,

En ik van het moois dat je steeds weer hier achterlaat. Dank je wel en nog een heel prettige maandag.
Liefs en knuf, sunset

[sunset]

waarom wij altijd altijd willen dat men van ons houdt
onder afgewassen textuur van wolken, jaar in jaar uit
zalmen stroomopwaarts snellen en zwemmen
willen wij graag, dag in dag uit, roder roder nog
dan de avond ervoor sierlijke vleugels dragen
- in deze wel heel korte tijd - vliegen jagen
voorouders doodzwijgen, kinderen baren.
**********
sunset 14-12-2009
**********

[sunset]

grenzeloos

hoe zij om de heup haar rokdoek vast-
riemt tot steeds smaller wordende kringen
zich, windend, schuin in luchten staan

hoe zij is, haar gezicht
op de grens van twee toonbeelden

houdt zij stil: niets aan haar flirt
in het eenvoudig aanwezig zijn
zedig haar hand voor de mond

de ziel vrij van grenzen.
**********
sunset 15-12-2009
**********

[Morgenstern]

Sunset
Bedankt voor het bezoekje
Helaars ik kom nog steeds tijd tekort
om alles bij te houden vond je gedicht die
u bij mij plaatste over de advent mooi.
liefs Morgenstern en Herman

[sunset]

Morgenstern,

Ach, voel je tot niets verplicht. Ik weet zelf wat het is om tijd te kort te komen. Ik ben al lang blij dat je het gedicht mooi vond en wens je een heel fijne dag verder.
Liefs en knuf, groetjes
sunset

[sunset]

turkooisblauwe eenzaamheid
op steile hellingen
stralen pijnbomen
groen achter ’t hagel-
witte strand

gekalkte huisjes
groeiende rotsen
aan horizonten
golfkoppen
in ‘t meer.
**********
sunset 16-12-2009
**********

[sunset]

het parelt kristallen

wanneer ‘s morgens half drie
melkwitte lucht
stammen omarmt
in ’t park
bloeien rijen
lantarenlelies
- wie muisstil wacht
hoort misschien een wolf

in ’t zwijgen van
het maagdelijk moment
rollen auto’s
tranen van bumpers

geen mus
doorzwemt de sneeuw.
**********
sunset 17-12-2009
**********

[sunset]

levens - herfstmijmering

verre zucht van lentedagen
waait door mijn gedachteloop
herinnering draagt vele vragen
plukt ’t vergane uit het stof

was het liefde was het leven
was er het verlangd geluk
al dat nemen al dat geven
’t leek op slechts één ogenblik

zonneschijn in dagontwaken
’t altijd wisselen van natuur
doch het blije kinderlachen
werd steeds stiller uur na uur

rustige dans op heel zacht swingen
glijdt nu in herfstige tijd
naderbij komt ‘t engelenzingen
dat mij van mijn pijn bevrijd.
**********
sunset 18-12-2009
**********

[gustilpe]

Sunset,

sneeuw, regen, wind of zon, altijd ben je er met frisse gedichten.


'turkooisblauwe eenzaamheid'
brengt hunker naar de zon!

'het parelt kristallen'
wat mooi gezegd!

'levens-herfstmijmering'
hopelijk duurt 'tengelenzingen nog lang!

fijn weekend,
gustilpe

[sunset]

gustilpe,

Jij verrast me steeds weer met je mooie waarderende woorden; dank je wel en nog een heel fijn vierde Adventsweekend.
Vriendschappelijke groet, sunset

[sunset]

Een vriend van me, achtentwintig, vecht een verbeten (en misschien al verloren) strijd.



't uur nul

de klok die tikt en dromen kraken
de ziel haalt uit voor nog een laatste slag
diep in de kamerhoek staat grijnzend tijd
wacht hunkerend op de middernacht

vermoeid lekt 't warme bloed in ‘t zand
en het vergeten kolkt zich in het rond
dompelt de hartslag stil aan 't strand

het ochtendt, grauw begint de dag
en ogensluizen breken, 't licht wordt wit
koud zijn de vingers die nog strekkend smeken
het vlees verrot, de dood reeds op 't gezicht.
**********
sunset 19-12-2009
**********

[bo'ke]

Sunset,

bedankt voor het gedicht

'derde Advent'

wat met aandacht werd gelezen


ik wens jou nog een rustige week naar Kerstdag toe
bo'ke

[sunset]

bo'ke,

Dank je wel voor je bezoekje hier en voor jou en de jouwen nog een heel vredige, wit-maagdelijke vierde Advent.
Liefs en warme knuf, sunset

[sunset]

vierde Advent

pleinen, straten zijn verlaten
zacht verlicht is ieder huis
‘t sneeuwt gestaag op zwarte daken
wereld ziet er maagdelijk uit

in de ramen hebben vrouwen
taferelen mooi gebracht
ouderen, kinderen in ‘t verwonderen
wachten nu de heilige nacht

en ik wandel door de velden
verder tot in ’t donkere bos
zie de vlokjes vrolijk dansen
zich neervlijen op het mos
**********
sunset 20-12-2009
**********