Een al eerder geschreven gedicht over liefhebben
vond ik in mijn map.
Ik vind het wonderwel passend bij jullie.
Hopelijk zijn jullie er ook van overtuigd.
Liefhebben, zo intens
houden van, hecht en bijzonder,
liefde, een vacuüm tussen twee
mensen, voor elkander geboren
een subliem gevoel
voor hen een wonder,
dé ster aan hun firmament.
Liefhebben, graag zien
een vaak misbruikt begrip,
van lege woorden
zonder enige betekenis.
De echte liefde biedt
zuivere akkoorden
leven waar muziek in zit.
Liefhebben, houden van
onvoorwaardelijk
gekozen voor elkaar
zeker wetend dit is de echte,
leven op een ijle hoogte
overheersende tederheid,
een liefde nooit oprechter.
Bomi.
( 2008 )
- - - - - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
BosrankjeStartte dit onderwerp02 okt 2009, 11:38Antwerpen9.308 berichten
Lieve Bomi,
Je prachtig liefdesgedicht past inderdaad heel goed bij ons
en wees zeker dat wij ervan overtuigd zijn !
We zijn heel blij dat je het in ons laar wou plaatsen
Weer één van je parels, lieve Bomi ! Hartelijk dank !
We hopen dat je ons nog vaak zult verwennen met je mooie,
gevoelige, ontroerende en ook soms zeer humoristische teksten...
Lieve herfstgroetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp02 okt 2009, 11:42Antwerpen9.308 berichten
Lieve Gustilpe,
Je vindt altijd de juiste woorden om je interesse en je vriendschap
te laten voelen. Daarom zijn we elke keer zo blij met je bezoeken !
Hartelijk dank en lieve Oktobergroetjes van ons drie (en Luna)
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp02 okt 2009, 16:49Antwerpen9.308 berichten
Volle maan, een heel belangrijk gebeuren in mijn leven,
een soort rode draad, een mysterieuze en toch geliefde
aanwezigheid...
Ode aan de maan
O prachtig hemellichaam van de nacht,
koningin van de mysterieuze duisternis,
je houdt mij volledig in je macht....
toch breng je mij soms ook lafenis.
Planeet van de dromerige clematis,
eeuwig dezelfde en ook zo veranderlijk,
je bent de godin van de geheimenis...
je mogelijkheden zijn onuitsprekelijk.
Zo veel onbekends gebeurt onder jouw invloed,
de kieming van granen, bloemen, fruit en bomen.
Van de oceanen en de zeeën bepaal je eb en vloed
en je leidt ons onbewust in de wereld der dromen...
Steeds wanneer je verschijnt aan de donkere hemel
met je verleidelijk, raadselachtig lumineus gezicht,
alles lijkt zo passioneel, intens, echt, geen geflemel.....
zelfs de Buitentse Duisternis wordt ineens verlicht.
Bosrankje - 2007
Gisteren, kreeg ik een mooie verrassing van Alter : een boek
dat voor mij belangrijk is... het nachtkastboek van mijn vader...
Het verhaal speelt zich af in Indonesie. Ik had het lang geleden
gelezen, en ook naar de telefilm gekeken. "De Stille Kracht" van
Louis Couperus.
Heel benieuwd, begon ik te lezen... ik geloofde mijn ogen niet !
De eerste woorden waren..."de volle maan..."!
Instinctmatig, keek ik naar de hemel...bijna volle maan !
Bijgelovig ben ik niet maar ik ben zeker dat alles een reden heeft
en dat toeval niet bestaat ! Dus verwacht ik veel van mijn lektuur...
Kleine boodschappen die ik eerst moet herkennen,erkennen en dan
aanvaarden vóór dat ik die in mijn leven kan plaatsen en aanpassen...
Maar buiten de spirituele boodschappen, geniet ik van de schrijfstijl
van Couperus vooral bij zijn bijzonder mooie beschrijvingen.
Daarom, wil ik ook enkele zinnen hier plaatsen :
Volle Maan in Java
De volle maan, tragies die avond, was reeds vroeg, nog
in de laatste dagschemer opgerezen als een immense,
bloedroze bol, vlamde als een zonsondergang laag achter
de tamarindebomen der Lange Laan en steeg, langzaam
zich louterende van hare tragische tint, in een vage hemel
op....
De maan, hoger geklommen, zich heller zilverende bij
hare stijging, bescheen de witte brug, de witte toko, de
witte kerk...
Een stroom van maneschijn vloot in de tuin, deed de
bloempotten opblanken, tintelde in de vijver, en tegen
de blanke lucht waren de waringins als mollig fluweel...
uit " De Stille Kracht " van Louis Couperus
In mijn "schatkaft", heb ik nog iets moois gevonden :
"Achterover geleund, genoten wij van de Indische avond.
De hemel een donker fluwelen koepel met sterren als
fonkelende diamanten en zo dichtbij dat het leek of je
ze kon aanraken.
Het zeewater was in het maanlicht als vloeibaar zilver.
En om dat alles de geur en betovering van de Indische
avond..." ( Onbekende auteur)
Een van onze lievelingsliedjes is Volle Maan van Leopold 3
(ook geen toeval )
Een heel gezellig weekend gewenst, aanvullend
met je maanverhaal een elfje op de maan.
- - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
BosrankjeStartte dit onderwerp04 okt 2009, 02:04Antwerpen9.308 berichten
Lieve vriendinnen,
Nele, wat een leuk gedicht over een diertje dat ik altijd zo graag zag !
Het was een soort "mascotte" gedurende vijf en twintig jaar (toen we
in de Eekhoornlei woonden )
bo'ke, heel blij je terug te zien in ons laar waar je altijd welkom
was en bent ! Een heel mooie tanka over de nieuwe maan ! Bedankt
en tot schrijfs....
bomike, hartelijk dank voor je prachtig elfje op de maan en je
lieve weekendwensen
Lieve herfstgroetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp04 okt 2009, 20:19Antwerpen9.308 berichten
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp05 okt 2009, 17:06Antwerpen9.308 berichten
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....