het stille middagnachtelijke
jij zucht, de laatste glimlach
legt zich in dag-verbonden
klinkt je spel en in de klank
die wordt geboren, vlij ik mij
in jouw hand; verloren
zwijgt de aandacht die zich kreunt
op het nog maagdelijk papier
in 't nu en hier, crescendo;
heel je adem zingt
in weer een bas
en in mij wordt het stil.
**********
sunset 07-01-2012
**********
Geïnspireerd door het muziek-stiltemoment tijdens het samenzijn van DichtersKringers op 07 januari 2012 in Waddinxveen. Ada, Piet bedankt voor jullie warme gastvrijheid en wie er niet bij was (kon zijn) heeft echt iets gemist.
De titel slaat terug op een werkelijk subliem en bijzonder uitgevoerd ‘Stille nacht, heilige nacht’ dat wij konden, mochten beluisteren.
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
