Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

nergens meer respect

nu, waar wijken stoffig vergaan
en oude mensen verloren lopen
huisraad op stoepen afgehaald,
vloeit de stad niet meer onderhuids
en viaducten, zonder waterbedding:
verdoofde bruggen die zich bij ons
leggen met gras in de mond en wij,
voor een plaats op het kerkhof
de waarborg reeds lang betaald,
geven wolken gebarsten glazen
- wij zijn enkel twee minus twee
en geen sporen meer, haltes ver-
plaatst naar een open oceaan
afgesloten zoals de maan, het uur

en wij: door riolen weggespoeld
vuil teruggeworpen op stranden;
water als donker zwart laken
**********
sunset 19-01-2012
**********

[sunset]

in de dag voelend
alsof gedachten
vlinders zijn

vleugelschemerend
door het blauw
van de zinnen
dwaalt liefde
door dromen

luistert naar
de tover
van woorden
**********
sunset 20-01-2012
**********

[sunset]

aflopende tijd

een wind huilt van alle kanten
de dagen wenend naar de horizon

reeds als kind doorkruiste ik
stormen en onweders
schonken meeuwen mij
hun veren als vleugels

achter de laatste berg
dalen de maanden
postume woorden
begeleiden mijn uitvaart
**********
sunset 21-01-2012
**********

[janx]

verwijderd

[sunset]

.
.
.
janx,
Eerlijk gezegd weet ik zo één twee drie niet wie zij zou kunnen zijn. Wat niet wiil zeggen dat ik haar niet ken.
Ik las het geciht met respectvolle aandacht en vind het persoonlijk tonend delend goed verwoord en daarnaast ook nog eens heel treffend.
Een heel fijne zaterdagavond gewenst en een vriendschappelijke groet, sunset
.
.
.

[janx]

verwijderd

[sunset]

.
.
.janx
Mij hoef je niet te overtuigen. Ik geloof, zelfs in het meermaals geboren worden. Maar, mag ik je vragen deze blog niet te willen gebruiken om gedichten te pas en te onpas te plaatsen. Af en toe een gedicht als geschenk vind ik prima. Maar het is niet de bedoeling dat er hier door anderen in frekwente mate gedichten geplaatst worden. Tenslotte is het een stekje die ik voor mij en mijn eigen gedichten gemaakt heb. Ik hoop dat je begrijpt wat ik wil zeggen en dat het absoluut niet negatief bedoeld is.
Oprechte warme vriendschappelijke genegenheid en nog een liefdevolle avond, sunset
.
.
.

[janx]

zoals je wilt Sunset. succes verder!

[sunset]

hemels

een lof op warmte van het bed
waar zich geen koude legt
op hitte van de huid

bewegen vingers snel
knopen hemden, bloezen open
wandelen vrijelijk
over boulevards van lijven

laten zuchten ontbranden
en ons opstijgen
tot in een hemel
**********
sunset 21-01-2012
**********

[sunset]

zo wil ik leven

ik leef; wanneer tijd mij leven laat
als overlevende van een ver lied
wil ik leven met opgetrokken wenkbrauwen
over aanvallen van woede, vuilspuiterij
zien zonder woorden te zeggen

en toch, als een muur op zijn fundament
een steen op zijn juiste plaats
wil ik leven
**********
sunset 23-01-2012
**********

[sunset]

één zijn

hemel en hel worden door de ziel
niet begrepen anders dan het zijn

daarom wil zij, moe van het dromen
in droeve koortsroes terug naar
haar oorsprong, de oude

zó als een steen tot rots wordt
de bodem het water draagt

één zijn met de aarde
**********
sunset 24-01-2012
**********

[sunset]

het wervelt door mijn hoofd (uit: gisteren)

een briesje streelt
mijn linker schouderblad
de lucht staat trillend
tussen woorden een kort trekken
als bij te ver uitgerekte spieren
in lauwe ogenblikken

- dit leven verveelt!
en meer wil je er
niet over zeggen -

ik slik mijn antwoord in
tot hij in mijn keel brandt
door mijn hoofd wervelt
als jij, voor je adieu zegt,
nog even om de hoek kijkt
in een verte verdwijnt
**********
sunset 25-01-2012
**********

[sunset]

gedichtendag 2012 - dromen van eerder

een noordenwind jaagt mij voorwaarts
- onder een donkere hemel buigen zich
troostloze bomen in een doodsstrijd

ik ren de raven na en inhaleer diep
- cannabis geeft me de kracht voor deze draf
en tussen struiken zilvert af en toe het nat

zwarte vleugels waken over oeverstenen
- ik echter hoor stromingen in de lucht
adem het mos, weemoed en koude sterren

herinneringen bezoeken me uit de verte
- de tijd kruipt slepend verder
in een schemer als rook over mijn ogen

draag ik een kleed van veren
- kraaien volgen, met slangende vuurtongen
word ik wachter in het dal der doden

mijn loodzware benen halen het oude in
- het wankelt, zoekt naar het einde, is verloren
ik steek het woordeloos voorbij en…
**********
sunset 26-01-2012
**********

[sunset]

dat kam van golven deelt

de zee, als lichte streep
en onbeweeglijk haar kleur
stijlvol zoals een hemel
in een transcendent
dat niet valt te ontcijferen;
de bomen: uitroeptekens
waar niets te horen valt
dan weeklagend gezang

- een messnee licht van maan
dat kam van golven deelt -

de zwarte klok van 't water
nacht, dag het koor van golven
als litanie, maar geen gebed
enkel aanbidding van niemand
niets ermee bedoeld, genoemd
dan 't zwijgen waar de wind
de zeilen leidt en in de avond
ook het simpele niet meer zijn
**********
sunset 27-01-2012
**********

[sunset]

een wandeling

langzaam wandel ik over
een bijna overwoekerd pad

licht komt mij tegemoet
eerst laat maar toch nog
vroeg genoeg

stronken houden zich
sinds maanden
met verwering bezig

bossen hebben nu eenmaal tijd

verre daken spreken
met het oude groen van weiden
schoorstenen met de weinige wolken

een boomschaduw kleurt
‘t verrotte lover van voorbije herfst
en mijn voetstappen volgen de oneffenheden

de wind draagt woorden naderbij
**********
sunset 28-01-2012
**********