Je weet
hoe prikkelbaar
mijn zinnen zijn
als jij schittert
aan de nachtelijke hemel
En ik verbittert
getroost door rode wijn
eenzaamheid tracht
te verdrijven
Bij kaarslicht en
een streepje maneschijn
zal ik je nederschrijven
Ik verzink in dromen
met beloken ogen
Een gevleugeld paard
komt plotseling aangevlogen
Pegasus voert je
op zijn rug
naar het sterrenveld
terug
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Lotte, bedankt voor je woorden, soms is het ontroeren, soms is het opbeuren...c'est la vie...
Zuske, bedankt voor je klikje. Terwijl ik in de tuin het onkruid wiedde en vlinders rond mijn oren fladderden, weerklonk de stem van Elvis uit de boxen van mijn cdspeler...I'm yours...en het inspireerde me tot bovenstaand gedicht!
Vandaag scheen de zon, dat doet ze wel elke dag, maar nu kwam ze door de witte watten wolkjes piepen...De thermometer steeg boven de 30°, een verademing na de voorbije grauwe dagen. Hoelang zal het duren? Voor morgen voorspellen ze alweer onweer.
C'est la vie...zo is het ook in het leven. Regen en zonneschijn. Zwarte en witte schapen.
Maar vandaag zag ik de witte...
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Even dag komen zeggen
'k Kom wel lezen maar zeg niet zoveel.
Toch is het hier steeds genieten van je mooie gedichtjes
Ben druk bezig met de vakantiefoto's op de topic te zetten
Een handdruk groet, met een hartje van Zweedse kinderen.