Spinsels van Alterego (2)
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Bo'ke
'honger naar schrijven' kan men dubbel interpreteren,
want voor mij omvat het schrijven tegelijkertijd ook het lezen.
Ik hou van literatuur in het algemeen,maar als Vlaming
uiteraard vooral van het werk onzer Vlaamse schrijvers.
Vooral biografische werken genieten mijn interesse.
Zelf schrijven is afhankelijk van de inspiratiebron,en die
is niet altijd zo bruisend.
Bedankt voor je bezoek in mijn topic,en je wens dat mijn
honger naar schrijven nog lang mag duren,want dat impliceert
tegelijkertijd de wens dat ik nog lang mag blijven leven.
We doen ons best,en het leven doet de rest.
Groetjes in vriendschap van ons beiden,
Rankje en Alter
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Lelietje-van-dalen
Ondanks regen en wind zo guur,
staat daar 't Lelietje-van-dalen,
al is 't dan maar van korte duur,
in Mei zo enig prachtig te pralen
Haar mooie tedere bekoorlijkheid,
in harmonie met lentefrisse odeur,
langs bos en tuin tentoongespreid,
is dit bloempje 'n echte charmeur
Die kleine melkwitzuivere klokjes,
ankerend aan dat rijzige stengeltje,
lijken wel donzige sneeuwvlokjes,
als strooigoed van 'n guitig engeltje
Lelietje-van-dalen,in je eigenheid,
weet je verliefde harten te winnen,
symbool van onbegrensde gulheid,
voor 'n langdurig innig beminnen
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
marleentje - Lid geworden op: 19 aug 2002, 13:18
- Locatie: nabij Antwerpen
Alterke en bosrankje,
Ik kom jullie even bezoeken met een boeketje vriendschapsbloempjes
marleentje
Ik kom jullie even bezoeken met een boeketje vriendschapsbloempjes
marleentje
Bedenk dat het nooit zo donker is,
of er is altijd wel een lichtpuntje...
of er is altijd wel een lichtpuntje...
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Beste Rankje en Alter,
wij wensen jullie een gelukkige meimaand!
Het Lelietje-van-dalen of het meiklokje is in Finland de nationale bloem.
De bloemen en de wortels worden in de farmaceutische industrie verwerkt, goed voor het hart naar het schijnt en gedroogde bloemen werden eertijds aan snuiftabak toegevoegd.
Maar opgepast, deze geurige geluksbrengertjes zijn erg giftig !
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Wat valt mij op deze mooie 1 Meimorgen hier te beurt?
Het bezoek van ons lieve Marleentje en dat van die poëet
van een Robbe aan mijn topic.
't Is me wel wat,om de Leading Lady van SenNet herself,
hier nogeens te mogen begroeten,terwijl ze geëscorteerd
wordt door de minstreel uit Poëzie en Prozaland.
Graag schenk ik bij wijze van dank dan deze virtuele
Meiklokjes op deze eerste dag van een hopelijk mooie Meimaand.
Groetjes in vrede,vrijheid,vreugde en vriendschap
Rankje en Alter
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Een blommeken
Daar zat, in 't gers, een blommeken
zoo liefelijk gedoken;
het hadde geerne, luide en lang,
zijn eigen woord gesproken.
De zonne zei: “Staat op, mijn kind,
ontluikt uwe oogskens, welgezind,
en lach uw' moeder tegen;
noch wind en zal er schade u doen,
noch hagelslag, noch regen!”
't Had wortels in den taaien grond,
dat blommeken verkoren;
en 't bloeide geerne, vrij en blij,
daar 't weunde en was geboren;
't zou menig lente kommen zien
't zou menig meidag omme zien,
en menig najaar sterven,
maar nooit en zou dat blommeken,
ten gronde toe, bederven.
De Leie liep er langs, zoo zoet,
zoo lavend, in heur loopen;
de vogel kwam er drinken bij,
en liederen verkopen;
de meiskens en de mannekens,
de Grietjes en de Jannekens,
ze kwamen en ze zagen
―'t hiet Vlaanderland!― dat blommeken
zoo geerne... in die dagen!
Guido Gezelle
Mijn Vlaanderen heeft zijn eigen taal
God gaf elk land de zijne
En laat ze rijk zijn, laat ze kaal
Ze is Vlaamsch en ze is de mijne!
Albrecht Rodenbach
Daar zat, in 't gers, een blommeken
zoo liefelijk gedoken;
het hadde geerne, luide en lang,
zijn eigen woord gesproken.
De zonne zei: “Staat op, mijn kind,
ontluikt uwe oogskens, welgezind,
en lach uw' moeder tegen;
noch wind en zal er schade u doen,
noch hagelslag, noch regen!”
't Had wortels in den taaien grond,
dat blommeken verkoren;
en 't bloeide geerne, vrij en blij,
daar 't weunde en was geboren;
't zou menig lente kommen zien
't zou menig meidag omme zien,
en menig najaar sterven,
maar nooit en zou dat blommeken,
ten gronde toe, bederven.
De Leie liep er langs, zoo zoet,
zoo lavend, in heur loopen;
de vogel kwam er drinken bij,
en liederen verkopen;
de meiskens en de mannekens,
de Grietjes en de Jannekens,
ze kwamen en ze zagen
―'t hiet Vlaanderland!― dat blommeken
zoo geerne... in die dagen!
Guido Gezelle
Mijn Vlaanderen heeft zijn eigen taal
God gaf elk land de zijne
En laat ze rijk zijn, laat ze kaal
Ze is Vlaamsch en ze is de mijne!
Albrecht Rodenbach
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Alter,
het ruikt hier lekker naar meiklokjes, hier beginnen ze pas te openen, ze zullen klaar zijn tegen Moederdag! Een blommeke van Guido Gezelle kende ik niet, heel graag gelezen.
Als dank voor jouw bijdrage aan Pol de Mont, een gedicht van Albrecht Rodenbach die we tegenkwamen op de Pol de Montwandeling.
gustilpe
DICHTERLIEFDE
Dat der liefde
diepe pijl
mij het hert doorgriefde,
sinds zoo lang een wijl;
dat der wonde
zalig kwaad
mij geen enkele stonde
rust noch vrede laat;
dit, al reedt gij uw spottend tergen,
poogt de dichter u niet te bergen:
Zweeg om der boerden schroom,
Den verliefden verried zijn eeuwige droom.
Dat mij de edele
boven al,
tot een minnevedele
niet verwijven zal;
doch mijns levens
offerand
medevoerde tevens
zij mijn zieleband
dit al reedt gij uw spottend tergen,
poogt de dichter u niet te bergen:
Ziet gij wel, die arme man
mint maar één maal, doch leeft of stervet er van.
ALBRECHT RODENBACH (1856 – 1880)
het ruikt hier lekker naar meiklokjes, hier beginnen ze pas te openen, ze zullen klaar zijn tegen Moederdag! Een blommeke van Guido Gezelle kende ik niet, heel graag gelezen.
Als dank voor jouw bijdrage aan Pol de Mont, een gedicht van Albrecht Rodenbach die we tegenkwamen op de Pol de Montwandeling.
gustilpe
DICHTERLIEFDE
Dat der liefde
diepe pijl
mij het hert doorgriefde,
sinds zoo lang een wijl;
dat der wonde
zalig kwaad
mij geen enkele stonde
rust noch vrede laat;
dit, al reedt gij uw spottend tergen,
poogt de dichter u niet te bergen:
Zweeg om der boerden schroom,
Den verliefden verried zijn eeuwige droom.
Dat mij de edele
boven al,
tot een minnevedele
niet verwijven zal;
doch mijns levens
offerand
medevoerde tevens
zij mijn zieleband
dit al reedt gij uw spottend tergen,
poogt de dichter u niet te bergen:
Ziet gij wel, die arme man
mint maar één maal, doch leeft of stervet er van.
ALBRECHT RODENBACH (1856 – 1880)
Laatst gewijzigd door gustilpe op 05 mei 2012, 17:08, 1 keer totaal gewijzigd.
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
-
elisa20 - Lid geworden op: 01 nov 2008, 18:10
- Locatie: Prov. Antwerpen
Dag alter,
Erg genoten van je leerzame info over
Pol van Ostaijen , het gedicht van Guido Gezelle ,
en van je Lente- gedichten
Prettig ..een diploma te krijgen !
Ook dank aan gustilpe, voor het gedicht 'dichterliefde'
van Albrecht Rodenbach
Lente groetjes,
elisa
Erg genoten van je leerzame info over
Pol van Ostaijen , het gedicht van Guido Gezelle ,
en van je Lente- gedichten
Prettig ..een diploma te krijgen !
Ook dank aan gustilpe, voor het gedicht 'dichterliefde'
van Albrecht Rodenbach
Lente groetjes,
elisa
Laatst gewijzigd door elisa20 op 02 jul 2012, 17:33, 1 keer totaal gewijzigd.
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Van de bloemkens die wilden wandelen gaan.
Veel bloemkens stonden in het veld,
en lachten naar de dalende zon.
Een kind, van moeder vergezeld,
kwam daar, en 't liep zoo veel het maar kon.
``Maar hemel! Ziet, hoe 't loopen kan!''
Riep 't madeliefken, ``ziet eens aan!''
``Van vreugd, mijn blaadje trilt er van;
O mocht ik mee met 't kindeken gaan!''
En allen riepen: ``Het zal geschieden!
Wij willen wij ook eens de wereld zien!''
En klein en groot, en rood en blauw,
zij trokken al hun wortelkens uit,
en trip en trap, en traag en gauw,
zij gingen heen door gras en door kruid.
De kleinst vielen onderweg,
maar toch, men kwam voor 't kindje zijn huis.
Men bleef eens staan, tot overleg,
en sloop dan binnen, stil als een muis.
De zonne daalde en stond ze af te spien,
en zeide, er bij pinkend: ``Wij zullen zien.''
En 't eene voor en 't ander na,
Zij kwamen al rond het beddeke staan.
De moeder zong van: ``tra la la...''
Terwijl was 't zonneke ondergegaan,
En bloemkens, die verstandig zijn,
zij sluiten dicht hun blaadjes dan toe.
Zoo deed zelfs 't kleine bleomenkijn,
en elk dan sliep, van 't wandelen moe...
En slaapt ons kindeken ook, misschien
zal 't morgen de bloemkens wakker zien!
Gentil Antheunis
Gentil Antheunis is de schoonzoon,
van Hendrik Conscience,gehuwd met diens
dochter Marie.
Gustilpe en Elisa bedankt voor het gewaardeerd
bezoek aan mijn topic.
Groetjes in vriendschap,
Rankje en Alter
Veel bloemkens stonden in het veld,
en lachten naar de dalende zon.
Een kind, van moeder vergezeld,
kwam daar, en 't liep zoo veel het maar kon.
``Maar hemel! Ziet, hoe 't loopen kan!''
Riep 't madeliefken, ``ziet eens aan!''
``Van vreugd, mijn blaadje trilt er van;
O mocht ik mee met 't kindeken gaan!''
En allen riepen: ``Het zal geschieden!
Wij willen wij ook eens de wereld zien!''
En klein en groot, en rood en blauw,
zij trokken al hun wortelkens uit,
en trip en trap, en traag en gauw,
zij gingen heen door gras en door kruid.
De kleinst vielen onderweg,
maar toch, men kwam voor 't kindje zijn huis.
Men bleef eens staan, tot overleg,
en sloop dan binnen, stil als een muis.
De zonne daalde en stond ze af te spien,
en zeide, er bij pinkend: ``Wij zullen zien.''
En 't eene voor en 't ander na,
Zij kwamen al rond het beddeke staan.
De moeder zong van: ``tra la la...''
Terwijl was 't zonneke ondergegaan,
En bloemkens, die verstandig zijn,
zij sluiten dicht hun blaadjes dan toe.
Zoo deed zelfs 't kleine bleomenkijn,
en elk dan sliep, van 't wandelen moe...
En slaapt ons kindeken ook, misschien
zal 't morgen de bloemkens wakker zien!
Gentil Antheunis
Gentil Antheunis is de schoonzoon,
van Hendrik Conscience,gehuwd met diens
dochter Marie.
Gustilpe en Elisa bedankt voor het gewaardeerd
bezoek aan mijn topic.
Groetjes in vriendschap,
Rankje en Alter
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen
Uw kusjes
Uw kusjes hippen en springen
als vogeltjes op mijn lippen:
ik hoor ze er hun wijsjes zingen,
ik laat ze er zich laven en nippen.
Dan slaken de mijne hun vleuglen
en zweven hun zusteren tegen.
Wel poog ik hun vlucht te beteuglen:
zij fladdren al halverwege.
En zo vaak zij elkander genaken,
zie ik - hoe duidlijk - twee vlammen,
hartsvormig verschijnen, en blaken
met rozig opkrullende kammen....
Uw kusjes hippen en springen
als vogeltjes op mijn lippen:
ik hoor ze er hun wijsjes zingen,
ik laat ze er zich laven en nippen.
Pol de Mont (1893)
Liefs van je Rankje xx
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Altertje,
vorige week bezocht ik Maastricht....ook deze oude (moderne) kerk....
Een oude kerk vol boeken
rekken vol lettergewicht
die kan je gaan bezoeken
in 't hartje van Maastricht !
De kooplui in de tempel
zijn van moderne stempel
Maar als het moet
dan vind ik boeken beter
dan vind ik boeken goed
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
