Elisa, flarden van gedichten blijven me bij.
Meestal tekende ik ze op met een min of meer volledige vermelding
van de bron. Bij dat laatste helaas niet.
Vroeg of laat vind ik het wel terug.
Bedankt dat je voor mij wou zoeken!
Petros, bedankt voor je bezoek en voor je vrolijke petjeswuiver!
Yorkske, mysterieus plaatje dat je bracht! Speciaal!
Neske, ik zoek naar je topic maar vind niets.
Bedankt om te komen lezen!
Elleke, herinneringen zitten soms diep opgeborgen.
Ze worden weer levendig door een foto, een lied of een ander toeval...
Bedankt dat je zag en luisterde...een goed verstaanster
heeft maar een half woord nodig...
************************************************************
Morgen weer in het gareel!
Het kleurige kaftpapier en de etiketten zijn gisteren al met groot jolijt bij oma "geleverd", de nieuwe schoenen in geuren en kleuren beschreven, de gekochte mappen tentoongespreid, het menuutje voor morgen al besproken en goedgekeurd, de opvangdagen voor komende week geregeld net zoals zoveel andere dingen in het begin van een schooljaar.
Adieu, zalige aan geen tijd gebonden vakantie!
Hup, hup, we gaan er weer voor!
************************************************************* Nee, geen rijmpje over die eerste schooldag,
iets heel anders!
Kaartspel
Voor hun hol zaten vier konijntjes
zich stierlijk te vervelen
tot er ééntje riep: "Hé, laten we
een kaartpartijtje spelen!"
Dat vonden ze een cool idee,
ze schaarden zich in een kring
omheen een reuzenpaddenstoel
verdeelden de kaarten onderling.
Al na het eerste spel
ontstond kabaal voor tien.
Een oude, grijze, wijze uil
had zoiets nooit gezien.
Ze schreeuwden, raasden en tierden,
één kreeg een dreun op zijn kop.
Die at, hoe is dat mogelijk!
de klaverkaarten op.
Van toen af konden de konijntjes
nooit meer met de kaarten spelen
en daarom zitten ze nu voor hun hol
zich stierlijk te vervelen.
J.S.
Janina
Septembergroetjes van Janina!
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
22 gedichtjes van Pol de Mont vond ik op het net
helaas niet dat van die wandelaar die geen blad deed kraken...
Leuk van die konijntjes die de klaveren opsmulden
ze wisten wel wat gezond was, konijntjes lusten geen koeken
denk ik...alhoewel, er zullen ook wel snoepers tussen zitten
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Janina
Weer heel mooi, geschreven van het kaartspel ik wou dat ik het ook zo kon.,
Nu het nog een mooie nazomer is moeten wij er nog maar wat van profiteren hé, voor zolang het nog duurt.
Ik wens je nog een fijn weekend en een fijne avond
groetjes van Yna
Robol,
Laat die konijntjes maar snoepen van de klavers en desnoods van de koek(j)es
zolang ze de hartes niet oppeuzelen want dan ben ik mijn hartenheer kwijt!!!
Bedankt dat je voor me zocht naar het gedicht.
Bij alles wat ik nog opschrijf, zal ik duidelijk de bron noteren hoewel dat geen garantie
is dat ik het op Internet terugvind.
Yorkske, heerlijk toch dat het leven soms een feest kan zijn!
Geniet ervan!
Lieve Yna, doe wat je graag doet.
Als je je lat steeds hoger legt, komt er een limiet die niet
meer overschreden kan worden.
Niet omkijken, DOEN!
Ria, een jaar?
Als kind duurt het een eeuwigheid.
Ik vind het fijn dat je bij me lezen kwam!
****************************************
Kwarteltjes
In de kleine voliëre van mijn kleinzoon hebben de dwergkwarteltjes
hun nestjes uitgebroed.
Ontzettend boeiend om te kijken hoe die makes met hun en andermans kroost
omgaan.
De kleintjes, net uit het ei, nog veel kleiner dan de fake paaskuikentjes
die je per dozijn kan kopen, vastgeprikt op een kartonnetje, wemelen door elkaar.
"Kwarteltjes van kwik..."
In één van de nestjes bleven twee verlaten eitjes achter.
Mama kwartel had zorg genoeg en negeerde die eitjes.
Mijn kleinzoon wou weten of...
Hij brak de twee verlaten eitjes en haalde er twee levende kuikens uit.
Ze werden ondergebracht in een kleine vogelkooi met warmtelamp.
Eén van de prematuurkes overleefde het niet!
Het andere wordt gevoed en verzorgd door mijn dochter. Als het haar stem hoort,
begint het te piepen, het kan amper rechtstaan maar in dat minuscule lijfje
zit een enorme levensdrang.
Velen zouden zich afvragen waar mijn kroost mee bezig is,
soms kan ik het ook moeilijk begrijpen maar als ik zie
hoe teder ze zorgen en al gezorgd hebben om pril leven een kans te
geven, ja, dan smelt ik!
En dat geldt niet alleen voor diertjes!!!
Zij zijn even bewogen door het leed van de zwaksten in deze wereld.
*********************************************
En die kwarteltjes deden me aan dit gedicht denken....
Ooit was het één van de vele gedichten die we moesten onthouden.
Zoals het indertijd opgeschreven werd, is de spelling mij vreemd
maar dat doet niets af aan de gedachte en de inhoud.
Een kwartelkuiken....
Dàààg, of liever, slaap wel!
Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)