http://www.kerkinnood.be/qaraqosh-2-jaa ... -12-dagen/
Qaraqosh: 2 jaar, 2 maanden en 12 dagen …
Op 6 augustus 2014 werd de vlakte van Nineve overspoeld door de strijdkrachten van IS. Dit betekende het begin van een periode van verbanning voor de meer dan 100.000 christenen die daar woonden. Een week later bezochten vertegenwoordigers van de internationale katholieke hulporganisatie en pauselijke stichting Kerk in Nood de Koerdische hoofdstad Erbil, waar vele van die christenen een toevlucht hadden gezocht. Ze troffen er talrijke inwoners aan die uit de stad Qaraqosh waren gevlucht. Dit was de meest bevolkte stad in de vlakte van Nineve, met zowat 50.000 inwoners, nagenoeg allemaal christenen, en 10 christelijke kerken. De mensen hadden alles moeten achterlaten en op de vlucht moeten slaan om het vege lijf te redden.
Twee jaar, 2 maanden en 12 dagen later bereikte ons het nieuws van de bevrijding van Qaraqosh. Dat vervulde ons met immense vreugde. Johannes Heereman, uitvoerend president van Kerk in Nood, was bijzonder emotioneel toen hij het nieuws voorlas: “Qaraqosh is vrij! – en het ziet ernaar uit dat ook delen van de naburige gemeenschappen Bartella en Karamlesh werden bevrijd. Dit zijn allemaal namen die in de afgelopen twee jaar zo tegenwoordig zijn geweest in onze gebeden”, voegde hij eraan toe. Volgens een bericht van Emanuel Youkhana van de organisatie CAPNI, boden de strijders van IS niet echt weerstand, maar trokken ze zich terug en lieten alleen maar enkele sluipschutters achter.
De mensen van Qaraqosh, een stad die ook gekend is onder de naam Baghdida, weten met hun vreugde geen blijf nadat ze het nieuws hebben vernomen en de sociale netwerken worden overspoeld met videofilmpjes en foto’s van mensen die vieren, zingen en bidden. Maar de afgelopen twee jaar en twee maanden hebben de levens van de inwoners grondig veranderd. Dankzij sociale media als Facebook en Whatsapp is het niet moeilijk om contact te leggen met een aantal van de personen met wie we de ervaringen uit de voorafgaande periode vol angst en leed kunnen delen. Aded, die op die dag een zoon en een neef verloor – beiden gedood door een granaat die in de tuin van hun huis terechtkwam – vluchtte naar Frankrijk met zijn vrouw en dochter, die daar een medische behandeling ondergaat.
Daardoor moest hij twee jaar wachten, terwijl de rest van zijn gezin en zijn ouders in Erbil achterbleven. “Vandaag zijn alle christenen die in die regio woonden heel blij, maar toch maken we ons zorgen over de toekomst. Mensen zijn bang om naar hun huizen terug te keren en ze zullen niet teruggaan tot er internationale strijdkrachten ter plaatse zijn om hen te beschermen”, zegt hij.
Martin was seminarist toen hij gedwongen werd om uit Qaraqosh weg te vluchten. Enkele weken geleden werd hij tot priester gewijd en het nieuws bereikte hem tijdens een bezoek aan Bagdad. “Het eerste wat ik wil doen, is God danken. Ik ben zo gelukkig. Ik geloofde er altijd in dat dit op een dag zou gebeuren, maar ik kan haast niet wachten om de stad met eigen ogen te zien. Toen ik het nieuws hoorde, dacht ik: het goede heeft het kwade overwonnen. God wil zijn volk niet langer ongelukkig zien. Hij wil dat we blij zijn. We zijn bijzonder blij en we bidden dat we op een dag naar onze huizen zullen kunnen terugkeren. Nu zijn de ogen van de hele wereld op Mosoel gericht”, vertelde hij ons.
OPEN LINK BOVENAAN VOOR HET VERVOLG.
EN VOORAL LATEN WE BIDDEN OPDAT IS UIT IRAK WORDT TERUG GEDRONGEN WAAR ZE HUN KALIFAAT HADDEN GEBOUWD.
Qaraqosh: 2 jaar, 2 maanden en 12 dagen …
Op 6 augustus 2014 werd de vlakte van Nineve overspoeld door de strijdkrachten van IS. Dit betekende het begin van een periode van verbanning voor de meer dan 100.000 christenen die daar woonden. Een week later bezochten vertegenwoordigers van de internationale katholieke hulporganisatie en pauselijke stichting Kerk in Nood de Koerdische hoofdstad Erbil, waar vele van die christenen een toevlucht hadden gezocht. Ze troffen er talrijke inwoners aan die uit de stad Qaraqosh waren gevlucht. Dit was de meest bevolkte stad in de vlakte van Nineve, met zowat 50.000 inwoners, nagenoeg allemaal christenen, en 10 christelijke kerken. De mensen hadden alles moeten achterlaten en op de vlucht moeten slaan om het vege lijf te redden.
Twee jaar, 2 maanden en 12 dagen later bereikte ons het nieuws van de bevrijding van Qaraqosh. Dat vervulde ons met immense vreugde. Johannes Heereman, uitvoerend president van Kerk in Nood, was bijzonder emotioneel toen hij het nieuws voorlas: “Qaraqosh is vrij! – en het ziet ernaar uit dat ook delen van de naburige gemeenschappen Bartella en Karamlesh werden bevrijd. Dit zijn allemaal namen die in de afgelopen twee jaar zo tegenwoordig zijn geweest in onze gebeden”, voegde hij eraan toe. Volgens een bericht van Emanuel Youkhana van de organisatie CAPNI, boden de strijders van IS niet echt weerstand, maar trokken ze zich terug en lieten alleen maar enkele sluipschutters achter.
De mensen van Qaraqosh, een stad die ook gekend is onder de naam Baghdida, weten met hun vreugde geen blijf nadat ze het nieuws hebben vernomen en de sociale netwerken worden overspoeld met videofilmpjes en foto’s van mensen die vieren, zingen en bidden. Maar de afgelopen twee jaar en twee maanden hebben de levens van de inwoners grondig veranderd. Dankzij sociale media als Facebook en Whatsapp is het niet moeilijk om contact te leggen met een aantal van de personen met wie we de ervaringen uit de voorafgaande periode vol angst en leed kunnen delen. Aded, die op die dag een zoon en een neef verloor – beiden gedood door een granaat die in de tuin van hun huis terechtkwam – vluchtte naar Frankrijk met zijn vrouw en dochter, die daar een medische behandeling ondergaat.
Daardoor moest hij twee jaar wachten, terwijl de rest van zijn gezin en zijn ouders in Erbil achterbleven. “Vandaag zijn alle christenen die in die regio woonden heel blij, maar toch maken we ons zorgen over de toekomst. Mensen zijn bang om naar hun huizen terug te keren en ze zullen niet teruggaan tot er internationale strijdkrachten ter plaatse zijn om hen te beschermen”, zegt hij.
Martin was seminarist toen hij gedwongen werd om uit Qaraqosh weg te vluchten. Enkele weken geleden werd hij tot priester gewijd en het nieuws bereikte hem tijdens een bezoek aan Bagdad. “Het eerste wat ik wil doen, is God danken. Ik ben zo gelukkig. Ik geloofde er altijd in dat dit op een dag zou gebeuren, maar ik kan haast niet wachten om de stad met eigen ogen te zien. Toen ik het nieuws hoorde, dacht ik: het goede heeft het kwade overwonnen. God wil zijn volk niet langer ongelukkig zien. Hij wil dat we blij zijn. We zijn bijzonder blij en we bidden dat we op een dag naar onze huizen zullen kunnen terugkeren. Nu zijn de ogen van de hele wereld op Mosoel gericht”, vertelde hij ons.
OPEN LINK BOVENAAN VOOR HET VERVOLG.
EN VOORAL LATEN WE BIDDEN OPDAT IS UIT IRAK WORDT TERUG GEDRONGEN WAAR ZE HUN KALIFAAT HADDEN GEBOUWD.
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
