Levenssprokkels door de jaren heen.

Ik weet nog hoe blij we als kinderen waren
Als we plots hier of daar in een bloem
een klein onoogelijk diertje ontwaarden
rood met zwart,onnodig dat ik het noem.

We namen het zachtjes in onze hand
deden ze dicht en schudde ermee
Hielden ze tegen onze kinderwang
een wens behoorde tot het ritueel

Dan heel voorzichtig en nieuwsgierig
ontvouwden we de hand keken ernaar
Op zoek naar een hele kleine gele stip
Want dan werden de wensen waar.

Blij en gelukkig lieten we het diertje vrij
soms wou het al eens koppig blijven
dan bliezen we zacht over het rugje uit
tot het z'n vleugeltjes mooi uitspreide.

Lief,
weer mooi verwoord en ja het roept ook herinneringen op uit mijn jeugd...Wij noemden het Lieveheersbeestje...lievevrouwebisteke, ik weet niet of dat alleen in onze streek zo was...Als wij het diertje lieten vliegen, vanaf het topje van onze vinger, dan zeiden we: "Lieve Vrouwke, vlieg naar de hemell!"...

Robbe

Ik zet de deur van mijn hart voor je open
zo kan je ongeremd even binnenlopen
Neem rustig de tijd ,niets moet alles mag
weet dat ik van jou alleen jezelf verwacht.
Geen mooie, geveinsde, onechte woorden
ze wekken gevoelens die vreselijk storen
Liever 'n glimlach, een arm om mijn schouder
die warmte brengt in plaats van dat koude.
't Gevoel van samenhorigheid ,verbondenheid
Verstaan zonder woorden,stille tederheid.

Ik wandel door eenzame straten
op zoek naar rust en naar jou
Maar alles ligt hier zo verlaten
waar ben jij waar ik zo van hou.

De zon brand fel op m'n schouders
in mijn hart blijft alles toch zo kil.
Mijn geest verward en gelouterd
helemaal niet zoals ik 't graag wil.

Wat is er toch gebeurd met ons
waarom die ijselijke vele stiltes.
Hoe draaien wij de dingen om
tot geluk dat ons altijd vervulde.

lief schreef:
Ik zet de deur van mijn hart voor je open
zo kan je ongeremd even binnenlopen
Neem rustig de tijd ,niets moet alles mag
weet dat ik van jou alleen jezelf verwacht.
Geen mooie, geveinsde, onechte woorden
ze wekken gevoelens die vreselijk storen
Liever 'n glimlach, een arm om mijn schouder
die warmte brengt in plaats van dat koude.
't Gevoel van samenhorigheid ,verbondenheid
Verstaan zonder woorden,stille tederheid.

Lief

Kom even bij je binnen gelopen
de deur stond open
ik zal geen lieven woorden geven
ik kom maar even
ik zie je naam
bij wie het nodig heeft overal staan
je geeft steun in verdriet
als bij iou het nodig is vergeet mij niet
ik voel wat je bedoeld
je geeft mensen een goed gevoel

groetjes

Herman

Wees aardig voor een ander...is een ander aardig voor jou

Lieve Lief,
soms moet je even zoeken
waar je zomaar mag binnen stappen
je kijkt dan om duizend hoeken
om aan de drukte te ontsnappen.

Dan zie je plots een deurtje open staan
en het nodigd je zomaar uit
Je bent met iedereen begaan
en soms zelfs een therapeut.

Graag kom ik telkens weer
om te lezen wat je bezig houdt
soms is het een leer
en soms klinkt het zo vertrouwd.

Dat wou ik nu even kwijt
het was me een eer
neem nu afscheid
en schrijf tot de volgende keer!

Knuf
xxx *BiBi*

Troosteloos grijs is de lucht
en ik ...zit hier en zucht.....
De Meimaand is haast voorbij
toch is het weer nog niet blij.
Hoe hou je de zon in je hart
als ze zelden eens naar je lacht.

Je moet je beschermen tussen
vier, hoge stenen muren.
Het gevoel steeds wil sussen
't kan niet lang meer duren.
Steeds weer dat grote verlangen
naar betere tijden.
Dat je de was kunt uithangen
zonder plensbuien.?????????

Lief,

Een jaar of twee geleden was het voorjaar slecht
maar daarna heeft de zon gebrand, het is echt
nu zit je treuren over je was
het regende zeker toen ik dat las
wees maar nu niet zo treurig
de natuur hesteld zich altijd fleurig
juni,juli,augustus en september
dat zijn de zomermaanden remember
dus even moed
dan komt heus wel goed

warme groet
herman

Wees aardig voor ander...is een ander aardig voor jou

De mooie gouden korenvelden
van weleer in ons Kempenland.
Zijn verdwenen zonder melden
in een of andere gedrukte krant.

Het golvend wiegen van de aren
bij het stille zuchten der wind.
Terwijl hij ook blies in mijn haren
dat vond ik overheerlijk als kind.

Des zondags na het middageten
dan wandelde wij met ons gezin.
Daar dikwijls uitgelatend spelend
wie de eerste klaproos vind,wint.

En eerst vertelden de rode blaadjes
je ziet me graag of misschien niet.
En met het overgebleven stempeltje
maakte we een sterretje ;o zo lief

Kom eens hier, mijn lieve maat.
het is al wel een beetje laat.
Maar het dagje loopt nog even
wil ons graag nog wat doen leven.
Doe maar vlug je jasje aan
zo kunnen we even buiten gaan.
Hoor hoe stil en rustig het is
kijk een reetje of heb ik het mis.
Voel jij ook die vrede des avond
of dat God hem zelve zond.
Terwijl daarboven het maantje lacht
net alsof hij houd voor ons de wacht.
Zie de zon ginds rood verdwijnen
zou zij morgen weer verschijnen.
Vind je niet dat we gelukvogels zijn.
ik hou van jou en jij van mij.

Ik loop alleen door Haspegouwse velden
even hoor ik stemmen die mij vertellen.
Zie je hoe groot de natuur hier kan zijn
akkers verweven in een kleurentapijt
De zon staat hoog ,zend weldadige warmte
af en toe een wolkje maant aan tot kalmte.
Ik wandel rustig ,één met moeder aarde
dat heeft voor mij ongekende waarde.
Opeens word het donker en ook wat kil
een regenbuitje niet echt wat ik wil.
Ik draai me om ,terug naar warmere oorden
maar opeens zomaar.. beginnen ze te bekoren
Die regendruppels heel zacht op mijn gelaat
alsof iemand een speciaal sproeiseltje maakt.
Ik hef mijn gezicht heel gretig naar omhoog
stel het aan een weldadige massage bloot.
Dankbaar wat zomaar gratis word gegeven
ben ik ook blij met regen in mijn leven.

Fijn dat mijn hoekje word ingekleurd
door maatjes van het scherm.
Ik kan me al niet meer inbeelden
dat er ooit een tijd was zonder.


Ik droom van een leven zonder pijn
waar alle mensen gelukkig zijn.
Waar niemand moet huilen of treuren
alleen aangename dingen gebeuren
Waar niemand grote honger heeft
en blij kan zijn met wat leven geeft.
Waar mensen mekaar niet doen lijden
alleen kunnen hopen op betere tijden.
Waar niemand eenzaam zit in een hoekje
al lang te wachten op vriendlijk bezoekje.
Maar dromen zijn bedrog ,zo zegt men.
En ik weet wel beter ,'t is niet voor morgen.
Dus tracht ik op mijn eigen manier.
Hier te zorgen voor een beetje plezier.
Zo met een aantal ingegeven woorden.
Jullie gedachten heel even te verstoren.
Want al bij al valt het leven wel mee.
ook is het niet altijd peace en vree.

Ik ben heus Stefanie van Monaco niet.
Een circusgebeuren dat ik heel graag zie
Is een mooi danseresje op een koord
Zo een heel klein beetje naar omhoog.
Vol bewondering hield ik als klein kind
haar in de gaten bij iedere beweging.
Hoe dat ze zo sierlijk voorwaards gleed
heel ongedwonden,vrij naar het leek.
Rank, slank en dartel, luchtig gekleed
Ik kon 't niet vatten hoe ze dat deed.
Soms had ze 'n stok in haar handen.
Of 'n parasolletje met kleurijke banden.
Ik liet me dromend al mee gaan zweven.
zou op een of andere manier dat beleven.
Dus tututje gemaakt van'n stukje gordijn.
vond van mezelf dat ik er ook mocht zijn.
Mijn broer en mijn zus tot helpers gedoopt.
zorgden dat geluk op succes werd vergroot.
En dan begon ik aan het uiteindelijke werk.
De bovenste buis van mijn broertjes bed.
werd terrein van bovenkinderlijke krachten.
Jongens toch .wat hebben we hierbij gelachen.
Maar zo gemakkelijk als het toen ook leek
ik raakte niet ver ,viel wel honderd keer.
Tot ons ma, zonder pardon ons tot orde riep.
jij mag dromen, maar verniel mijn luster niet.
Dus weeral een illusie die niet overleefde
ik verder op zoek naar 'n doel in mijn leven.

Ik was destijd amper zestien
had nog niet veel gezien.
Echt groen achter de jonge oren
Vieze dingen mochten ze niet horen.
Maar ,ja ,zoals dat in het leven gaat
Wilde ik weten naar het hoe en 't waar.

Voor voorlichtingsboekjes was
er geen geld .
Aan ma kon je 't niet vragen dat
werd je verteld.
Dus trok je je plan en ging op zoek
heel stiekem.
Reed ik met mijn jongere broer
naar cinema Rex.

Want daar hingen vurige prentjes
van mooie deerne.
Veelvudig zomaar tentoongesteld
in povere kleren.
Waar de borstjes het mannenoog
moest verwennen.
Was op diplomatische wijze een
plakkertje gekleeft.

En het plezier was enorm groot
al was er niets te zien.
De verbeelding bij dat bedekte bloot
gaf inspiratie ongezien.
Met een oog naar beeldekens kijken
en d'andere op straat.
Er moest eensiemand voorbijrijden
die ons zag ,voorwaar.
Dit alles zijn mooie herinneringen
aan een boeiende tijd.
Nostalgische ,lieve mijmeringen
die bij gebleven zijn.
En elk van mijn broers of zussen
ieder op zijn mannier.
Van hen kreeg ik gratis levencursussen
dan al eens zonder of met plezier.

Brigit Bardot.