gedichten - achtergronden- roerselen

.



De dichter is een koe



Gras... en voorbij het grazen
lig ik bij mijn vier poten
mijn ogen te verbazen,
omdat ik nu weer evengrote
monden vol eet zonder te lopen,
terwijl ik straks nog liep te eten,
ik ben het zeker weer vergeten
wat voor een dier ik ben - de sloten
kaatsen mijn beeld wanneer ik drink,
dan kijk ik naar mijn kop, en denk:
hoe komt die koe ondersteboven?
Het hek waartegen ik mij schuur
wordt oud en glad en vettig op den duur.
Voor kikkers en voor kinderen ben ik schuw
en zij voor mij: mijn tong is hen te ruw,
alleen de boer melkt mij zo zalig,
dat ik niet eenmaal denk: wat is hij toch inhalig.
's Nachts, in de mist, droom ik gans onbewust
dat ik een kalfje ben, dat bij de moeder rust.


Dit beroemde gedicht van Achterberg wordt doorgaans gelezen als de uitwerking van de metafoor die al in de titel wordt uitgedrukt. De dichter, die vooreerst algemeen (‘De dichter’) met een koe wordt geïdentificeerd, verschijnt in het gedicht als ik, als geïndividualiseerde, sprekende koe, die zich bezint over haar eigen gedrag en haar eigen gedachtengang en die bovendien commentaar levert op de houding van anderen tegenover haar (en vice versa): kikkers, kinderen, de boer.





M'n beste denook,

Ik kan me vinden in jouw antwoord.
Laten we de uitleg maar aan de wetenschappers,
zoals de heer Hugo Brems, hoogleraar aan de KULeuven.

Ik pleit voor ons, lezers, om te genieten.
En er is voor iedereen wel wat.
Te veel aan keuze.


Maar als ik je een erg toegankelijke dichter mag aanraden
met een heerlijke bundel,
dan is dat: "Verzamel de liefde" van Bart Moeyaert.

Dit is GEEN kluif voor professoren,
maar een stil genot voor lezers.

Een goedennacht nog aan alle 'koeien' en lezers ...

Uvi








Toevoeging van een PS.

Om je een idee te geven, dit schreef ik vanavond nog
op een andere site, onder een gedicht.
Waar het normaal is dat men een commentaar schrijft.

Geschreven 'in tempore non suspecto'.



Beste Aha,
Wellicht ook bij jou, heb ik een gedicht al wel eens vergeleken met een aquarel.
Iedere streep verf moet immers niet verklaard of uitgelegd te worden. De titel zit dus snor.

Maar voor deze 'knotsgekke bedoening'
moet je al het statuut van 'Weirdo' hebben om mee te kunnen, vermoed ik.

Gelukkig is 'poëzie' geen weten-schap, geen optelling.
Want je kent nooit de uitkomst van de optelsom.

Ik wil me graag laten verwarren door jou.
Versta je niet, maar vind je goed. Meer moet dat niet zijn, zeker?

Uvi of Ufo

Beste Denook en Uvi,

'k Ben helemaal akkoord met wat jullie zeggen want ieder
leest, begrijpt (soms ook niet) en voelt op de eigen manier.
Gelukkig vind ik !
Dit juist maakt schrijven en lezen zo interessant, boeiend
maar ook onverwacht,verwarrend en zelfs mysterieus !

Ik herkende heel veel van mijn belevenis als zwemster in
het gedicht van Paul Snoek met het verschil dat ik mij
identificeerde als een vogel gedragen door de wind in een
soort "apesanteur" en daarom voel ik zo goed zijn laatste
zin aan : " zwemmen is een beetje bijna heilig zijn ".

Nog bedankt voor jullie antwoord en een prettige nacht.

Groetjes van Alter en liefs van B srankje

P.S.En Alterego voegt er nog aan toe:

Het citeren van een gedicht(?!)en/of citaat van Paul Snoek
zou wel eens tot een verkeerde indicatie kunnen geleid hebben.
Als allusie op "Een zwemmer is een ruiter" neem ik de
vrijheid te schrijven:

Een dichter is een boer

Waar de dichter schrijft,ploegt de boer
vol betrachting naar zinvolle veredeling
zaaiende hopen hoop,naarstig elk op toer
gedreven zoekend enigerlei ontwikkeling.

Alterego

Gegroet,

'EEN ZWEMMER IS EEN RUITER'
Als het even mag, wil ik ook een verklaring geven, door en met mijn ogen gezien.
Beide hebben een soort verbondenheid, en zijn toch onafhankelijk.
Een zwemmer is één met het water, het water houdt hem drijvende, hij bepaalt zelf hoe vlug hij wil gaan.
Het paard draagt de last van de ruiter, terwijl de ruiter toch de teugels bespeelt.

Misschien zegt het iets over mezelf.
Groetjes.[/code][/quote]

Denook
hier kan men uren lezen en
WAT INTERESSANT ZEG!!!

Ik kom heel vaak, maar heb niet altijd de tijd
om een boodschap achter te laten.

Maar weet ik volg je en lees je!!
Het is prachtig!

'k Wens jou dan ook voor deze Paasdagen
VREDE EN ALLE GOEDS en
MOCHT HET JE GOED GAAN DENOOK!

Hartelijke feestwensen en vooral van harte DANK!
johanamaria

dag denook, ik begin nu maar seniorennet stilletjes aan te ontdekken. De rubriek poezië, spreekt me heel erg aan. Ik ben ook tot voor kort een computeranalfabeet geweest. Dus mooie kaartjes moet je van mij niet verwachten. Je bent wel eens onverwachts bij me langs geweest, herinner je je me nog. Die bezorgde moeder (hilde) die zoveel van haar dochter houdt. Je hebt me toe een opkikkertje geschreven. En nu, vandaag was ik weer op ontdekking en kwam op jou terecht. (beeldspraak). Echt prachtig, hoe jij woord en taal kunt gebruiken. Dat wou ik je even laten weten en ook natuurlijk dat ik was langsgeweest. En nog langs zal komen, want je schrijft heel mooi. Groetjes Hilde m.

met veel dank aan jure, uvi, alter + bosrankje,
jely-jeppo, johana-maria en hilde m, om niet alleen
eens langs te komen, doch ook nog een spoor achter
te laten.
Ik tel altijd het aantal langskomers tussen twee
schrijfsels van mij in. Dat valt best mee; maar dit
keer zijn er dus ook velen die een bewijs van
hun langskomen neerschreven; dat doet 'deugd'
( 'oh ijdelheid' ) - echt waar.
Ik zal dus op de ingeslagen weg blijven doorgaan
en ( - hoewel ik zelf geen dichter ben, zoals de
meesten wel weten -) mijn interesse voor taal
en poëzie nog aanscherpen en regelmatig hier
een indruk weergeven.

groeten in vriendschap - -denook - -


aan allen een fijn, vrolijk, ontspannend ...
doch ook ZALIG Paasfeest gewenst, met ZALIG
in zijn meest waardevolle betekenis!

piepje

Beste Denook

Ik wens je een vrolijk Paasweekend !

Robbe

vanwege Leo en Ria

We worden bijna overtuigd dat de tijd van toen de
'goeie ouwe tijd was' - al is dit niet waar - of misschien
toch...

Je doet me twijfelen Give.






Beste denook,

deze woorden zijn je niet vreemd.

Twijfel!

Het moet niet makkelijk zijn voor een wiskundige
om twijfel toe te laten.
Een schrijver daarentegen leeft van twijfel.

Wees dankbaar dat de twijfel binnen sluipt
tussen de exactheid van je berekeningen.

Zonder twijfel, hadden we nooit filosofen gekend.
Wellicht zelfs geen wetenschap.

Nog een mooie avond.

Uvi

Ben vier dagen naar zee geweest.
Enkele ergernissen:
- de frequentie van de kusttramritten was veel te klein;
op iedere tram waren de mensen als haringen 'verpakt'
- de haringen op de tram waren meestal erg onbeleefd;
ze bleven met vijftien vóór de deuropeningen staan en
vertikten het om even door te schuiven in de gang. Toen ik
daar een paar beleefde opmerkingen over maakte kreeg
ik als antwoord dat ze vlug moesten afstappen; dat deden
ze dan ook, ... negen halten verder
- de Sint Pieter- en Pauluskerk was weer eens gesloten;
bij mijn talrijke bezoeken aan Oostende heb ik ze nog maar
één keer toegankelijk voor de bezoekers geweten. Het was
dan wel voor mij een bijzondere gebeurtenis: de huisorganist
speelde er toevallig de mooie 'prelude, fuga en variaties'
van Cesar Franck. Dit is een muziekwerk waar ik door
'gedrogeerd' geraak. Ken je dat? Gedrogeerd geraken door
muziek! Het geeft een zalig gevoel - gratis - niet schadelijk voor
de gezondheid. Het bewuste stuk heb ik zelf nooit helemaal perfect
onder de knie gekregen - jammer.

Helemaal geen ergernissen - integendeel:

- ik bezocht nog maar eens het PMMK- museum. Een bezoek aan
Oostende zonder PMMK is geen bezoek. Het is één van mijn
favoriete musea. Gewoonlijk is er een interessante tijdelijke
tentoonstelling en de vaste collectie is ook meer dan de moeite
waard. De catalogus van de tijdelijke expositie is - alhoewel zeer
verzorgd - vrij duur. Nu en dan, zoals verleden week, krijgt elke
bezoeker een gratis catalogus van vroegere tentoonstellingen mee.
Ik heb nu zo '2003 beaufort' meegekregen; '2006 beaufort' van
vorig jaar had ik al. Dank je PMMK.
- was de Sint Pieter- en Pauluskerk weer gesloten, in de buurt van
het PMMK ligt de Sint Jozefkerk; alhoewel geen geklasseerd gebouw
was het wel een bezoek waard. Een groot glasraam dat het ganse
leven van Maria afbeeldt is er de terechte blikvanger.


Ik kan alleen maar eindigen met een warme hulde te brengen
aan de honderden, neen duizenden opa's en oma's die tijdens
het paasverlof op de 'kids' van zoon- of dochterlief moeten 'passen'.
Overal kom je ze tegen: op de tram, op de fiets, in duinen en op het
strand, in tearooms en cafe's, ... Ze geven steeds een vermoeide
indruk - het is ook geen sinecure - maar ze houden vol. Zij hebben
vroeger nooit hun kinderen uitbesteed bij moeilijke momenten - nu
staan ze wel paraat voor de opvang van hun kleinkinderen. Geen
slecht woord over de huidige generatie; ik vraag me wel soms af of
zij ook, zoals hun ouders nu, later dezelfde energie in hun kleinkinderen
zullen stoppen. Ik zal het niet meer meemaken - misschien is er ook
niets meer mee te maken ...


deze week, nieuwe gedichten,
nu: groeten in vriendschap - -denook - -

Ja, van harte bedankt dat je even binnenwipte, zoals ik nu bij jou. Las je relaas van je uitstapje naar zee. Er zijn inderdaad veel ergernissen in deze maatschappij, toch worden onze reacties erop dikwijls beinvloed door onze gemoedstoestand. Volgende keer wordt het beslist leuker. Hartelijke groeten, Hilde m.