rap

raaike, bosrankje,lief,alterego, jure en alle andere lieve lezers van mijn rijmseltjes - die ik om den brode schrijf - dank u wel voor de steun die u me betoont in mijn strijd tegen het grote onrecht, namelijk de mededogenloze uitbuiting van arme huurders door gewetenloze huisbazen.
onlangs was u getuige van een poging tot onwettige uitdrijving op basis van zogezegde dierenliefde, met als vals orgelpunt de bewering dat mijn visjes de noordzee zouden leegdrinken!
niets is minder waar beste medestanders, want mijn visbestand zal in zoet water vertoeven, in een behaaglijke warmte van 23 graden.
let in volgend gewrochtje even op de laatste vers, waarin ik op subtiele wijze mijn huisbaas verwittig dat hij het niet te ver mag drijven.

de krant

ik volg het nieuws niet op de voet,
wekelijks de streekkrant, dat wel
't is tenslotte de enige die 't gratis doet
en dat is voor rapke echt wel van tel

maar als ik dan eens toevalligerwijs
de hand kan leggen op een echte krant,
dan geniet ik ervan tijdens de avondspijs
gazet open en koffietas op de tafelrand

de boterham blijft halverwege haken
marmelade druipt op een reclamebon,
ik zie het niet, want ze zijn weer aan 't staken
en er is ook nog dat aanbod voor reizen naar de zon

dat mensen sneuvelen in een oorlog
wordt, net als mijn broodje, breed uitgesmeerd
en kijk, een kindje werd gebeten door een dog
we hebben het nog steeds niet geleerd

ik zoek naar armen die fraude hebben gepleegd
of naar rijken die voor 't zelfde werden gestraft
maar ik stel vast dat de ene meer dan d'ander weegt
als het geld en de status naar voor worden gebracht

dus neem ik weer de streekkrant ter hand
met zijn folders vol beloftes laaggeprijsd
en met zijn huurwoningen overal in 't land
waar fatsoenlijke huurders nog terecht kunnen!

sorry, laatste zin rijmt niet meer omdat ik mij fameus aan het opwinden ben

Ja als de opwinding is in de man, is de wijsheid in de kan...

daarom een ruggensteuntje...


dus neem ik weer de streekkrant ter hand
met zijn folders vol beloftes laaggeprijsd
en met zijn huurwoningen overal in 't land
waar m'n huisbaas me weer een dienst bewijst.

of

Ik kom er achter op een lijst
mijn huisbaas is wijs en vergrijsd
Als de zon in het oosten weer herrijst
ik koop alleen wat is afgeprijsd
waar woont ze weer, in Heist of Zeist?
haar koperen lichaam gepolijst
als ze weer mijn hartje spijst
en zachtjes lieve woordjes krijst



Mijn lievelingskost is kip met rijst


Het één plezier is 't ander waard.

Nu trek ik me een tijdje terug
op vakantie in de Limburgse Ardennen

Robbe

robbe, bedankt voor de hulp, en dat helemaal gratis, zou er toch nog iets goeds schuilen in mijn huisbaas?
en piepje, zeker weten dat die visjes gelukkig zullen zijn, hun water wordt alvast wat opgewarmd

rapke breekt de stilte

ik zou eens willen praten
met God, indien Hij bestaat
Hij mag zijn beurs gesloten laten
de koffie komt op mijn kredietkaart

ik zou eens willen praten
met een huisbaas zonder geld
die net als ik moet beven en schrapen
als op 't eind van de maand de centjes worden geteld

ik zou eens willen praten
met het kind dat ik vroeger was
hem zeggen dat hij veel zal moeten laten
van de dromen uit de kleuterklas

ik zou eens willen praten
gewoon zo uit nieuwsgierigheid
met iemand die ons heeft verlaten
en die nu zweeft in de eeuwigheid

maar God is onbereikbaar
en mijn huisbaas eveneens
dat kind is nog te breekbaar
en de eeuwigheid ?
die komt later wel eens

beste alterego, ken jij robbe? dat is toevallig mijn huisbaas, en daar hij momenteel op vakantie is in de limburgse ardennen (zwartberg dus) kan ik eens lekker over hem roddelen, sprookjesgewijs dan

het huursp(r)ookje

er was eens een heel erg rijke man
zo rijk, hij bezat een dubbeldekcaravan
straten en pleinen waren zijn eigendom
hij verhuurde huizen aan zee en in benidorm

er was ook eens een heel erg arme man
zo arm, droog brood, daar leefde hij van
steeds weer vroeg hij zich af waarom,
waarom moet ik wonen in een doos van karton?

toen ontmoette de rijke de arme man
hij zei : "zeg eens hoe ik je helpen kan?"( )
maar dacht : "als ik dat krot eens verhuren kon!"
hij nam de arme bij de arm en zei : "kom!"

de arme volgde gedwee de rijke man,
blijgezind, tot de aap de mouw uitkwam
het kontrant was getekend en dat was dom
hij wou dat hij het direct annuleren kon

beste vrienden, jullie kennen die rijke man
met al zijn huizen en dubbeldekcaravan
ik hoopte dat ik ooit in de lotto won
want 't is rapke die dit sprookje verzon

Het huisbazengedichtje

De huisbaas verhuurde een huisje
een villa heel dicht bij de zee
een keukentje met een fornuisje
een badkamer met bad voor twee

Een living met tafel en stoelen
gemaakt van de stevigste eik
een toilet dat je door kan spoelen
papierrol binnen handbereik

het was een juweel van een huisje
in de badkamer stond zelfs een kast
voor scheerzeep en inlegkruisje
en een bad van het duurste albast

De huisbaas, die het huisje verhuurde
was steeds heel soepel ingesteld
Maar ach, het duurde en duurde
Waar bleef toch het huurdersgeld ?

De maanden vergleden in jaren
de huisbaas schreef de huurder een brief
een mens krijgt er van grijze haren
maar betaal nu eens vlug asjeblief

De huurder bleef echter maar klagen
en smeken heb compassie met mij
ik betaal één der volgende dagen
lieve huisbaas heb toch medelij

Zo blijft dat al jaren duren
wie goed is moet er vaak voor boeten
terwijl huurders hun "dinges" schuren
weten ze meestal van blazen en toeten


R bbe









En zeg nu zelf, de villa heeft zelfs een ondergrondse parking...

rapke is een gevoelige ziel. ik bekijk zelfs fragmenten uit een kabouter plop film met angstige blik en kloppend hart van tussen mijn gespreide vingers.
maar soms bekruipt mij de goesting om zelf eens een griezeldingetje te schrijven

de toren

er ligt mist over het land
en toch zie 'k in de verte de toren
omslingerd door een hand
van waterdamp uit 't noorden

ik voel me verwant aan dat gebouw
zijn duister verleden trekt me aan
de rotsige stenen kennen mijn berouw
over wandaden die ik er heb begaan

vochtig druipt het verleden langs de muren
weergalmend valt een druppel neer
net als toen, toen in die donkere uren
het schot viel uit het ontbrandend geweer

zijn zwarte bewoners fladderend in zwerm
vullen ook nu mijn hoofd met scherp gekrijs
ik sluit mijn ogen in de hoop dat een scherm
mij zal behoeden voor een kwalijke reis

de mist wordt steeds maar zwaarder
en brengt de toren dichterbij
nooit zag ik mijn wandaden klaarder
als nu, weerspiegeld op zijn stenenrij

natte koude omringt ons nu beiden
als een net dat aangespannen wordt
willoos schuurt mijn geest de stenen zijden
tot ik volledig word opgeslorpt

nu zit ik dit verhaal te schrijven
maar ik gebruik pen noch papier
ik dwaal door de toren met duizend verblijven
misschien zit ik naast jou, in plaats van hier

Alhoewel ik altijd braaf ben
niets van de duivel heb te vrezen
heb ik dit griezelig gedicht
met angst om 't hart gelezen

Ik zag die toren voor me
en wilde me vlug verschuilen
maar heel doordringend hoorde ik
een woeste weerwolf huilen

Gelukkig werd ik wakker
en weg was het gevaar
die weerwolf , arme stakker
dat was toch Rapke maar

die toren in de dichte mist
dat was gewoon de schoorsteen
van het huizeke dat ik verhuur
en waarop de maan wat scheen

Robbe

beste robbe, gij geeft me toch altijd een overtreffende trap tegen mijn achterste he, maar omdat ik zo'n goede inborst heb wil ik met het volgende gedichtje alle grootmoeders die op kleinkindjes passen eens inzicht laten krijgen in de psyche van hun kleinkind. ik ben er zeker van dat ze na lezing van mijn eigen wedervaren hun peuterkes wat meer uit het wiegje zullen halen.

de baby (rapke zelf dus)

ik heb nooit geweten waarom mijn wieg
vervaardigd was uit ijzeren staven,
jullie weten dat ik nooit overdrijf of lieg
maar echt, 't was net een verblijf voor slaven

het ding bewoog ook heen en weer
zoals een schoener op volle zee
en die had toch ook, zo las ik een keer,
niks anders dan slaven in zijn ruim mee

ik kreeg van tijd ook een prop in de mond
waarschijnlijk toen we havens passeerden
men wou niet dat ik signalen verzond
terwijl ze langs de kade aanmeerden

er was ook geen toilet aan boord
ik moest er mijn plan maar trekken
ontsnappen onmogelijk, nergens een koord
of een trap waarlangs ik had kunnen vertrekken

voor 't eten werd ik uit het ruim getild
door stevige handen vastgeklemd
en eens mijn honger was gestild
moest ik weer beneden in 'n vers nachthemd

eindelijk op bestemming aangekomen
heb ik de rest van mijn leven gewerkt
het slaaf zijn heb ik er maar bijgenomen
dat had ik tenslotte in de wieg al gemerkt

nvdr : eigenlijk wou ik nog een vers toevoegen over hoe moeilijk het is om het huurgeld bij elkaar te schrapen, maar toen bedacht ik dat slaven ook kosteloze huisvesting genoten, dus waarom rapke dan ook niet?

Zoals jullie kan echt niet dichten, maar daardoor geniet ik er waarschijnlijk des te meer van.

Knappe gasten zijn jullie.

nog een fijne dag

PS: en rapke kan mss eens een omhaling organiseren om je huishuur te betalen want het word wel hoog tijd he.

spooky, ik denk u te kennen. u bent de floor-manager (kuisdame) van mijn huisbaas. het is al ver gekomen als hij zijn personeel moet inzetten om mij onder druk te zetten.
maar 't zal niet pakken

ok betrapt,
maar als ik eerlijk moet zijn.... er is nog personeel dat voor zijn baas opkomt ook he.

om alle aandacht van mezelf en mijn hardvochtige verhuurder wat af te wenden zal ik maar eens doen alsof ik de lotto gewonnen heb

de winnaar

misschien werd hij net als ik
door zijn huisbaas uitgeknepen
als een citroen
ontdaan van sap en pit
maar toen was er die 100 miljoen

nu heeft hij zijn krot verlaten
werken hoeft ook al niet meer
hij kan op pensioen
vroeger werd hij alleen gelaten
nu wil elkeen wel wat voor hem doen

ik schrijf dit gedicht om mezelf te troosten
want in die bouwval moet ik blijven wonen
ik won nog nooit een miljoen
maar zou ik zo'n geld ooit willen oogsten?
echte vriendschap steunt niet op poen

liever blijf ik hier gedichtjes plegen
ik speel op de lotto, dat geef ik toe
en word ik toch ooit winstkampioen
dan ben ik voor mijn huurders een zegen
tot dan moet ik het maar met robbe doen

nvdr : met de laatste zin bedoel ik 'er mee leren leven'

beste alterego
dat je dat nog niet door hebt ??!!!
diene met de dikke portefeuille, da's robbe ; de ander dat ben ik