De trage minnaar

Dtm schreef:

-'mensen van een 'andere' wereld'.

Dat is ook werkelijk zo.

Die wereld op zich is steeds nog dezelfde.
Geografisch bedoel ik dan.

Maar wat er op te ervaren is,dat is wel
onderhevig aan evolutie en erg veranderlijk.

Dus op z'n minst kunnen we zeggen dat
onze grootouders zeker mensen van
een 'andere' wereld waren.

Al waren het zeker geen 'marsmannetjes':lol:

Groetjes van A en B

Maar, of je het nu wil of niet,
zoals de tijd van toen verschillend is van die van nu,
waren ook ouders en grootouders

mensen van een 'andere' wereld.

Ieder ervaart dat op een andere manier!
De grote waarden in mijn leven
(en dan bedoel ik niet alleen het geloof)
heb ik van deze generaties gekregen.
Sociaal bewogen, solidair, open deur
voor hen die in nood waren.
En al hadden ze zelf niet veel,
er werd altijd gedeeld.
Moemoeke, (en ook mijn moeder)
nodigden zwervers aan hun tafel.
Wij, op onze beurt hebben dit proberen
door te geven aan onze kinderen.

Zij waren de schakels naar deze tijd,
naar die andere wereld van vandaag,
waaraan nog heel wat kan gesleuteld worden.

groetjes,
ria

Bosrankje schreef:


Beste Uvi,

Ik denk dat wij hetzelfde denken
en toch lijkt het op een misverstand
tot schrijfs...

Eén goede remedie: dat stukje Dewulf nog eens lezen.

"Ik vrees dat je jezelf te fel vastprikt op een 'letter'."
wat wil je daar mee zeggen,uvi?

Toen ik in de kleuterschool zat, was onze school ingenomen
door de Duitsers en zaten wij in een garage, ergens in de buurt.
NIET te vergelijken dus.
Het eerste studiejaar deed ik in 1945, dus de oorlog pas voorbij.
Tijden die hoegenaamd niet te vergelijken zijn, met dewelke ook.

""Misschien is 'die sotternie'
een ventiel, (een chepap) voor mijn verdriet en angsten.

Alhoewel ik mij veel herinner van de 2e. wereldoorlog,
(geboren in '39) en wij midden in een vuurlinie woonden,
en later voor de vliegende bommen op de vlucht zijn gegaan,
hebben angsten nooit mijn leven beheerst.
Ik heb er geen verklaring voor, tenzij mijn vertrouwen
(dat ik van mijn ouders en grootouders heb geleerd)
en de ervaring dat wij er niet alleen voor staan.
Dit is niet alleen mijn overtuiging, maar ook mijn man denkt daar zo over.
(Wij hebben al een paar keer voor heel hete vuren gestaan, waar wij zelf geen oplossing voor zagen.
En toch is die er gekomen, en veel beter dan wij ooit hadden durven dromen)

Maar ik vrees dat wij niet over hetzelfde verdriet of angsten spreken.

ria

ria schreef:[i
Maar ik vrees dat wij niet over hetzelfde verdriet of angsten spreken.

ria

Tja Ria,
da's nogal wiedes.
Iereen is anders en heeft toch een ander leven.
Maar ik dacht aan 'de geest en de letter'.
Over naar familie.

Dtm schreef:

ria schreef:[i
Maar ik vrees dat wij niet over hetzelfde verdriet of angsten spreken.

ria

Tja Ria,
da's nogal wiedes.
Iereen is anders en heeft toch een ander leven.
Maar ik dacht aan 'de geest en de letter'.
Over naar familie.

gaat mijn petje te boven,
'de geest en de letter'.

enfin, laat ik voor mezelf maar besluiten met:
'mens, erger je niet'
alhoewel ik het toch even moeilijk vind.

over en out!
ria

Nog heel kort, want ik ben zo moe als Rankje,

40 jaar geleden zei iemand,
"iedere 10 jaar begint er een nieuwe eeuw",

ondertussen kunnen we niet meer tellen
hoeveel eeuwen er al verlopen zijn,
meer dan vier, in ieder geval.

alles gaat razendsnel
en toch zijn er fundamentele zaken
die ongewijzigd blijven,
waar elke mens naar hunkert
en verlangt, die niet veranderen
en ook nooit zullen veranderen,
tenminste, als een mens,
menswaardig wil leven,
voor zichzelf en zijn medemens.

vul zelf maar in...................

slaapwel
ria

ps. Rankje, ondertussen heb ik de theorie van Augustinus gegoogeld.
ik denk niet dat het voor mij naar de letter is, echter wel naar de geest.

zoals ik reeds schreef: "over en out" slaap lekker en bedankt.

Dtm schreef;

En Ria,

Wat er ook allemaal mag schuil gaan onder 'een woord'.
Zoals onder het woordje 'ànders'.
Alsof dat 'sociale bewogenheid en solidariteit' zou uitsluiten.
Ik vrees dat je jezelf te fel vastpikt op een 'letter'.

Misschien toch nog maar eens kijken naar de foto uit jouw 'eerste leerjaar'.
Als die er al zou zijn. Ik heb er zelf geen weet van.
Of denk je dat ook de scholen niet 'anders' geworden zijn?
Of de kerken ...


Nadat Ria zich ergerde aan deze woorden van Dtm;

-'Maar, of je het nu wil of niet,
zoals de tijd van toen verschillend is van die van nu,
waren ook ouders en grootouders

mensen van een 'andere' wereld.'

Na grondige analyse van de teksten kan ik niet anders dan akkoord
gaan met wat Dtm schreef,omdat het volledig in overeenstemming
is met de regels van de grammatica.

Er is voor zover ik oordelen kan,
volgens mijn bescheiden mening niks mis mee.

Hoe men het ook interpreteert,naar de geest of naar de letter,
men moet het contextueel bekijken.
Zoals Van Dale het omschrijft:
'de betekenis van het woord,is vaak uit de contextuele informatie
af te leiden'.

Alterego

Dtm schreef:



Ik kan me niet herinneren ooit te hebben gedacht:
nu ben ik volwassen. Eerder verdwaal ik nu al
jaren als een figurant in een tragikomedie. En
het overkomt me dagelijks dat iemand me neemt
voor zo’n volwassene. Als sprak dat vanzelf, wat
het blijkbaar doet. En soms schrik ik dan nog op,
al ben ik het inmiddels wel wat gewend en gaapt
er tussen buiten- en binnenkant een ravijn van
misverstand.
Het is niet dat ik me verzet, niet dat ik
stroomafwaarts young en happy wil zijn, niet dat
ik het blakende verval niet onder ogen wil komen,
niet dat ik vals bescheiden een zekere staat van
dienst ontken, niet dat ik weer zorgeloos wil zitten
knikkeren in korte broek zonder bankrekening en
buikje.
Het is niet dat ik niet wil zijn wat ik ben geworden.
Het is dat ik niet geworden ben wat ik ben.
Dat, min of meer, is het probleem. Maar ik krijg
het dus niet uitgelegd.




Dit is een stukje Dewulf.
Te weinig, ik weet het. Want ook het ontbrekende is zo mooi.
Maar ik geef je slechts een stukje.

Uit respect en dankbaarheid voor de schrijver.
En om jou aan te zetten tot consumptie.
Want ook een schrijver heeft kinderen.
En brood nodig.


Uit Si & la. - Weekblad - De Standaard.

En zo terug naar de essentie van P & p.